Merciless Bastard

Kabanata 36

DINALA siya ng warden sa silid nito't hindi na siya nakalabas pa roon mula nang pahirapan siya nito sa binubungkal na lupa nang papalubog na ang araw. Napupusasan ang kaniyang mga kamay nang hindi niya magamit iyon kapag lumapit na sa kaniya ang warden. Maging ang kaniyang nga paa ay natatalian ng lubid nang hindi naman siya makaalis mula sa sulok ng silid. Hindi niya rin naman sinubukang kumilos para tumakas. Hinihintay niya lang ang tamang pagkakataon na magkamali ang warden nang maisahan niya ito't makalaya siya sa mga kamay nito. Nabubusalan ang kaniyang bibig nang hindi siya makapagsalita. Pagkahanggang sa sandaling iyon ay wala siyang ano mang suot na damit. Naalis din naman ang mapanghing amoy na kumapit sa kaniyang kabuuan matapos siyang buhusan ng tubig sa palikuran ng opisina. Mahahalata hindi lang sa kaniyang mukha na puno ng pasa ang pagbugbog sa kaniya ng dating mamahayag. Kitang-kita pa rin maging ang pamumula ng kaniyang balat sa iba't ibang bahagi ng kaniyang katawan.

Naputol ang pagtakbo ng kaniyang isipan nang bumukas ang pinto ng silid. Iniluwa roon ang warden na iba ang tuwa sa mukha nang mga sandaling iyon sapagkat papasukin na siya nito sa kaniyang likurang lagusan. Nakuha pa nga nitong maligo't pumasok sa silid na walang ano mang suot lahit na pangloob kaya lumitaw ang tinatago nitong malaking tiyan. Basang-basa ang buong hubad nitong katawan, hindi ito nag-abalang magpunas ng towel dahil sa eksaytment nitong nararamdaman. Nababasa nito ang sahig sa dami ng tubig na naipon sa mga paa nito.

Blangkong tingin lamang ang pinukol niya rito sa pagsara nito sa pinto. Yumangitngit iyon sa paglapat sa frame ng pintuan.

Nilingon siya ng warden na mayroong ngisi sa labi pagkabitiw nito sa doorknob. Ang pagkilos nito ay nagbabadya ng kapahamakan na malinaw niyang nakikita. Sa paghakbang nito ay hinawakan na nito ang p*********i nito't sinimulang gisingin iyon. Unti-unti rin namang nabuhay ang p*********i nito na masyadong maliit ang sukat. Hindi malayo ang laki ng ulo sa hinalalaki niti. Malago ang nagugulot na talahib sa puno niyon.

Sa hindi nito pagtigil nakarating na rin ito sa sulok na kaniyang kinalalagyan.

"Handa ka na ba?" Hinawakan siya nito sa kaniyang bibig. Hindi nga rin naman siya makapagsalita dahil nga sa busal sa kaniyang bibig. Inilayo niya ang kaniyang ulo na mayroong kasamang pag-ungol nang maipakita niya ang pagkadisgusto niya rito.

Sa inis ng warden nasampal na naman siya nito na umalingawngaw sa katahimikan ng silid.

"Kahit ano pang pag-iwas mo wala ka nang magagawa pa," paalala nito sa kaniya na puno ng galit ang mga salita. Nag-aapoy ang mata nito hindi lang dahil sa pagkasabik nito kundi dahil na rin sa pagkulo ng dugo nito para sa kaniya.

Hinawakan siya nito sa napupusasan niyang mga kamay. Hinila siya para tumayo kapagkuwan ay tinulak patungo sa higaan nito. Napadapa na lamang siya sa gilid ng kama. Samantalang ang warden naman ay naghanda na sa kaniyang likuran. Napakagat labi pa ito nang pisilin nito ang dalawang pisgi ng kaniyang pang-upo. Ibinuka pa nito iyon nang makita nito ang namumulang bibig ng kaniyang likurang lagusan.

