Dumrul’un Anlatımı..
Uçak pistten yükseldiğinde, geride bıraktığım şehir giderek küçülürken içimde büyüyen bir şey vardı. Huzursuzluk mu, öfke mi, yoksa yıllardır bastırdığım bir korku mu... adını hâlâ koyamıyordum.
Kendimi her zaman sağlam bir kaya gibi görmüştüm. Sert rüzgârlar esse de yerinden oynamayan, üzerine gelen dalgaları sessizce yutan bir kaya. Ama şimdi içimde tuzla karışık bir sızı vardı. Rize’ye doğru uçarken, gözüm önümdeki boş koltukta takılı kaldı. Sanki orada biri oturmalıymış da... kalkıp gitmiş gibi. Belki de bu his, içimde bıraktığı boşluktu.
Zihnimde binlerce düşünce, biri diğerini kovalıyordu.
Pilot anons yaparken kafamı cama çevirdim. Karadeniz’in yeşili altında dalgalanan tepeleri görür görmez, yıllardır bastırdığım o şey bir anda kabardı.
Burası… doğduğum to
