She Leaves

Chapter 24.1: The Birthday Party (Part 1)

Paano mo malalaman kung may crush ka sa isang tao?

'Pag napapangiti ka sa tuwing nakikita mo siya.

Paano mo malalaman kung gusto mo na ang taong iyon?

'Pag masaya ka sa tuwing nakikita mo siya at malungkot ka sa tuwing hindi mo siya nakikita.

E, paano mo malalaman kung mahal mo na ang isang tao?

Hoy teka, sandali, wait, MJ Osmeña! Anong mahal? Walang mahal! Ang mga bilihin lang ang nagmamahal, hindi si Maria Josephina Constancia! Hindi nagmamahal 'yon, nagmumura 'yon, e. Nagmumura ka! Hindi ka nagmamahal! Imposible 'yon!

Masaya kong sinalubong ang pamilya ko nang makarating kami sa wakas sa birthday party ng pamangkin kong si Kansas. Airport ang theme ng party kaya punong-puno ang sikat na event center ng ciudad namin ng mga designs tungkol sa eroplano, airport, at iba pang may kinalaman sa aeronautics. Hindi ko alam kung anong trip ni Ate Tonette, hindi naman sinabi ni Kansas na gusto niya ang ganitong theme, nag-assume lang sila kasi mahilig daw sa eroplano ang anak nila. Mga assumera.

Pati nga si Kansas ay nakasuot ng pang-pilot na uniform, e. And he looks so cute on that. While Ate Tonette, Kuya Uly, and Jordyn also wore a flight attendant's uniform and pilot's uniform. They looks so cute together as a family.

I am enjoying my cup of milk tea as well as enjoying the company of my family and friends. Maraming bisita, pati ang mga kaibigan ko na nandito lang sa ciudad namin ay inimbitahan ni Ate kahit na wala namang mga anak 'yon. Mga anak ng mga alta sociedad ng ciudad ay nandito rin. May inimbitahan din sila Ate na isang orphanage na isasali nila sa birthday celebration ni Kansas. But it's like si Jordyn ang may birthday kasi siya 'yong sobrang nag-enjoy. May clowns and mascot din na kasama to entertain the kids. Meron ding mga booths and playgrounds para mas lalong mag-enjoy ang mga bata. Kaya sobrang daming tao ngayon sa event center. Halos mapuno pa nga ito.

Marami-rami akong nabati kanina kaya ngayon lang ako nakasama sa table ng mga kaibigan ko. Kasalukuyang may clown sa may stage para aliwin ang mga bata, habang kaming mga adults naman ay nakikinuod lang at may mga sariling mundo na.

"Ikaw ba talaga ang Osmeña o si Darry? Bakit siya 'yong nasa table ng pamilya mo at ikaw mukhang na-echapuwera ng sariling pamilya?" Sinabayan ng malakas na halakhak ni Lorene ang sinabi niya kaya inismiran ko siya habang sinisimsim ang milk tea.

"Ingay mo, Ma'am Lorene, ikaw gawin kong clown d'yan, e."

"Bakit ba kasi ang bitter mo pa rin, hindi mo ba nagustuhan si Darry sa loob ng dalawang buwang pagsasama n'yo sa iisang bubong?"

Hindi mo magugustohan ang sagot ko, Lorene. Don't make me talk about that.

Hindi ako sumagot kay Lorene pero nanatili ang tingin ko sa table ng pamilya ko kung saan nakikihalubilo si Darry sa mga pinsan, Tito, Tita, at iba pang relatives namin. Maya't-maya siyang may kausap. Halos nga yata lahat ng kamag-anak ko, nakasalubong at nakausap n'ya, e.

Minsan 'pag lumalapit ang mga pamangkin ko sa mga magulang nila ay talagang pinapansin siya. Meron nga akong nakita one time na kinarga niya 'yong anak ni Tita Rose.

Ang cute niyang tingnan, para siyang isang totoong Osmeña.

"Gosh! Dalawang buwan ka naming hindi nakita tapos bigla-bigla kang ngumingiti nang walang dahilan! Hoy ang creepy mo bruha!"

Matinding paglunok at pag-iwas ng tingin ang ginawa ko nang maramdaman ko ang tapik ni Lory sa akin. Nginitian ko siya habang nasa bibig ko ang straw ng milk tea. Umiling na lang at ako nanatiling nanahimik.

