Hospitality Man Series II: His Magnificent Specimen

CHAPTER 16

Nasa loob na ako ng private plane ko. I am wearing a grey mixed texture roll neck jumper and tight gray skinny jeans. Nakagreek sandal ako, the like of which ay old fashion na sinusuot ng mga emperors while riding on a chariot. The one with a strap design. I’m also wearing a black open drape long cardigan na below the knee ang haba. I’m retaining my usual f****d-up hair style and I think my complexion is getting good since I’ve heard the news.

Nakaupo na ako sa pangA class ko na seat. My flight attendant is watching me like a hawk and she’s drooling. Noong pagkapasok ko nga dito, para pang nagpafireworks siya sa mga mata niya, bago kasi ‘to. I think her name is Lowla. Iyong dating flight attendant ko kasi, kakapanganak lang daw ng first baby niya kaya naghanap nalang muna sila ng bagong mag-aattend sa akin sa flight ko.

She smiles at me whenever I look at her, and it’s beginning to irk me. Mapaghahalataan naman ding kasi na nagpapacute lang siya. Buti nalang at kinausap ako ni Zoren kaya binaling ko na ang atensyon ko sa kaniya.

“Sir, I think the board has shown you how loyal they are to you. There isn’t even one contradiction as to your decision to directly appoint Director Johnson as the acting President of your main branch yesterday. I think you just put your treasure on a good hand,” sabi niya. I just nod and smile wryly.

“Good thing I already found out who’s the snake among my herd. Director Johnson will do his best. After all, he and dad are old friends. He won’t betray the one who lend him the crown,” sabi ko as a matter-of-factly.

Suddenly, iyong expression sa mukha ni Zoren biglang nag-iba. But he’s still looking at me. Alam ko na kanina pa lang, nasa loob na iyong ng isip niya noong nag-uusap kami, kaso pinause niya noong nahalata ko ng expression ng mukha niya. I just stare down at him and later, sinabi niya din iyong bumabagabag sa isipan niya.

“Sir, if ever you found out where Ms. Saphire and your son are living, are you going to confront them right away? I’m sure, that if Ms. Eurika will find out that you left for Philippines, she’ll surely take a plane and follow you,” sabi niya. Yes, he’s right.

Napabuntong hininga nalang ako. Iyong nga ang magging problema ko. Kahit na iconfront ko agad ang mag-na ko pagkarating na pagkarating ko sa Pinas, hindi pa rin mapapanatag ang loob ko dahil kay Eurika. At kahit na itago ko kay Saphire ang tungkol sa amin ni Eurika at magsama kami, mas higit lang siyang masasaktan kapagka nalaman niyang tinago ko sa kaniya ang totoo.

I furrow my brows at napakunot ko nalang ang noo ko. “Hindi ko nga alam ang gagawin ko. But I’ll find a way para magsama kami ng mag-ina ko. I’ve waited this long, ayokong masayang lang lahat ang hirap at paghihintay ko sa kanila,” sabi ko sa kaniya. Bumuntong-hininga ulit ako, at kalaunan, medyo nawalan ng kunti ang bigat ng nararamdaman ko.

“Sir, you have all my help. Pero, san po kayo tutuloy?” unang beses na narinig kong magtagalog si Zoren sa loob ng limang taon niyang pagtatrabaho sa akin. Napalingon ako agad sa kaniya. I smile wryly.

“Salamat,” sabi ko sa kaniya. Ibinaling ko ang tingin ko sa monitor screen na nagpiplay ng palabas. I think it’s Ghajini. Bollywood movie iyong. “Sa dream house ako titira. Sa bahay na niregalo ni da para sa amin ni Saphire. A house will I can raise a family,” I shudder of the thought. Nakakalungkot na nakakasaya din at the time. Malungkot ako na kahit makita ko sila, hindi pa rin ako dapat humarap sa kanila. Sususbaybayan ko nalang sila, hanggang sa maayos ko na ang problemang bumabagabag sa akin.

“Tinawagan ko na ang driver niyo, sasalubungin nalang daw nila tayo pagkababa.” At nagnod lang ako sa sinabi niya na hindi nakatingin sa kaniya. Alam kong habang nanunuod ako ng palabas ay patuloy pa rin ang pagtingin sa akin ng flight attendant ko. Hindi ko nalang siya pinansin. I always have that kind of effect on women.

Palabas na kami sa may arrival area. Kasama ko si Zoren, siya lang ang nagtutulak ng mga trolley namin. Buti nalang at namanage ni Mrs. Lian na ligpitin lahat ng mga kakailanganin kong gamit dito. Maiiwan nalang sila doon para magbantay ng condominium building ko. Kailangan pa ng bantay iyong hanggang sa hindi pa ako nakakapagset ng date na para mailipat ang main server ng lahat ng transactions sa company ko.

