LUMIPAS ang mga sandali na nakaguhit sa mukha nilang dalawa ni Aristhon ang mabigat na emosyon. Hindi na nga niya kinain ang pinabili nitong almusal kaya si Mikal ang umubos niyon kahit na kumain na ito habang ito ay nakaupo kalapit ng bintana. Nanatili sa kaniyang isipan ang nangyaring kaninang mayroong nagtungo roon na lalaking hindi niya kilala. Ang nakakadagdag lang sa inis niya ay ang pinapakita ni Aristhon sa kaniya. Napapansin niyang wala itong pakialam sa muntikan na itong mapatay. Iniupo lamang nito ang sarili sa higaan na matang nakatingin sa kaniya. Nakakailang buntonghininga na siya nang malalim ngunit hindi pa rin ito nagsasalita sa bagay na iyon. Sa huli ay hindi na nga siya nakatiis. Binuka na lamang niya ang kaniyang bibig nang magbukas ng usapan.
"Wala ka bang gagawin diy