Nanunuod pa rin kami sa entertainment ng mga bata. Usapan dito, chikahan doon. Kung sinu-sino ang naging bisita nina Ate kaya marami-rami rin akong kakilala. Cyrus Photography ang kinuha nilang photographer sa birthday na ito kaya laking tuwa ko nang makita ko si Cyrus at Caroline. Panandaliang batian lang ang ginawa namin ni Caroline at Cyrus dahil nga may trabaho pa sila. May mga kasama na rin sila sa kanilang team kasi mas lumago pa ito dahil sa mga client.

Nag-uusap kami ni Cyrus nang mapatingin ako sa table ng pamilya ko. Nakita agad ng mga mata ko ang mga mata niya. Nakipagsukatan ako ng tingin at ako rin mismo ang nag-iwas ng tingin. Tinarayan ko na lang siya.

Oo nga pala, naiinis nga pala dapat ako sa kaniya ngayon.

"May we request the parents of baby Kansas to be in front for the family picture."

Nasa gitna na sina Ate kasama si Kansas na sayang-saya sa mga nakikita niyang bata. Katulad din kasi siya ni Jordyn, natutuwa 'pag may nakikitang ibang bata.

Nag-pictorial nga sina Ate and her family suot ang airline related uniforms nila. They look so cute together.

"Now the Lolos and Lolas of the birthday celebrant," wika ng emcee.

Napailing pa ako sa sobrang energetic ni Mama at Papa na pumunta ng gitna para masamahan ang apo sa pagpapa-picture. Sinamahan din sila ng parents ni Kuya Uly at ni Lolo Mado at Lola Auring.

"Iba talaga ang impact ng mga apo sa mga parents 'no?" Out of nowhere ay nasabi ni Ressie.

"Why naman?" Nagtatakang tanong ko naman. Nakatayo na kami ngayon sa likuran ng mga chairs namin at nakatingin lang sa gitna kung saan ang pictorial. Hudyat na rin ito na malapit ng matapos ang party.

"Aba oo! Sina Nanay nga tuwang-tuwa noong nanganak si Ate last year, e. Akala mo hindi nagka-kunsomisyon nang malamang nabuntis si Ate," second the motion naman ni Lory sa sinabi ni Ressie.

"They're like the happiest when they have a grandchild. They'll spoil them more than they spoiled their own children."

"May kasabihan nga na hindi matatawaran ang pagmamahal ng mga Lola at Lolo sa kanilang mga apo."

I somehow agree with their sentiments about that. Cause I'm a certified Lolo's girl and spoiled na spoiled talaga ako ng grandparents ko. And I know very much that they love me.

"Kaya dapat MJ, kung gusto mong matuwa ang parents mo sa 'yo, bigyan mo ng sandamakmak na apo!" Ani Vad sabay akbay sa akin kaya sa sobrang inis sa sinabi niya ay padarag kong tinanggal iyon.

"Ayan na naman kayo sa mga litanya n'yong 'yan!" Singhal ko sa kanila.

"Aba! Dalawang buwan na wala pa ring nabubuo? Aba ang hina mo naman kaibigan!" Ani Paulla na pangisingisi pa.

"Tigilan n'yo ako sa mga ganyan ha! Hindi ko nga sabi gagawin sa kaniya 'yon! Ang dudumi ng utak n'yo!"

"Grabe ka, MJ! Hindi talaga nahulog ang loob mo kay Darry? Dalawang buwang magkasama sa iisang bubong, wala talaga?" Ngayon, si Lorene naman ang naglitanya.

"Sobra namang tigas ng puso mo! Imposibleng wala kang nararamdaman, normal na babae ka lang naman, bruha!" Dugtong ni Lory.

Halos mapa-face palm ako sa mga pinagsasabi nila. Dalawang buwan kaming hindi nagkita at nagkausap, ito pa rin pinagsasabi nila.

"Ang tanong ba, e, kung may gusto si Darry sa kaniya?" Tanong ni Vad.

"Hindi naman kami nagpakasal dahil may feelings kami with each other, we did it because of the family business kaya bakit kailangan ng anak? Bakit kailangan ng feelings? Kaya puwede ba, magsitigil na kayo bago ko pa kayo kaladkarin palabas ng venue."