Anyway, wala namang ibang nakakagalaw noon. It is as big as a whole class room with various compartments para sa mga malalaking fuses at micro-chips. Nakaenclose sa isang one feet thick na platinum ang buong room na iyong. Ako lang ang nakakaalm ng password. At walang mangangahas na pumasok at pakilaman ang loob noon.

Nang makalabas na kami, agad kong nakita si Ms. Horna Flores Everbeen. Siya iyong custodian ng bahay ko. Siya ang pinapasupervise ko just to maintain the wellness of my house. I’ve paid her a lot of money so I assume na nasa maayos na kalagayan din ang bahay ko.

Three years ago, natapos na din ang renovation ng bahay. Under Beaurlington Construction, halos hindi umabot ng dalwang buwan ang renovation process na ginawa. Of course, free from all the changes, company ni granddad ang Beaurlington Construction . Kaya ayun.

Kasama niya ay sina Paul at Rayza at iba pang mga empleyado ko na hindi pamilyar sa akin ang mga mukha. Si Paul ay isa sa security ko dati. Si Rayza naman ang kasambahay na pinatrabaho ko kay Eurika. Pero noong napagpasyahan kong isama sila Eurika sa Australia, sa bahay ko namang ulit siya ininstill. Para naman may maglilinis neto buong araw. Ginawa ko na siya dating head ng mga housekeepers ko. Si Paul naman ang head ng security ko dito sa Pinas. Si Zoren, ipiPA ko nalang.

Si Zoren ang chief secretary ni Da dati sa company namin sa London, pinadala lang siya sa akin nila Da para naman mabantayan ako at siya din ang advisor ko.

Nang magkatagpo ang mga mata naming lahat, napansin ko nalang ang mga ngiti sa mga labi ng mga empleyado ko. I don’t know if they’re just pretending like they mean it or they’re just really happy to see me again.

Agad namang sinalubong ni Paul ang trolley na tulak-tulak ni Zoren. Nagbow siya sa harapan ko at nakita ko nalang na pati iyong ibang security na kasama niya lumapit na din sa amin at tulong-tulong na kinarga ang mga maleta at iba pang bag na dala dala namin. Nasa may railing lang na nag-aantay sila Ms. Horna at Rayza at noong makalagpas na kami sa may railing agad silang lumapit sa akin.

“Welcome back, Sir,” sabi nila at sabay din silang nagbow sa akin. At agad naman silang umayos ng tayo, alam kasi nila na ayaw na ayaw ko iyong pinapatagal iyong pagbabow nila tas ako pa magsasabi na umayos sila ng tayo. Natatak na nila sa utak nila na ayaw ko talaga noon kaya naman, ganon nalang agad ang ginawa nila.

“Thanks,” I try to be jolly para mawala iyong frantic nerves na natago sa kailaliman ng mga balat nila. Dahil sa sinagot ko sila, agad naman lumiwanag ang bawat mukha nila. Nagtinginan pa nga sila sa isa’t isa , parang nag-uusap through telepathy.

“How’s everything down here, Ms. Norma?” tanong ko sa kaniya habang patuloy ap din ako sa paglalakad patungo sa limo na napapagitnaan ng dalwang SUVs sa harap at isang BMW sa likod.

Nakita ko ang mga security team na nilalagay na ang mga bagahe, mga maleta at iba pa naming gamit sa rear ng mga sasakyan. Lahat ng damit ko kasi dinala ko, sinabihan ko na din si Zoren na pati iyong kanyang lahat na damit dalhin na din, wala na akong balak na bumalik pa at doon manirahan sa Australia after knowing na nandito lang pala sa Pilipinas ang mag-ina ko.

“Everything’s fine, Sir. Your parent’s house in Makati is locked. No one’s there. Every one of us lives in the White Mansion,” sabi niya na halos patakbo ng maglakad. Sinusundan niya kasi ang mga malalaki kong hakbang. Nasa tabi ko si Zoren at nasa tabi niya naman si Rayza.

“Okay, here’s what you have to do. You will be living there from now on. Bring with you some of my teams. I’ll be okay with Paul’s team. Besides, Zoren’s with me. I’ll keep Rayza with me to maintain my house well. I’ll send you some of the housemaids.” Tumigil na ako sa kakalakad since nasa tabi na ako ng limo. Agad kong nilingon sa may gilid ko si Ms. Horna.

Like before, I still hit this woman. Kulang nalang mapadrool siya sa kakatitig sa akin. Agad naman siyang nagbow noong napastare down na ako sa kaniya. She should know that I don’t want any phanthom symptoms from my employees. Because even though how hard they will beg me to fvck them, I won’t. That’s the golden rule in Boss-employee relationship.

