INALIS niya lamang ang tingin sa salaming pinto nang magsawa na siya kakatitig dito. Aminin niya man o hindi nag-aalala rin naman siya para kay Aristhon. Hindi niya lang talaga maamin sa kaniyang sarili dahil kapag sinabi niya iyon mistula niyang iginisa ang sarili sa kumukulong mantika. Ibinaling niya na lamang ang kaniyang atensiyon sa alalay nitong si MIkall na tahimik lang na nakatayo.
"Wala na bang ibang pinagkakatiwalaan si Aristhon maliban sa iyo?" pag-usisa niya rito.
Mahalaga nga rin naman sa taong katulad ni Aristhon na paligiran ng mga taong pinagkakatiwalaan nito. Doon lamang ito magiging ligtas sa ano mang kapahamakan. Pinili niya na lamang na maupo sa pagkakataong iyon sa mahabang upuang naroon sa gilid ng pasilyo. Sa paglapat ng kaniyang pang-upo rito sumunod din naman sa
