Burnuma gelen mis gibi balık kokusu farkında olmadığım bir gerçeği gün yüzüne çıkarmıştı... Gerçekten ama gerçekten çok acıkmıştım...
Sabırsız bir şekilde ellerindeki tabaklarla bize doğru yaklaşan garsonlara bakıyordum. Tabakları önümüze bırakan garsonlar usulca geri çekilirken "Afiyet olsun ağam..." diyip bana hiç bakmadan uzaklaştılar.
Normalde olsa buna alınabilirdim ancak umursamayacak kadar derde sahiptim.
Birde üstüne mis gibi kokan balıklar aç olan midemin oldukça ilgisini çekiyordu...
Alt dudağımı ısırarak balıklara kedi misali attığım bakışları fark eden ağa bozuntusu bana alaycı bir bakış atıp gözleriyle tabağımı işaret etti.
" Ye hadi...Bakarak doyamazsın..."
Hafifçe tebessüm edip çatal bıçağımı elime aldım.
Daha ağzıma aldığım ilk lokmada tadıyla mest olmuştum.
Norma