Matapos nitong mapagmasdan iyon wala na itong sinayang na pagkakataon. Pumuwesto na ito na nakahawak sa naninigas nitong p*********i. Nang itutok na nito nag p*********i sa likurang lagusan niya narinig nila pareho ang pagtawag sa opisina nito. Kapwa sila napalingon sa pinto kasunod ng pagmura nito.

"Sino naman itong istorbo?" ang naiiritang sabi ng warden nang umalis ito sa likuran niya.

Naglakad ito patungo sa pinto na siya ring pagpadulas niya sa gilid ng kama nang makaupo siya sa sahig. Sinundan niya ito ng tingin nang buksan nito ang pinto. Gumuhit kaagad ang pagkagulat sa mukha nito pagkakita nito sa naging bisita nito nang araw na iyon.

Walang iba kundi si Aristhon. Dalawang nakakahong alak na kulay itim ang dala nito. Ipinatong nito ang mga iyon sa mesa nang maupo ito sa sofa.

"Dinala ko na ang alak mong sinabi ko sa iyo," ang nasabi nito sa warden nang ituro nito ang alak. "Ano bang ginagawa mo? Naistorbo ata kita."

"Hindi naman. Nagsasarili lang," ang nasabi naman nito't lumabas ito ng silid.

Nabuhayan naman siya ng dugo pagkarinig niya sa boses ni Aristhon. Kung kaya nga pinilit niyang tumayo't patalon-talon na lumapit sa pinto. Pagkatayo niya roon sinubukan niyang buksan ang doorknob ngunit wala namang nangyari dahil kinandado mula sa kabila. Ang ginawa niya na lamang ay ang ibangga ang sarili sa pinto. Nakailang ulit siya nang pagbangga bago bumukas. Inakala niya pa ngang ang warden iyon na kaniyang ikinaatras. Nawalan siya ng balanse't muli na lamang siyang napaupo sa sahig.

Pagkaangat niya ng tingin sumalubong sa kaniya ang mukha ni Aristhon na walang ano mang emosyon. Nakasuot ito ng itim suit kaya mukha na talaga itong negosyante.

Sa puntong iyon nagmamadali namang bumalik ang warden na nakatapis na ng tuwalya pagkagaling ng banyo. Pagkatayo nito sa gilid ni Aristhon nakatanggap ito ng malakas na suntok sa mukha na ikinaatras nito't bumangga sa sofa.

Inalis ni Aristhon ang tingin sa kaniya't ibinaling sa warden sa galit nitong nararamdaman.

"Sinabi ko sa iyo na bantayan mo siya rito habang wala ako. Hindi iyong paglalaruan mo siya," ang mariing sabi ni Aristhon. Bumabaon ang nag-aapoy nitong tingin sa kawawang warden na napapakapit na lamang sa sandigan ng sofa.

"Siya ang nagyaya sa akin. Wala akong ginagawang hindi niya gusto," pagtatangol naman ng warden sa sarili.

Hindi naman iyon pinaniwalaan ni Aristhon. "Huwag kang magsinungaling!" singhal nito. Muli itong nagpakawala nang malakas na suntok na siyang nagpabagsak sa warden sa sahig na namumutok ang labi't nagdurugo ang ilong.

"Hindi ako nagsisinungaling. Dapat kang maniwala sa akin. Higit tayong matagal nang magkakilala. Samantalang ilang buwan mo pa lang siyang kakilala," saad ng warden sa hindi nito pagtigil.

"Kaya nga alam kong nagsisinungaling ka dahil kilalang-kilala kita." Tinapakan nito ang tagiliran ng warden. "Maayos na ang paglabas niya. Ilalabas ko na siya ngayon. Nauna lang ako ng isang araw. Pupunta na rito ang abogado ko bukas. Wala rin naman sigurong magiging problema sa iyo, hindi ba? Sa tulong ko nga rin nama kaya ka naging warden." Lalo pa nitong idiniin ang matigas na sapatos sa tagiliran ng warden na ikinangiwi na nito. Iniling ng warden ang ulo bilang sagot. "Mabuti. Nasaan ang susi?" ang dugtong nitong tanong.

