Meryem'in anlatımı..
Araca bindirildiğimde hâlâ ellerim titriyordu. Soğuktan değil bu, olan biteni hâlâ çözemediğimden, içimde büyüyen yabancılaşmadan...
Dükkanım yerle bir olmuştu, evet, ama asıl enkaz içimdeydi. Cam kırıklarının sesi değil beni ürküten… o bakışlardı. Avına kısık gözlerle odaklanan bir kaplanın bakışlarıyla aynıydı..
Ama işte ben onun avı değildim.
İhsan’ın kollarını üzerimde hissedince tuhaf bir yük bindi içime. Onunla büyüdük biz, aynı tabaktan yemek yedik, aynı sütle doyduk. Benim için korktuğu yüzünün her mimiğinde anlaşılıyordu.
"Nerede olsa bir bela buluyorsun Meryem'im." dediğinde kırık bir gülümsemeyle yüzüne baktım.
Ama ne diyebilirdim?
İçim hâlâ olayın sıcaklığıyla yanarken, onunla göz göze geldik. Sanki o, kurşunları üzerimize ben sıkmışım gibi ka
