Bakit nga ba Mahal Kita?

Chapter 7

Axelle’s POV

Lumipas ang ilang araw ay unti-unting nakalimutan namin ang nangyari. Though medyo ilag pa rin si Kuya kay Papa at nararamdaman pa rin sa bahay ang tensyon sa pagitan nilang dalawa ay nagawa na namang tumugon ni Papa kay Kuya kapag may tinatanong ito sa kanya, taliwas noong mga unang araw matapos ang nangyari.

Maaga akong nagising para pumasok sa school. Sakay ng scooter ni Kuya ay sabay kaming dalawa papuntang school.

Mabilis lamang naming narating ang Unibersidad na parehong pinapasukan namin ni Kuya Casper. Siya second year college habang ako naman ay nasa senior high.

Naglalakad na ‘ko sa hallway patungo sa classroom ko ng marinig kong may tumawag sa pangalan ko.

“Axelle!” Napalingon ako sa kanya. Nahinto ako at hinintay siyang makalapit. Tumakbo siya at humito sa tabi ko. “May assignment ka kay Ms. Rigor?”

“Kailan ba ‘ko mawawalan?” Tugon ko. Nagpatuloy kami sa paglalakad dalawa.

“Pa-kopya ako. Libre kita, lunch.”

“Kahit ‘di mo ‘ko ilibri nakaka-kopya ka naman,” saad ko.

“‘Yan gusto ko sa’yo, eh!” Balalas nito. “Kaya mahal kita,” okay na sana, eh kaso may pahabol pa.. Napalingon ako sa kanya, sinamaan ko siya ng nakangisi niya ‘kong tinignan. Tinaasan ko siya ng kilay at napailing.

“Sungit,” saad nito. “Kaibigan kita kaya mahal kita.”

“Ayus-ayusin mo talaga ‘yang desisyon mo sa buhay. Kapag ikaw na fall sa ‘kin, mawawalan ka talaga ng kaibigan, mawawalan ka pa ng makokopyahan,” banta ko sa kanya.

“Mukhang kailangan ko ng mag-aral ng mabuti–”

“Shut up, Ash! Dyan ka na nga!” Inis kong saad at nauna ng maglakad at iniwan siya.

“Hoy! ‘Di na mabiro!”

Siya si River Ashley De Leon, oo, lalaki siya, nag-iisang malapit kong kaibigan dito sa school. Siya lang ang bukod tanging may lakas ng loob a lumapit sa ‘kin. Ang iba ko kasing mga kaklase masyadong distant sa ‘kin. Mailap, ayaw lumapit, masungit daw ako at snobera, sabi ni Ashley. Well, wala naman akong paki sa sinasabi nila. Mas gugustuhin kong ako lang mag-isa dahil nakakapag-aral ako ng maayos, walang distorbo, walang distraksyon.

Magkatabi kami ng upuan ni Ashley. Wala pa ang prof namin pagdating namin sa classroom. Napatingin ako sa oras sa suot kong relo. May Five minutes pa bago mag-simula ang klase. Kinuha ko na muna ang notebook ko at nag-review para sa quiz sa kasunod na subject kahit na kabisado ko na naman ang coverage ng exam. Ilang ulit ko itong inaral kagabi.

“Lapitan mo na,” rinig kong saad ng kaklase kong lalaki sa likuran ko.

“ha?”

“Takot ka?”

“Ako takot? T*ngina. Manood ka.”

Natigil ako sa pagbabasa ng may mag-abot sa ‘kin ng isang malaking heart shape box ng ferrero. Napatingala ako sa may hawak niyon. Kilala ko siya malamang, kaklase ko, eh, si Paul. Kinunutan ko siya ng noo

“It’s yours,” saad nito.

“Diabetic ako,” pagkasabi’y nag-alis ako ng tingin at nagpatuloy sa pagbabasa. Narinig ko ang tawanan ng iba kong kaklase.

“Sabi ko sayo, flowesr nalang,” rinig kong saad ng kausap niya kanina.

Hindi na ito nakapagsalita pa ng pumasok ang prof namin. Napalingon ako kay Ashly habang napapailing at nagpipigil ng tawa.

Nang mag-lunch pinuntahan ako ni Kuya sa canteen at sinabing nag-half day siya biglang sumakit tiyan niya. Mag-text na lang daw ako kapag uwian niya at susunduin niya ‘ko baka sakaling mawala ang sakit bandang hapon. Tumango lang ako.