"Nariyan sa mesa," ang kinakabahan naman nitong sagot.

Bumuntonghininga nang malalim si Aristhon na mahahalata sa pagbagsak ng balikat nito. Inalis nito ang paang nakatapak sa tagiliran ng warden. Lumapit kapagkuwan sa mababang mesa. Hinanap nito ang susi sa bulsa ng hinubad nitong pantalon na kaagad din naman nitong nakita.

Sa paglapit ni Aristhon sa kaniya dala nga ang susi masama na ang naging tingin sa kaniya ng warden. Tumayo pa nga ito mula sa pagkahiga sa sahig na inaayos ang pagkatapis ng tuwalya.

Naalis niya lang ang tingin dito nang humarang na nga sa harapan niya si Aristhon.

"Ano bang ginawa niya sa iyo?" ang naitanong nito nang alisin nito ang busal sa kaniyang bibig.

Nakahinga siya nang maluwag pagkababa niyon. Lumunok siya ng laway bago siya makapagsalita. "Maliban sa pananakit at pagpapabugbog, wala namang iba pa," pagbibigay alam niya rito. "Kita naman sa itsura ko, hindi ba?"

Hinawakan nito ang kaniyang ulo nang lumipat ito sa kaniyang likuran.

"Hindi ka ba niya pinagsamantalahan?" ang sumunod nitong tanong nang alisin naman nito ang posas sa kaniyang kamay.

"Hindi." Minasahe niya ang namumulang galanggalangan gawa ng naalis na posas.

Binitiwan na nito ang naalis na posas sa sahig kasama ang susi. "Mabuti naman. Hindi ko gustong mayroong ibang makatikim sa iyo. Dapat ako lang ang lalaki sa buhay mo," pagbibigay alam nito sa kaniya.

Sinamaan niya ito nang tingin sa pagtanggal niya sa lubid. Hinubad naman nito ang diyaket ng suit na suot nito.

"Wala na ba talagang ibang laman ang utak mo kundi kalaswaan lang?" ang nasabi niya nang maalis niya nga nang tuluyan ang lubid. Hinayaan lamang niya iyon sa sahig.

"Mayroon namang iba." Dumikit ito sa kaniya't binalot sa kaniyang katawan ang hinubad nitong diyaket ng suit. "Ito muna ang gamitin mo. Bibilhan na lang kita ng maisusuot na mga damit pagkalabas natin."

Isinuksok niya ang kaniyang kamay sa sleeve nang maisuot niya na iyon. Sa laki ng suit natabunan ng haba niyon ang masilang bahagi ng kaniyang katawan.

"Akala ko ay kinalimutan mo na talaga ako rito. Hindi pa man din na ako mailalabas ng mga nag-utos sa akin," ang nasabi niya pagkatalikod niya rito habang binubutones ang diyaket ng suit.

Tiningnan niya ang warden na nag-susuot ng hinubad nitong uniporme. Tumayo naman sa tagiliran niya si Aristhon.

"Sinabi ko na nga sa iyong mayroon akong isang salita," paalala nito sa kaniya.

Sinulyapan niya ito sa nasabi nito. "Nababali ang mga salita," ang makahulugan niyang sabi.

Iniwan niya ito sa kinatatayuan kapagkuwan ay nilapitan ang warden. Humarap sa kaniya ang warden na nagsusuot ng sinturon. Hindi na niya ito hinintay na makapagsalita pa. Pinaikot niya ang kaniyang katawan para makabuwelo sabay malakas na sinipa sa ulo ang warden. Tumama ang paa niya sa mukha nito na muli nitong ikibagsak sa sahig. Sa balak niyang pagsipa sa ulo nito, pinigilan siya ni Aristhon sa likuran ng kaniyang suot.

"Tama na iyan,", sabi nito sa kaniya.

Lumingon siya rito na masama ang tingin. "Bakit? Kinakampihan mo ba siya?" ang mariin niyang sabi nang tapigin niya ang kamay nito.

