Bulutlu gök yüzü yalnızca iki gündür güneşten mahrum bırakıyordu şehri. Ancak gözlerini boydan boya cam olan duvara dikmiş ne izlediğinden bir haber olan genç adam için sanki güneş aylardır yüzünü göstermiyordu...
Yeterince uyumadığı için ağrıyan şakaklarını yüzünü buruşturarak ovaladı.
Hiçbir faydası olmamıştı...
Derince yutkunup masasına doğru yürüdü.
Koltuğuna yorgunlukla çöktüğü an odanın kapısı tıklatıldı.
" Gel..!"
Açılan kapıdan her zaman ki güleç yüzüyle kuzeni Bahri girdi.
" Havadan daha kasvetli olduğuna yemin edebilirim ama kanıtlayamam bremın (kardeşim)."
Çatılı kaşlarıyla ona ters bir bakış atıp başını arkaya doğru yasladı.
" Zevzekliğin sırası değil...İhale ne durumda?"
Karşısındaki kahverengi koltuğa oturan Bahri geriye doğru yaslanıp bacağının bilek kısmını diğer