Tumawa lang sila sa sinabi ko at nasabihan pa akong pikon. Hindi ko na pinatulan at nagpatuloy sa pagtingin sa gitna.

"Mga Tito and Tita ng birthday celebrant naman."

Isinantabi ko ang milk tea na bitbit ko at bahagyang inayos ang damit. Naglakad ako papunta sa gitna along with my siblings and siblings din ni Kuya Uly. Kasama rin si Darry kaya wala akong nagawa kundi ang tumabi sa kaniya. Ngumiti ako at hindi talaga siya pinasadahan ng tingin. Bahala siya r'yan. Naiinis na naman ako sa kaniya sa hindi ko malamang dahilan.

Mga bandang alas-sais ay natapos ang mga palaro ng mga bata at ang program ni Kansas. Pinauwi na rin ang mga batang nasa ampunan ng mga oras na iyon. Pero patuloy pa rin ang party. More like kainan at inuman session na lang ng mga grown-ups at ng pamilya. May disco at sayawan din ng mga matatanda at mga bata. Halo-halo na, basta ang importante nandito na naman ang mga Osmeña.

"Ate Isabel, pahiram kay Dove!" Pinuntahan ko ang puwesto nina Ate Isabel, katabi niya ang yaya ni Dove at siya naman ang kumarga nito.

Kinuha ko sa kaniya si Dove na inosenteng-inosente pa rin at pangiti-ngiti naman sa akin.

Nag-baby talk ako sa kaniya habang nililibot namin ang iba't-ibang playgrounds na nandito sa venue. Pinapakita ko sa kaniya ang iba't-ibang kulay. Para akong tanga pero nakakatuwa kaya. Lalo na kung sumasagot si Dove sa tuwing kinakausap ko siya.

Paharap kong kinarga si baby Dove habang naglalakad at sa paglalakad kong iyon ay nakasalubong ko bigla si Darry na karga-karga naman si Falcon. Oo malaki na si Falcon, mga nasa five years old na pero nagpapakarga pa rin. Nagmistula namang baby si Falcon dahil sa laki ng built ng kaniyang katawan.

And, um, bagay sa kaniyang maging ama. Um, yeah, parang ganoon na nga.

Punyemas, MJ. Nadi-distract ka naman! 'Wag ganoon, may bitbit kang bata, o!

"Tito Darry, I will go to Mommy muna, Baby Dove's here with Tita MJ, maybe Mom's alone now."

Naknang!

Naitago ko nang wala sa oras ang bibig ko sa likuran ng ulo ni Dove dahil gusto kong matawa sa sinabi ni Falcon. Gusto niyang samantalahin ang pagkakataon na nasa akin pa ang kapatid niya para masolo ang ina niya. Nice baby boy!

"Tita MJ, let me kiss Doveina first." Magkaharapan na kami ni Darry habang karga-karga ang magkapatid. At dahil sa request ni Falcon, inilapit ko nga si Dove sa kaniya at hinayaan siyang halikan ito sa noo ng baby.

Punyemas.

Napa-iwas ako ng tingin sa kaniya nang biglang lumapat ang balat ng braso ko sa balat naman ng braso niyang nakakarga kay Falcon. Matinding paglunok din ang nagawa ko sa init na naramdaman.

Punyemas naman? Ngayon pa talaga, MJ? Napaka-wrong timing naman ng kaba mo, MJ. O marunong lang talagang kabahan ang sistema mo? E, bakit kay Tibor, kinakabahan ka rin?

"Where's my kiss, Falcon?" When I get my s**t together, I playfully asked that to Falcon. He then kissed me on the cheeks. "Oh, bakit sa cheeks lang? You used to kiss me on the lips, a?"

"Tita MJ, Tito Darry is here. He said that only husbands and wives kiss on the lips."

Aba't! Ano bang mga pinagsasabi niya sa batang ito?

"Tito Darry, put me down na po, i'll go to mommy na po."

Bahagya akong umatras para mabigyang daan ang pagtalon ni Falcon para makaalis sa braso niya. Natahimik ako, sinundan ko pa ng tingin ang daang dinaanan ni Falcon para gawing alibi.

"Pakarga naman kay Dove."

"H-Ha, oo sige."