Nabitiwan na lamang nito ang kaniyang suot.

"Malalaman mo rin kapag nakasakay na tayo sa kotse. Kaya umalis na tayo rito. Pabayaan mo na iyan siya," sabi ni Aristhon. Tinulak siya nito sa balikat kaya napahakbang na lang din siya na mayroong pagtataka.

Iniwan nila ang pababangon pa lang na warden na masama na ang tingin. Si Aristhon pa nga ang nagbukas ng pinto. Pagkalabas niya ay nadatnan niyang nakatayo ang guwardiyang nagbanantay sa kanilang selda. Nakusot niya ang kaniyang ilong ng hayaan ni Aristhon na nakabukas ang pinto. Mayroon siyang naaamoy na mabaho sa hangin.

"Handa na ang lahat," pagbibigay alam ng guwardiya kay Aristhon.

Napapatingin na lamang siya sa dalawa nang ibaba niya ang kaniyang kamay. Pakiramdam niya ay mayroong binalak ang mga ito na hindi niya alam kung ano.

NAGHIHINTAY sa kanila ang isang itim na kotse sa labas ng piitan. Pagkaalis nila sa pinto ay napako kaagad ang kaniyang tingin dito. Nagtuloy-tuloy lang sila sa paglalakad kahit na ang guwardiyang kasama nila kung kaya napapatingin siya rito. Hindi niya naiwasang balika ang naging usapan nito kay Aristhoh. Nang maging malinaw sa kaniya ang lahat at hindi siya magtaka inusida niya si Aristhon sa paglapit nga nila sa itim na sasakyan.

"Ano bang plinaplano mo?" ang tanong niya rito.

Napatigil si Aristhon nang buksan nito ang pinto sa likurang upuan ng sasakyan. Nilingon siya nito samantalang nanatiling nakatayo naman ang guwardiya sa kaniyang likuran.

"Makikita mo mamaya," pagbibigay alam nito sa kaniya na lalo niya lamang pinagtaka.

Hindi na siya nakapagtanong pa nang maayos dito sa tuluyan nga nitong pagsakay. Sumara na nga lang ang pinto sa harapan. Ibinaling niya na lamang ang tingin sa guwardiyang walang kibo.

"Hindi ba dapag bumalik ka na sa loob? Ano pang ginagawa mo rito?" aniya rito nang salubongin niya ang tingin nito.

Inalis nito ang kamay sa bulsa ng suot nitong uniporme. "Mamaya pa ako puwedeng pumasok. Mayroon pa akong hinihintay," ang nasabi naman nito sa kaniya.

Napatango-tango siya sa narinig dahil naintindihan niya naman. Ngunit hindi pa rin niyon nabigyan ng kasagutan ang naging usapan nito kay Aristhon. Hindi niya na lamang ito inusisa pa tungkol sa bagay na iyon.

"Sana ay hindi tayo magkita pa ulit," aniya rito dahil wala talaga siyang balak bumalik sa piitan na iyon.

"Iyon din naman ang gusto kong mangyari."

"Mag-ingat ka palagi. Mabuti naman sana kung maayos ang kalakaran sa piitang ito." Nasabi niya na lamang ang mga iyon dito dahil naging mabait din naman ito sa kaniya habang nasa piitan kahit papaano.

Hindi na nakasagot sa kaniya ang guwardiya nang magsalita si Aristhon sa pagbaba ng salamin ng pinto.

"Aalis ka pa ba o hindi?" tanong nito sa kaniya. Mabababaagan ng pagkairita ang boses nito.

Nilingon niya na lamang ito dahil doon. "Ito na nga," aniya na lamang dito.

Pinukolan niya na lamang nang huling tingin ang guwardiya. Kapagkuwan ay binuksan niya ang pintong dinudungawan ni Aristhon. Napaurong na lamang ito sa kahabaan ng upuan nang makaupo siya nang maayos. Sinara niya rin kaagad ang pinto pagkalapat ng pang-upo niya sa de kutsong upuan kasabay ng pagpindot niya sa pindutan na nagpataas sa salamin. Naiwan nga ang guwardiyang nakatayo sa labas ng piitan.