Ngunit nang uwian na’y hindi pa rin dumarating si Kuya kahit nakailang text na ako. Sinubukan ko siyang tawagan ngunit hindi naman ito samasagot.

“Sabay ka na lang sa ‘kin,” alok niya sa ‘kin. Hindi pa siya umuuwi, sinamahan niya akong hintaying dumating si Kuya.

“Hindi na, out of the way na masyado–”

“Okay lang naman sa ‘kin. Bawi ko na rin sa pagpapakopya mo sa ‘kin,” saad nito.

“Loko! Okay nga lang ako, parating na ‘yung kuya ko,” saad ko.

“Ikaw bahala, samahan na lang muna kita,” saad nito.

“Gusto mo ng kwek-kwek?”

“Libre mo ‘ko?” Nakangising tanong ko.

“Kailan naman kita pinagbayad?”

“Tara!” Agad na tumayo ako. Sumunod naman agad siya. Lumabas kami ng gate at lumapit sa isa sa mga food cart sa labas ng school.

“Kwek-kwek kuya, dalawang, tig aanim po,” saad niya. “Magkano po?”

“120, suki,” tugon naman ng tindero. Napasunod ako ng tingin kay Ash ng dukutin niya mula sa likod ng bulsa niya ang wallet at dumukot ng one thousand bill ngunit naagaw ang atensyon ko sa litratong nakadisplay sa wallet niya, hindi ko nakita ang mukha ngunit alam kong babae.

“Hala, girlfriend mo?” Pagkarinig niya’y kay bilis niya itong sinara at akmang ibabalik sa loob ng bulsa niya ngunit pinigilan ko siya, nakita ko ang gulat sa mga mata niya. “Patingin ako! Kilala ko ba?”

“Hindi,” saad niya sabay layo ng wallet niya sa ‘kin. Mabilis niya ‘tong tinago sa likod niya. Pilit ko naman iyong kinukuha mula sa kanya.

“Patingin ako. Ba’t ang arte mo! Parang ‘di kaibigan.”

“Hindi mo naman ‘to kilala!”

“Anong hindi? Ka-uniform naman natin. Akin na! Patingin ako.” Pilit ko pa rin iyong inaabot mula sa kanya. Wala akong paki kung halus yumakap na ‘ko sa kanya, makuha lang ‘yung wallet. “Hala! Si ano!” Panlilinlang ko sa kanya. Nadistrak siya at napalingon sa tinuro ko. Kinuha ko naman ang pagkakataong iyon upang maagaw mula sa kanya ang wallet.

Nagulat siya ng makuha ko ito mula sa kamay niya. Tumalikod ako at akmang bubuklatin ko na sana nang mula as likuran ko, inabot niya ang dalawang kamay ko upang pigilan. Sinubukan kong kumawala ngunit sadyang malakas siya.

“Let go, Ash! Ba’t ka ganyan! Nag-lilihim ka na sa ‘kin–”

“Hindi mo na nga kailangan malaman,” saad nito walang balak na bitawan ang kamay ko.

“Let go, Ash—”

Nagulat ako ng bigla na lamang akong binitawan ni Ash ngunit agad rin akong napaharap sa kanya ng marinig ang pagkakabagsak nito sa lupa. Ganun na lamang ang gulat ko ng makita ang galit na galit na mukha ni Kuya Izzie, akmang susugurin muli nito si Ash ngunit mabilis na pumagitna na ako.

“Kuya Izzie, stop! He’s my friend!”

Nahinto si Kuya Izzie at nagpatitig sa mga mata ko. Ang galit sa mukha niya’y napalitan ng pagtataka.

“Kaibigan mo, pero sinasaktan ka?”

“No, he’s not! Nag-aagawan lang kami sa wallet niya,” tinaas ko ang wallet at pinakita kay Kuya Izzie. Wala akong nagawa ng hablutin iyon ni Ash mula sa kamay ko.

“D*mn! Muntikan pa ‘kong maging kwento dahil sa’yo,” saad ni Ash. “Lakig tao pa naman nitong brother-in-law mo.”

“Nag-aagawan?” Nagtatakang tanong ni Kuya Izzie.

“Gusto kasi niya makita mukha ng girlfriend ko sa wallet. Eh, ayaw ko dahil discreet pa kami, e nagpupumilit siya.” Si Ash ang nagpaliwanag.