“Yes, Sir.” Agad niya namang sabi sa akin. At nakatungo siya noong naglakad papunta sa unang SUV car. Agad naman siyang pumasok dito. Si Rayza at sumakay na sa pangalawang SUV car. Si Zoren ang unang pumasok sa limo. Susunod na sana ako ng may maalala akong dapat kong sabihin kay Paul. Papasok na sana siya sa BMW, sa may passenger’s seat. Agad ko siyang tinawag.

“Paul, ride with us. I want to discuss with you my security details on our way home,” nagnod lang siya at sinara niya na iyong pinto ng BMW at pumasok na sa limo. Una ko siyang pinapasok, ako na ang huli. I don’t want to slide in kaya ayun.

Nang makapasok na kaming lahat, si Zoren adjacent na nakaupo sa akin at katabi niya si Paul. Bigla ko nalang naramdaman na nagstart na pala ng engine ang driver at di kalaunan, our car moves. Inayos ko muna ang sarili ko saka ako sumandal sa may sandalan ng seat ko. Nakatingin lang sila Paul at Zoren sa akin. Agad ko ng sinabi sa kanila ang security details ko.

“Paul, from now on. I will assign you as the personal security of my son,” sabi ko. Ikinagulat nila Zoren at Paul ang sinabi ko. Napalaki nila ang mga mata nila habang natingin sa akin. Nagpalitan pa nga sila ng tingin , parang tinatanong nila sa isa’t isa kung naiintindihan ba nila ako.

“Paul,” prompted I kaya ibinaling niya ulit ang tingin niya ng diretso sa akin. At pinagpatuloy ko na ang dapat kong sasabihin. “Paul, I want you to find my son. I want you to find where his school is. Find everything about him. His name is Markle Thyro Jayden and he’s currently using a fake surname Vertozuela. Pero, kung mahanap mo na siya, wag niyong ipaalam sa kaniya kung sino kayo. Wag kayong lalapit sa kaniya, subaybayan niyo lang siya mula sa malayo. I want him safe, can you do that?” may tagong hope ang boses ko. Ang gusto ko talagang sabihin sa kaniya, please don’t fail me.

Nabasa niya siguro ang pangungulila ko sa anak ko kaya, agad agad na pumayag si Paul. “Of course, Sir.” Sabi niya tas he gives me a wry smile. Ginantihan ko nalang din siya ng ngiti. Hindi ko masukat kung gaano akong kasaya dahil sa assurance na sinagot niya sa akin.

“Bring with you two members of your team. The rest, I will have Zoren supervise them. Every day, you have to report to me. And I want to see what he looks like. Can you bring me a photograph of him?” tanong ko ulit sa kaniya. Nagnod lang siya na and he replied of course again.

Napabuntong-hininga nalang ako.

“Sir, what about Ms. Saphire?” biglang tanong ni Zoren. Napalingon ako sa direction niya. Like me worried din siya.

“Halter is already tracking her. I’m putting my trust on Halter. I know he won’t fail me,” iyong lang ang sinabi ko sa kaniya at alam niya na ang ibig kong sabihin. Nagnod nalng din si Zoren sa akin.

“Sir, if I may ask, do you know where city they are exactly. I mean, a certain area could help us find him even sooner,” sabi bigla ni Paul. Parang kampana na pinatunog ang utak ko sa tinanong niya. Right! Mas mainam nga iyong.

“They are somewhere in Manila,” sabi ko sa kaniya. Napangiti si Paul at nagnod lang siya sa akin. Yes, baka bukas na bukas din mahahanap na nila ang anak ko.

Seeing how confident Paul is, parang nalilift ang kasiyahan ko. Buhat doon, alam kong malapit na malapit ko ng mahanap ang kinaroroonan ng anak ko. I have a plan kung mahanap na nil si Markle. And I hope it’s going to work para mapalapit ako sa anak ko.

Medyo malayo layo pa ang location ng bahay ko, kaya medyo mahaba din ang byahe. Ibinaling ko nalang ang tensyon ko sa labas ng limo. Pinagmamasdan ko ang mga tao sa daan. Ang mga punong sumasayaw sa ihip ng hangin.

I sigh, panatag ang loob ko.

I am ready, ready to face the consequences of taking back what was once mine. Kung papipiliin ako between, little tyke and Saphire and Eurika and Ceena. Mas pipiliin ko sila Saphire, they are the only reason why I’m still battling all the anxieties and complications in my life.

Kahit nasabihin ng ibang napakawalang-hiya ko, kahi8t na sabihin ng ibang napakawalang puso ko at kahit na sabihin ng ibang napakaselfish ko. My decision is final.

That’s how much I love them….