Hindi nag-aksaya ang drayber ng kotse na iyon sapagkat pinaandar na nito kaagad. Sumuksok sa kaniyang ilong ang mabangong halimuyak ng bulaklak na siyang pumuno sa loob. Sinubukan niya pang tingnan ang mukha ng drayber sa repleksiyon ng salamin na hindi na niya nagawa nang kausapin siya ni Aristhon.

"Ano bang pinag-usapan niyo?" pag-usisa nito sa kaniya. Naroon pa rin ang iritasyon sa boses nito na makikita na rin sa mukha nito.

Inilagay nito ang kaliwang kamay sa sandigan na lumampas sa kaniyang leeg.

"Wala naman," aniya dahil iyon naman talaga ang totoo.

"Sigurado ka?" paniniguro nito. Mataman na siya nitong pinagmasdan.

Kumunot ang kaniyang noo sa nasabi nito nang sandaling iyon. "Bakit kung magtanong ka ay parang gusto mong sabihin na hindi ko dapat kinausap ang guwardiya?" ang saad niya na walang preno.

Lalo siyang nagulat sa sumunod nitong sinabi. "Naisip ko lang na tipo mo ang guwardiya?"

Bigla na lamang siyang natawa sa narinig mula rito na ikinasama ng tingin nito sa kaniya. Ang tawa niyang iyon ang siyang naglaro sa loob ng sasakyan kaya pati ang drayber ay napapasulyap sa kaniya sa salamin.

"Nagpapatawa ka ba?" aniya kay Aristhon. "Bakit ko naman magiging tipo ang guwardiya? Samantalang hindi naman ako nagkakagusto sa lalaki."

Sumama ang mukha ni Aristhon sa puntong iyon. "Ibig mong sabihin, hindi mo rin ako gusto?"

"Oo," simple niyang sagot dito.

"Aki rin naman hindi kita gusto. Naging parausan lamang kita.

"Alam ko," banat niya naman dito. Inakala nitong maapektuhan siya ng nasabi nito. "Hindi mo kailangang ipaalala."

Ilang sandali pa ay nakarating na rin ang sasakyan sa highway. Lumiko ito galing sa daan patungong piitan at humalo sa ibang mga sasakyang umaandar.

Iniba na rin naman nito ang usapan sa sandaling iyon. "Ano ang gagawin mo ngayon?" Tumuwid na ito nang upo imbis na tumingin sa kaniya.

Siya naman ay ibinaling ang tingin sa labas, pinako ang tingin sa mga nadadaanang punong nakatayo sa gilid ng daan.

"Pupuntahan ko iyong nag-utos sa akin para singilib," pagbibigay-alam niya rito na hindi nakatingin dito.

"Gusto mo ba nang tulong?"

"Hindi. Huwag ka nang sumama kaya ko nang mag-isa."

"Hindi naman kita sasamahan," banat nito sa kaniya kaya napasulyap siya rito. "Huwag ka munang dumiretso roon. Bukas mo na gawin. Pumunta ka muna sa bahay ko. Magpahinga ka muna."

"Ngayon na ako pupunta. Hindi ako puwedeng mag-aksaya ng panahon."

"Ako ang masusunod sa ating dalawa," pagbibigay nito ng diin na kaniyang ikinabuntong hininga. Ibinaling nito ang atensiyon sa drayber. "Dumaan ka sa mall. Bibilhan ko siya ng damit."

"Huwag na sa mall. Kahit sa ukay-ukay puwede na sa akin."

"Sa mall pa rin tayo bibili." Tinitigan na naman siya nito. "Ako naman ang gagastos, ano bang kinakatakot mo?"

"Bahala ka," sabi niya na lamang sa pagbalik niya ng tingin sa labas. Wala naman siyang kinakatakot. Balak niya lang talagang umalis sa puntong na walang paalam dito sa puntong makalabas siya ng sasakyan.