Güneşin öğütülmüş kısık ışıkları odayı aydınlatmıştı.
Uykunun usulca çekildiği kısık gözlerimi ovalayarak yatakta doğruldum.
Çıplak omuzlarıma dökülen saçlarımı omzumun gerisine itip esneyerek etrafıma bakındım.
Baran'ın yokluğu ayaz olmuş odada yanan şömineye rağmen tenimi üşütüyordu...
Sağımdaki boşluğa bir göz atıp usulca yorganın altından sıyrıldım.
Yüzüme inatla düşen saçlarımı tek omzuma alıp dizlerimin üzerinde biten kısa geceliğimi düzelterek çıplak ayaklarımla tüylü beyaz halıya bastım.
Ayaklarımın altındaki hissiyatı oldukça huzur versede bu doz bana yetmiyordu ne yazık ki...
Yatağın ucunda duran sabahlığımı alıp üzerime geçirerek kuşağını bağladım.
Altta kalan saçlarımı çıkardığım sırada odanın kapısı açıldı.
Görüş açıma giren Baran ve elindeki güllü kahvaltı tepsisiyle
