“Kamusta ka na?” tanong ni Lira habang marahang binubuksan ang pintuan ng silid ni Sidney. Tanging silang dalawa lang ang naroroon sa loob ng kwarto, kaya dama ang katahimikan ng paligid.
Napangiti si Sidney sa pagpasok ng kaibigan. "Ayos na ako," masayang tugon niya. Kitang-kita sa kaniyang mukha ang aliwalas—parang hindi man lang siya galing sa matinding karamdaman. Namumula pa ang pisngi niya, at mas lalong lumalim ang ningning ng kaniyang mga mata.
“Halata nga eh. Parang wala kang sakit. Tingnan mo, ang saya-saya mo ngayon, saka blooming ka pa! Hiyang ka yata dito sa hospital,” natatawang biro ni Lira habang umupo sa gilid ng kama.
“Iba talaga kapag may espesyal na nag-aalaga, no?” dagdag pa nito sabay kindat.
“Grabe ka! Huwag mo akong biruin,” tawa ni Sidney pero halatang kinikili