In one swift move nakuha na niya si Dove na animo'y isa siyang eksperto sa pagkarga ng bata. Natulala ako. Wala akong pakialam kung mapansin niya ang pagkakatitig ko sa kaniya.

This man right here is so amazing. He's a successful man, living a life everyone wanted. Maaaring ang sabi nila medyo strict daw siya as a boss pero alam mo sa buong pagkatao niya na napalaki siya ng tama ng mga magulang niya. Marunong siyang makisalamuha sa mga tao, sa mga trabahante nila, sa pamilya ko. Kahit hindi ko siguro tanungin sila, alam kong mas gusto na nila ngayon si Darry kesa sa akin. Sa loob ng dalawang buwan mula ng ikasal kami, ito pa lang ang pangalawang beses na nagka-family gathering kami na kasama siya. Pero heto't nakuha na niya ang loob ng aking pamilya. Hindi ko alam kung parte pa ba ito ng pagkakasundo ng negosyo namin but he's doing it right, very, very right. Para sa akin isa siyang demunyu na may ginintuang puso. Demunyung ginto. Aaaaah! Ano ba 'yang pinag-iisip mo, MJ. Tama na please.

I twisted my face and crane my neck to get it out of my system. Hinarap ko si Dove at nginitian. I made some funny faces to make Dove smile and I did kaya wala sa sarili akong napangiti habang nakatingin lang talaga kay Dove. Pinipigilan ang sariling pasadahan ng tingin ang taong nagkakarga kay Dove.

Hinawakan ko ang mumunting kamay ng bata at hinalikan ito. I took a peck on his cheeks, sunod-sunod. Aaah! Nanggigigil talaga ako sa mga batang katulad ni Doveina!!!!

"Ako? Wala ba akong kiss?"

Ah punyemas?

I swallowed... very, very hard! Damn this man! Ang sarap talagang gawing timing!

Umismid ako nang hindi man lang nakatingin sa kaniya. Gusto ko na sanang umalis na kaso ang higpit ng hawak ng kamay ni Dove sa akin. Ayoko namang biglain ang bata kaya nanatili ako.

"Woy! Bagay na bagay, o! One big happy family!"

Ah punyemas! Ganda ng timing mo, Kuya Clee!

Nilingon ko ang table ng mga pinsan ko at pa-simple silang m-in-iddle finger. Nakakapunyemas, napaka-ingay!

"Bakit kasi hindi na lang kayo gumawa ng inyo? Hindi 'yong nanghihiram pa kayo ng bata!" Ani Ate Die na ang sarap i-die!

Ang init ng pisnge ko, siguro pulang-pula na ang mukha ko. Sobrang init talaga kaya yumuko na ako para iiwas sa kaniya na makita ang mukha ko.

"Akin na muna 'yang anak ko, parang nakaka-istorbo sa moment n'yong dalawa, e." Naglakas-loob na si Kuya Yosef na kunin ang anak niyang kinakarga ni Darry. Natanggal ko na rin ang index finger kong mahigpit na kinapitan ni Dove kanina.

"Ano ba Kuya! Anong moment 'yang sinasabi mo?" Singhal ko kay Kuya para kahit papaano ay mawala ang tension sa buong sistema ko.

"Asows, deny pa bunso, bagay pala kayong dalawa? Lalo na kung may anak? Gawa na kayo para mas dumami na 'yong pamilya natin!"

Ang sarap mong sakmalin, Anthonio Josefino Ricardo Osmeña!!!! Sobra!

"Gago! Ano 'yon? Laruan na ginagawa lang?"

"Ewan ko sa 'yo. Makaalis na nga lang!" At siya pa talaga ang may ganang umalis at mag-walk out bitbit ang anak niya. Ay grabe ka talaga, Yosef!

"Let's dance."

Punyemas?

Hindi pa nga ako nakaka-recover sa pagka-alis at sa mga sinabi ni Kuya Yosef ay bigla na naman akong hinigit ni Darry sa kung saan man. Doon ko lang din napansin na slow music ang pinapatugtog at ang mga nasa paligid namin ay ang mga Tito at Tita ko, si Mama at Papa, si Lolo at si Lola. I even saw his parents slow dancing and staring at each other like if they don't, someone will be lost. Punyemas.