Hindi tumugon si Kuya Izzie. Tinignan niya ‘ko muli.

“Let’s go. I’ll be the one to take you home–”

“Si Kuya Casper, po?”

“Sinamahan ng mama po sa doctor.” Sagot nito. “Get in the car.” Akmang susunod ako sa kanya ng magsalita si Ash.

“Yung kwek-kwek mo?”

“Oo nga pala,” nahinto ako at hinintay si Ash na iabot sa ‘kin ang binili niyang kwek-kwek. “Thank you, dito.”

“Basta ikaw, malakas ka sa ‘kin, eh,” saad nito.

“Pinakopya ka lang, eh!” Bara ko. Natawa ito sa sinabi ko. “Bye, see you, bukas.”

“Bye, Axe, ingat ka.”

Pinagbuksan ako ni Kuya Izzie ng pinto sa passenger seat. Pumasok ako sa loob. Tahimik lamang si Kuya Izzie habang ako’y kumakain ng kwek-kwek. Nang matapos ay huminto saglit ang sasakyan upang itapon ang disposable cap na pinaglagyan nito.

Sa loob ng sasakyan ay kinuha ko mula sa loob ng bag ang maliit kong tumble at uminon nang ‘di sinasadyang dumaan kami sa malubak, nabuhos ang tubig sa suot kong uniform.

“Oh sh*t— sorry!” Bulalas ni Kuya Izzie. Habang ako’y na shock ng ilang segundo. Ang lamig, potek!

Nang tingnan ko siya, wala sa ‘kin ang titig niya sinundan ko ito napayuko ako at nakitang bumakat ang suot kong itim na bra sa uniform ko bati na ang pisngi ng dalawa kong umbok at nang tingnan ko siya muli’y nakaigting ang mga panga nitong nag-alis ng tingin, was he mad? May nagawa ba ‘kong mali? May nakita ba siyang ‘di niya nagustuhan?

Dahan-dahan niyang ginilid ang saksakyan.

“Saglit. I have an extra shirt in the compartment. Kukunin ko lang.” Saad nito at lumabas ng kotse. Sinarado ko ang tumbler at binalik sa loob ng backpack ko. Saka naman isa-isang pumatak ang ulan.

Nagmamadaling pumasok ulit sa loob ng kotse si Kuya Izzie bitbit ang puting t-shirt, insaktong bumuhos ang malakas na ulan.

“Here,” saad niya sabay abot ng t-shirt. “Saglit lang hanap tayo ng masisilongan para makababa ako at makapagbihis ka.

“No, it’s fine. Talikod ka na lang, po,” saad ko at walang pasabing isa-isang tinanggal ko ang butones ng suot kong uniform.

“Kuya, can you turn off the aircon, po? Medyo malamig talaga,” saad ko habang hinuhubad mula sa katawan ko ang suot kong blouse. Kotse niya ‘to ayokong makialam baka kung anong sabihin niya.

“Of course,” Napatingin ako sa kamay niya ng abutin nito ang button para patayin muna ang aircon. Mula sa kamay niya ay napatingin ako bandang mukha n’ya, ramdam kong balisa siya habang nakaharap siya sa may bintana. Napatingin ako sa salamin sa bintana, nahinto ako at napatitig rito nang magtama ang mga mata naming dalawa.

Kay bilis niyang nag-alis ng tingin. Ewan pero tila may nag-udyok sa ‘king gawin ang sumunod. Dahil basa ang suot kong bra ay naisipan ko itong tanggalin rin, dahan-dahan, nang-aakit, nakatalikod siya ngunit alam kong makikita niya ‘ko mula sa salamin kung gugustuhin lang niya. Unti-unti kong tinanggal ang suot kong bra habang nakatitig sa salamin sa bintana, umaasang muli siyang mapatingin sa ‘kin. And I was already half naked when suddenly our eyes met again… Kay lakas ng t***k ng puso ko, agad na bumalot ang init sa buong katawan ko. Lalo na ng makita mismo ng dalawang mga mata ko nang gumalaw ang mga mga mata niya pababa, I was so sure, nakita niya ang hubad na parteng iyon ng katawan ko. At nang muling titigan niya ‘ko sa mga mata, hindi ko mapigilan ang sariling mabahala ng makita ang nangagalit niyang mga titig...

“F*ck!”

Kay hina ng pagkakasabi n’ya ngunit damang-dama ‘ko ‘yung gigil.