The Billionaire Casanova - The Royal Rules [SPG]

Chapter 2

Wigo

I was in the middle of intimate moment with a young model. The woman enjoyed playing on my top while squeezing her femininity on my manhood. Parehas kaming naglalagablab sa matinding sensasyong nararamdaman naming dalawa habang naririnig ko ang bawat halinghing ng babaeng nasa ibabaw ko.

I was also enjoyed playing my best performance in bed to satisfied every woman who wants to be with me naked. But that's only a pleasure and no commitments. Pagpapaligaya lang ang magiging kasunduan ko sa lahat ng mga babaeng gusto kong ikama.

“Huh?!” We gasped together while out of breath, lying on the bed after our intimate moment.

I took a glimpse to a woman named Natalie when she suddenly moved to pick up her clothes at the carpeted floor. Nakilala ko lang siya sa airplane kung saan ay naging katabi ko siya. Madalas akong sumasabay sa flights ng airline ko upang makita at malaman ang mga daily routines.

I also moved to pick up my clothes on the floor and grabbed the white robe to covered my nudeness. Hindi na iba sa akin ang ganitong eksena lalo na at kapag gusto kong makipagsiping sa iba. And I had my reason why I am doing this. Gusto kong makalimot sa pandaliang panahon lalo na ngayong tumitindi ang kakaibang damdamin ko na hindi ko naman nararapat maramdaman.

“I have to go, Wigo. Thanks for the night.” Natalie showed her sweetest smile to me.

“Sure. And thanks for the hottest night.” Nagpakawala din ako ng isang matamis na ngiti sa kaniya.

Makalipas ang sandali, wala na sa paningin ko ang dalaga. Naroon na naman ako sa kwarto ko at nag-iisa. Isang malungkot na sandali sa buhay ko na naman ang nangingibabaw. But I don't want to be alone forever. Alam kong hindi habangbuhay na magiging ganito ako. May pilit lang akong tinatakasan sa ngayon na hindi ko pa masiguro. I am also very careful of doing that naughty things to other women.

Lumabas ako ng kwarto na tanging suot ko lang ay white robe. I am starving and looking for food in the kitchen. Kaya lang naabutan ko ang nakababata kong kapatid sa kusina na nag-iinit ng pagkain sa microwave.

“Hi. Nakauwi ka na pala,” wika ko sa kaniya.

“Hmm, yeah. Nakasalubong ko nga ang girlfriend mo sa labas.” Abala siya sa pagkuha ng cutlery at naghanda ng plato. “Kumain ka na ba, Kuya Wigo?”

“Not yet. I'm starving.”

“Nagutom ka ba sa pinaggagawa mo ng girlfriend mo,” biro niya. “Sabay na tayong kumain. Mukhang maraming inilutong pagkain si Aling Belen.” Naglagay siya ng isa pang plato sa counter top.

“Ang mga bata?” pag-iiba ko. Ayokong banggitin niya ang mga naging babae ko na hindi naman lingid sa kaalaman ng kapatid ko.

“They sleep already. Sumilip lang ako sa kwarto nila bago ako bumaba rito.”

Kumuha rin ako ng pagkain sa ref ngunit pasimple kong pinagmasdan ang kapatid kong abala sa pag-asikaso ng pagkain. Napuna ko na naman ang buhok niyang kakagupit lang sa medium cut na panlalaki. Since her college days, hindi ko na nakikitang humaba ang buhok niya. Ano pa ba ang aasahan ko gayong umamin na siyang member ng LGBT community? Yes! My sister is a lesbian but I don't want to accept the fact that she's a lesbie.

Yet, she's adorable, smart, beautiful and kindly-hearted woman I ever met. I supported her advocacy when it comes to starving children around the world and helped them build their own sheltered. Madiskarte ang kapatid kong ito na kahit ang kinikita niya ay halos ipamigay na rin sa kapus-palad. Kaya nga pumayag akong mag-ampon siya ng dalawang batang may lahing African at American. Though I disagree of what she wanted in her life as lesbian. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap ang bagay na iyon.

“Let's eat, brother.” Umupo siya katapat ko. “Tamang-tama ang sabaw ng nilagang baboy at mapapadami na naman ang kain ko.”

Nagsimula na rin kaming kumain at habang kumakain kami, panay naman ang pagkukuwento niya sa nangyari sa kaniya buong araw. Hinayaan ko na lamang siya habang nakikinig. Minsan napapangiti naman ako rito dahil may sense of humor din siyang kausap.

“Kinne, don't you want me to help with our family business? We could expand it and since you're familiar with the mechanical engines. We can do the best engines in the world and sell them. What do you think?”

“I am helping you already. I am sending my circuit plan to you whenever you want me to make high-technology engines that will help your airline business. But it's a big no for me to help you focus on that. Dad wants me to become a great doctor, and I am now a Neurosurgeon. Mom wants me to support her advocacy for the sake of others. And you want me to help you with your business? Pwede ba na tanungin niyo naman ako kung ano ang gusto ko.”

Marahan akong tumigil sa pagsubo saka sumandal sa kinauupuan ko. Matagal na naming pinag-uusapan ang tungkol sa bagay na iyon ngunit ayaw pa rin niyang sumunod sa akin. Magkaiba kami ng pananaw pero ang totoo niyan, ayaw kong mawala siya sa paningin ko.

Tutol nga ako na pumasok siyang empleyado ng ISS o International Space Station sa Washington. Hindi ko na alam kung paano ko siya pasusunurin lalo na ngayong may two years girlfriend siya. Naiinis akong isipin na malaki ang ipinagbago ng kapatid ko sa kasalukuyan na hindi ko naman sinang-ayunan.

“Then what do you want? I will give it to you,” I said to her.

Nag-angat siya ng tingin sa akin saka marahang nginuya ang pagkain sa bibig niya. “Freedom. You know what I mean.”

“But I can't do that since you are part of my responsibility. You know the royal rules, Kinne. Don't push me to agree with that damn rules of our family to make you heed over me,” banta ko. Kung kailangan ko siyang gamitan ng authority para sumunod sa akin, gagawin ko.

“Fine,” tipid niyang sagot. Muli niyang itinuloy ang pagkain at hindi na umiimik sa akin.

Tumahimik na rin ako at ayaw kong mas lalong umigting pa ang aming diskusyunan. Kung hindi ko lang siya naging kapatid, mas maalwan sa pakiramdam ko na gawin ang nararapat. But we are siblings in the eyes of everyone.

The reason behind of our royal rules when we are both born in Switzerland. Our father is a pure Swiss national and our mother is half Filipina-Swiss. The Zurich family was one of the Swiss noble families left in Geneva which means belongs to the aristocracy of the said place. Marahil ay republika na ang Switzerland sa ngayon ngunit nanatili ang pamilya namin sa hierarchy na kahit hindi na kinikilala sa bansang ito, sumusunod pa rin ang iilang mga nasasakupan.

At isa na nga roon ang royal rules ng pamilya ko na dapat manatili lamang sa aming angkan ang kayamanan na mayroon kami. Magpinsan sa pangatlong degree ang aming mga magulang at ako ang panganay sa lahat ng mga Zurich at nag-iisang lalaki. Halos ang mga pinsan namin ay mga babae na rin.

Nakasaad sa last will testament ng aking ama bago ito namatay na ang kapatid ko ang dapat kong pakasalan at wala ng iba pa. Kung pipili naman ako sa ibang kamag-anak, halos lahat sila ay sakim sa kapangyarihan na ayaw naman sang-ayunan ng aking ama noon. It is the worst situation for both of us. Kapatid ko si Kinne at ayaw kong umabot kami sa puntong maiipit kami sa sitwasyon na ito. If this won't happen, mawawala ang lahat ng pinaghirapan namin at mapupunta ito sa ibang kamag-anak na ngayon ay naghihintay na sa desisyon naming dalawa.

“Kinne...” sambit ko sa kaniya habang hinuhugasan niya ang pinagkainan naming dalawa. Sanay ito sa gawaing bahay.

“Hmm?” Hindi niya ako tinapunan ng tingin at nagpatuloy lang siya sa ginagawa niya.

“When you reach the age of thirty-three, we need to decide. You're thirty-two, and we have one year left if we push through the family tradition or lose everything.”

Tumigil siya sa ginagawa at humarap sa akin. “Then what's your decision?”

“I need to pursue the tradition,” I seriously said.

“I wish I'm not your real sister, Wigo. You knew from the start that I don't want this kind of damn s**t family tradition. Sa mata ng diyos, magkapatid pa rin tayo. Alam kong napipilitan ka rin sa bagay na ito, and don't ever push me through my limits. I can make my decision to leave you and that damn rules,” mariin niyang wika.

“Then are you ready to forget everything? Leave the family and me?” Nagtaas ako ng boses sa kaniya. “Do you think that this is a good idea for me? Do you think that this is easy for me to decide?”

Nagtaas din siya ng boses sa akin. “And then why are you asking me if you don't agree with this?”

“Because I am your brother!” giit ko. Natahimik si Kinne sa biglaan ko rin na pagsigaw. “You're right. I wish you're not my sister too so I can have my freedom!”

“Then don't decide about it and don't ever ask me anymore! Kaya kong mabuhay na wala kayo at kaya kong alagaan ang mga batang nasa poder ko! I am independent and you knew that!'

“You're selfish, Kinne! Iniisip mo lang ang sarili mo but how about me? How about our family? How about the people around us who still needs our help?” Lumabas na rin ang mga litid ko sa leeg sa pagtatalo naming ito.

Ibinagsak ni Kinne ang mga plato saka nagkabasag-basag iyon sa lababo. “Hell, s**t!” Napamura siyang iniwanan ako roon na hindi pa tapos ang aming diskusyunan.

Sa tuwing nababanggit ko ang tradisyon ng pamilya, ito ang lagi naming pinag-aawayan. Alam naming pareho kaming nahihirapan sa bagay na ito ngunit napaka-conflict ng magiging resulta kung sakaling hindi namin itutuloy. Ang lahat ng aming pinaghirapan na dalawa ay mauuwi lang sa wala.

“Kendall Linn Erin Zurich! I am not done!” Sinundan ko siya hanggang sa pag-akyat niya sa taas.

Malalaki ang hakbang ng kapatid ko patungong kwarto niya ngunit inabutan ko pa rin siya. Hindi ako makakapayag na matutulog na lang kaming hindi nagkakaayos. Marami na rin kaming pinagdaanan at hindi rin ako makakapayag na hindi namin maso-solusyunan ang problema naming ito.

“Kinne!” Hinablot ko ang braso niya subalit nang humarap siya sa akin, nangilid na ang luha ng kapatid ko. Nakaramdam ako ng pagkahabag sa kaniya lalo na at ayaw kong nakikita siyang nasa ganoong ayos. “Kinne,” muli kong sambit ngunit sa mababang boses na. “I'm sorry.”

Napasinghot siya. “Don't ever open up this issue again. It would cause our disputes over and over again,” pakiusap niya.

“Again, I'm sorry. I was thinking about our family's future and the tradition. We both don’t want this but think about it many times. Hindi lang iisa ang nasasakupan ng pamilya natin at alam kong ayaw mo rin mawala ang mga pinaghirapan ng mga magulang natin. Kinne, this is a kind of sacrifice that we need to face. As your brother, I am willing to sacrifice for the sake of everyone. I will respect you as a woman and find the best rules to implement. I will find my way to stop this tradition in the future. Just trust me,” pakiusap ko sa kaniya.

“How about my girlfriend? Hihiwalayan ko na rin ba? Iyan ba ang gusto mo?”

“If that’s possible.” Nakipagtitigan pa ako sa kaniya.

“Sige na. Magpapahinga na ako.” Binawi niya ang braso mula sa akin saka siya tumalikod.

Sa puntong iyon, hinayaan ko na ang kapatid ko. Naawa rin naman ako rito ngunit buong pamilya namin ang nakasalalay sa ganitong tradisyon at ayaw kong masayang lang ang lahat. Iniisip ko na sana lang ay hindi ko siya tunay na kapatid para hindi alangan sa sitwasyon naming dalawa. Kaya lang ay hindi at kahit saang anggulo tingnan, maling-mali.

Napahilot na lamang ako sa noo saka ako muling lumabas ng kwarto niya. Dumiretso agad ako sa bar counter para maibsan man lang ang mga iniisip ko tungkol sa bagay na iyon at nagpakalunod sa alak.