Hinawakan ni Darry ang kamay ko at matinding kabog na agad ang naramdaman ko. Unti-unti niya itong inilagay sa may balikat niya. Matapos 'yon, ang kamay naman niya ang pinagpahinga niya sa baywang ko.

Sunod-sunod na matinding lunok ang nagawa ko, hindi pa rin siya matingnan nang diretso. Parang sinisilaban na ang mukha ko sa sobrang init na umaabot na hanggang sa puso ko na kaonting galaw niya lang, kakalat na ang init sa buong katawan ko at hindi ko alam kung anong magagawa ko kapag nangyari iyon.

Lumunok ulit ako nang tinanggal niya ang isang kamay niya mula sa baywang ko at lumipat ito sa ilalim ng baba ko. Marahan at puno ng pag-iingat niyang iniangat ang mukha ko. Noong una ayaw ko pa siyang tingnan. Ayoko, baka kung anong magawa ko.

Pero masiyadong malakas ang hatak ng kaniyang enerhiya para hindi siya matingnan sa mga mata. Simula pa lang, malakas na talaga ang hatak niya sa enerhiya. Hindi ko alam kung natural ba o talagang pagdating sa kaniya, lumalakas ang hatak ng enerhiya niya. Punyemas! Puwede na siyang gawing source of electricity, malakas pala hatak ng enerhiya, e. 'Nyemas!

"Tumingin ka nga sa akin," baritonong boses na naman ang nanuot sa aking tenga. Sauladong-saulado ko na bawat ritmo at kumpas ng kaniyang boses.

"Aba gago! Demanding ka, a!" May diin pero mahinang sabi ko sa kaniya pero at the end of it, I still look at him in the eyes. His tantalizing damn eyes! Damn it! Napapagitnaan man ng rimless specs niya, klarong-klaro pa rin ang almond-shaped and chocolate-colored eyes niya.

Pero biglang sumimangot ang kaniyang mata at matalim akong tiningnan.

"Isang mura mo pa, mamahalin na kita." Haaaaaa? Teka, ano daw? "I'm sorry for what I said to you in the car. It's not my intention to say it and accuse you that. Alam ko naman talagang hindi basta-bastang nahuhulog ang loob mo sa isang tao." Lumipat ang kamay niyang nakahawak sa chin ko roon sa likuran ng aking ulo at dahan-dahan niyang iginalaw ang ulo ko palapit sa kaniya at pinagpahinga ang ulo ko sa mala-pader niyang dibdib.

Hindi pa nga ako nakaka-recover sa unang sinabi niya, mas lalo yata akong hindi makaka-recover sa naging moves niyang ito. Nakatagilid ang mukha ko at nakatingin sa malayong kanan ng venue.

I feel safe. I feel secure. I feel at peace. Like nothing and no one can harm me. Tuluyan kong isinandal ang ulo ko sa dibdib niya at nagpatianod sa saliw ng musika. Walang pakialam kung anong sasabihin nila. My heart is in the state of serene. Sobrang kalmado at tahimik at punong-puno ng kapayapaan. Minsan lang akong makaramdam ng ganito, papalampasin ko po ba? I'll enjoy this while it last. Whatever it takes.

Ngumiti ako. Noong una pinigilan ko pa pero kalaunan, ngumiti ako. Sa sobrang saya ng puso ko, para akong umiiyak. Sa sobrang saya ng puso ko, halos mabingi na ako sa pagsabog ng libo-libong fireworks na sumabog sa loob ko. Sa sobrang saya ko, tahimik akong nagdasal na sana habang buhay na lang akong ganito... sa piling niya.

Kaya paano mo malalamang mahal mo na ang isang tao?

"I've waited my whole life for this and I will do everything just to make you stay and reciprocate my feelings for you, whatever it takes. I love you, wife."

Kapag ba sinabihan ka ng I love you, is there a guarantee that you love that person automatically? Is there a guarantee that his feelings for you is true?

Kaya paano mo malalamang mahal mo na ang isang tao?

Mahal mo na ang isang tao kapag kahit alam mong may panganib sa pagsugal ng damdamin, sumugal ka pa rin at ipinusta mo ang lahat. Mahal mo na ang isang tao kapag kahit alam mong imposible ang pagmamahal, naniwala ka pa rin sa salitang ito.

I can't say it Darry but I know, I can feel it.

~