Chapter 7

1066 Words

Jassie POV Isang linggo na akong hindi umuuwi sa mansyon. Tahimik ang bahay namin. Maliit. Mainit. Pero dito ako komportable. Dito ako humihinga nang maluwag. Nasa sala ako, tinutulungan si Mama magtupi ng damit nang may biglang tumigil na sasakyan sa tapat ng bahay namin. Hindi iyon pangkaraniwan dito. Mamahalin ang tunog ng makina. Nanlamig ang mga kamay ko. Huwag naman sana. Sunod-sunod ang busina. Napapikit ako. Siya. “Anak, may bisita ka yata,” sabi ni Mama habang sumisilip sa bintana. Pagbukas niya ng pinto, Parang huminto ang oras. Nakatayo si Keano sa labas. Naka-suit kahit Sabado. Malinis. Mabango. Parang hindi bagay sa makipot naming eskinita. Napatingin ang mga kapitbahay. Syempre. “Good afternoon po,” magalang niyang bati kay Mama. Halos malaglag ang panga ko

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD