Ang Babaeng Pinagkaitan Ng Hustisya (SPG)

ANG LABAN SA KORTE

CHAPTER 3

Third Person POV

Si Heinzee Gamboa ay hindi lamang isang mapagmahal na kasintahan; isa rin siyang mahusay na abogado na may layuning ipaglaban ang hustisya para sa mga naaapi. Sa likod ng kanyang tahimik na personalidad ay isang matapang at makataong tagapagtanggol. Palaging siyang inuuna ang prinsipyo at katuwiran kaysa pera, dahilan kung bakit maraming mahihirap ang nagpapasalamat sa kanya.

Umaga pa lang, abala na si Heinzee sa kanyang maliit ngunit maayos na opisina. Sa harapan niya ay si Aling Maria, isang matandang babae na umiiyak habang hawak ang isang larawan ng kanyang anak na si Arvin.

“Attorney, tulungan n’yo po kami. Hindi ko po kayang labanan ang mga taong iyon,” pakiusap ni Aling Maria habang pinupunasan ang luha sa kanyang pisngi.

“Aling Maria, kalma lang po. Ano po ba ang nangyari? Kwento n’yo po sa akin para maintindihan ko,” mahinahon niyang sagot.

“Yung anak ko po, Attorney. Napagbintangan po siyang magnanakaw ng may-ari ng malaking hardware store dito sa lugar namin. Wala po siyang kasalanan, pero kinulong siya kahit walang sapat na ebidensya!”

Nagkatinginan si Heinzee at ang kanyang legal assistant na si Maggie.

“Wala po bang CCTV o kahit anong ebidensyang magpapatunay na hindi siya ang gumawa?” tanong ni Maggie.

“Wala po. Pero alam ko pong inosente ang anak ko. Hindi niya magagawa ang ganitong bagay!” sagot ni Aling Maria.

Mula sa unang sulyap pa lang, ramdam ni Heinzee ang bigat ng sitwasyon. Isa na namang mahirap na pamilya ang biktima ng kawalan ng hustisya.

“Don’t worry, Aling Maria. Kukunin ko ang kasong ito,” sabi ni Heinzee nang may kumpiyansa. “Ipaglalaban natin si Arvin hanggang sa makamit natin ang katarungan.”

Sinimulan ni Heinzee ang kanyang imbestigasyon. Pinuntahan niya ang lugar ng krimen, kinausap ang ilang saksi, at inalam ang bawat detalye ng kaso. Nalaman niyang ang may-ari ng hardware, si Mr. Salazar, ay kilalang mapang-abuso at may impluwensya sa lokal na pulisya.

“Typical,” bulong niya sa sarili. “Kapag mahirap ang inaakusahan, mabilis silang husgahan. Pero hindi ko hahayaan iyon.”

Sa opisina, pinatawag niya ang buong team para sa isang meeting.

“Maggie, i-summarize mo lahat ng natutunan natin so far,” sabi ni Heinzee habang nagbubukas ng mga dokumento.

“Attorney, base sa affidavits ng ilang saksi, wala raw sa lugar si Arvin noong oras ng insidente. Meron din tayong nakuhang statement na nagsasabing isang empleyado ng hardware ang totoong suspek, pero natatakot siyang magsalita dahil sa banta ni Mr. Salazar.”

Tumango si Heinzee. “Good. Maggie, i-subpoena natin ang CCTV footage sa paligid ng hardware. Tignan natin kung may makikita tayong ebidensyang maglilinis ng pangalan ni Arvin. Kailangan natin itong kaso sa panig natin bago ang hearing.”

Dumating ang araw ng unang hearing. Puno ng kaba si Aling Maria habang kasama ang kanyang anak na si Arvin. Sa kabilang panig ay si Mr. Salazar, nakangiti at tila kampante sa kanyang tagumpay.

Nang magsimula ang pagdinig, agad na idinulog ng prosecution ang kanilang alegasyon laban kay Arvin.

“Your Honor, malinaw na nakita ng aming mga testigo ang akusado na naglalabas ng kahon ng kagamitan mula sa hardware. Wala na pong ibang taong makakapagpaliwanag nito maliban sa kanya,” sabi ng abogado ni Mr. Salazar.

Ngunit hindi nagpadaig si Heinzee. Tumayo siya mula sa kanyang kinauupuan, hawak ang mga dokumentong naglalaman ng kanilang ebidensya.

“Your Honor, habang totoo pong may kahon na nakuha mula sa hardware, hindi po ito sapat para sabihing si Arvin ang kumuha nito. Meron po kaming mga saksi na magsasabing wala siya sa lugar noong oras ng insidente. Bukod dito, humihiling po kami ng pagsusuri sa CCTV footage ng hardware para sa mas malinaw na imahe ng nangyari,” paliwanag niya.

Natahimik ang korte, at nagbigay ng direktiba ang hukom na ipasa ang CCTV footage sa susunod na pagdinig.

Ilang araw bago ang ikalawang hearing, natanggap ni Maggie ang CCTV footage mula sa hardware. Nang panoorin nila ito, napatunayan nilang wala nga si Arvin sa lugar ng krimen. Sa halip, lumabas ang imahe ng isang lalaking empleyado ng hardware na pasimpleng naglalabas ng kahon.

“Maggie, ito na ang kailangan natin,” sabi ni Heinzee habang nakatingin sa screen.

“Pero paano natin mapapasalita yung empleyado? Takot siya kay Mr. Salazar,” tanong ni Maggie.

Ngumiti si Heinzee. “Kausapin natin siya. Kailangan niyang malaman na hindi siya nag-iisa.”

Kinabukasan, pinuntahan nila ang empleyado, si Randy, at pinaliwanag kung paano nila mapoprotektahan ang kanyang pamilya. Sa huli, napapayag nila itong tumestigo sa korte.

Sa ikalawang pagdinig, nagdala si Heinzee ng matibay na ebidensya—ang CCTV footage at ang pahayag ni Randy.

“Your Honor,” panimula ni Heinzee. “Narito po ang ebidensyang magpapatunay ng kawalang-sala ni Arvin. Sa CCTV footage, makikita po natin na hindi si Arvin ang kumuha ng kagamitan mula sa hardware. Sa halip, ito po ang totoong suspek.”

Itinuro niya si Randy, na lumapit sa witness stand.

“Ako po si Randy, isang empleyado ng hardware. Inaamin ko po na ako ang kumuha ng kagamitan, pero ito po ay dahil sa utos ni Mr. Salazar. Hindi ko po sinasadya, at natakot akong magsalita dahil sa banta niya.”

Nagkagulo ang courtroom, at kitang-kita ang pagkabigla ni Mr. Salazar. Agad na ipinatawag ng hukom ang pulisya upang siyasatin ang mga bagong alegasyon laban sa kanya.

“Your Honor, malinaw na wala pong kasalanan si Arvin. Humihiling kami ng agarang dismissal ng kaso laban sa kanya,” pagtatapos ni Heinzee.

Matapos ang pagdinig, agad na ibinasura ng hukom ang kaso laban kay Arvin at inutusan ang imbestigasyon kay Mr. Salazar. Lumapit si Aling Maria kay Heinzee at mahigpit siyang niyakap.

“Attorney, maraming salamat. Hindi ko alam kung anong gagawin namin kung wala ka,” umiiyak na sabi niya.

Ngumiti si Heinzee. “Wala pong anuman, Aling Maria. Ang hustisya po ay para sa lahat, hindi lang sa mayayaman.”

Habang pauwi si Heinzee, naisip niya kung gaano kahalaga ang kanyang trabaho bilang abogado. Hindi lang ito tungkol sa panalo sa korte; ito ay tungkol sa pagbibigay ng pag-asa at hustisya sa mga taong wala nang ibang malalapitan.

Pagdating niya sa bahay, naabutan niya si Anna na naghahanda ng hapunan. Lumapit siya at niyakap ito nang mahigpit.

“Kamusta ang araw mo?” tanong ni Anna.

“Masaya,” sagot ni Heinzee. “Isa na namang kaso ang natapos, at may isa na namang pamilya ang nabigyan ng katarungan.”

Ngumiti si Anna. “Alam mo, Heinzee, proud na proud ako sa’yo. Ang swerte ng mundo dahil nandiyan ka.”

Niyakap niya si Anna nang mas mahigpit. “Hindi ako ang swerte, Anna. Ikaw ang dahilan kung bakit ginagawa ko ang lahat ng ito. Para sa’yo, para sa atin, at para sa mundong mas maayos.”

Sa gabing iyon, tahimik na nagdadasal si Heinzee—para sa mas maraming tagumpay, para sa mas maraming hustisya, at higit sa lahat, para sa pag-ibig na nagbibigay-lakas sa kanya.

Nang matapos ang matagumpay na kaso ni Arvin, bumalik si Heinzee Gamboa sa kanyang opisina na puno ng bagong determinasyon. Alam niyang hindi pa tapos ang laban para sa hustisya—marami pang tao ang nangangailangan ng tulong at kakampi laban sa mga mapang-abuso.

Habang binabasa ni Heinzee ang mga dokumento sa kanyang mesa, pumasok si Maggie, ang kanyang legal assistant, dala ang bagong kaso.

“Attorney, may bagong kliyente po tayo. Si Manong Pedro Cruz, isang 62-anyos na magsasaka. Napagbintangan siyang nagsunog ng lupa ng kanyang amo dahil lamang sa hindi siya pumayag na ibenta ang kanyang sariling lupa sa murang halaga,” sabi ni Maggie habang inilalapag ang mga papeles.

Napatigil si Heinzee. “Sunog? Pero bakit siya ang tinuturo?”

“Dahil siya lang daw ang may galit sa amo niya, si Mr. Rodrigo Ledesma, isang malaking negosyante dito sa probinsya,” paliwanag ni Maggie.

“Ang tipikal na kwento—kapag mahirap, agad nilang hinuhusgahan,” sagot ni Heinzee habang umupo. “Tawagan mo si Manong Pedro. Gusto ko siyang makausap bago ang unang hearing.”

Kinabukasan, dumating si Manong Pedro sa opisina. Halata ang pagod sa kanyang mukha, ngunit nananatili ang tapang sa kanyang mga mata.

“Attorney, salamat po at tinanggap niyo ang kaso ko,” sabi ni Manong Pedro habang mahigpit ang hawak sa sombrero niya.

“Wala pong anuman, Manong Pedro. Pero gusto ko pong marinig mula sa inyo kung ano talaga ang nangyari,” sabi ni Heinzee.

“Hindi ko po magagawa iyon, Attorney. Ang lupa ko na lang ang natitira sa pamilya namin, at ayaw kong ibigay iyon kay Mr. Rodrigo kahit pa anong pilit niya. Pero nung tumanggi ako, bigla na lang may nasunog sa lupain niya, at ako ang sinisi,” paliwanag ni Manong Pedro, may bahid ng galit at lungkot sa kanyang boses.

Tahimik na nakinig si Heinzee. Napansin niyang wala sa mga salaysay ni Manong Pedro ang magpapakita ng motibo para sa krimen.

“Maggie, hanapin natin ang mga empleyado ni Mr. Rodrigo. Baka meron silang nalalaman,” utos niya.

Habang iniimbestigahan ni Heinzee ang kaso, nalaman nila na maraming empleyado ni Mr. Rodrigo ang napilitang magsalita. Ayon sa isa sa kanila, si Ramon, ang sunog ay maaaring sinadya para palabasing masama si Manong Pedro.

“Attorney, noong araw na iyon, nakita ko ang tauhan ni boss Rodrigo na may dalang gasolina sa parte ng lupa. Wala naman pong ibang tao doon, pero nang magtanong ako, sinabihan ako na huwag nang makialam,” kwento ni Ramon nang pasimpleng kinausap siya ni Maggie.

Nakangiti si Heinzee habang iniabot ang kanyang business card kay Ramon. “Salamat sa impormasyon, Ramon. Kapag tinawag ka namin sa korte, sana ay handa kang tumestigo.”

“Opo, Attorney. Ayoko rin po sa mga ganyang klase ng tao,” sagot ni Ramon.

Dumating ang unang pagdinig sa kaso ni Manong Pedro. Sa isang panig ay si Mr. Rodrigo na may dalang malalaking abogado, at sa kabila naman ay si Manong Pedro, bitbit ang paniniwala sa kanyang abogado, si Heinzee.

“Your Honor,” panimula ng abogado ni Rodrigo. “Ang aming kliyente ay biktima ng isang tahasang paninira. Malinaw na si Pedro Cruz ang may motibo, dahil sa matagal na nilang alitan tungkol sa lupa.”

Ngunit tumayo si Heinzee, puno ng kumpiyansa.

“Your Honor, habang iniimbestigahan po namin ang kaso, nakita naming wala pong sapat na ebidensya laban kay Manong Pedro. Sa halip, meron po kaming mga saksi at dokumento na magpapakita kung sino ang tunay na responsable sa sunog.”

Tumango ang hukom, at pinayagan si Heinzee na ipakita ang kanyang mga ebidensya.

Isang malaking twist ang nangyari nang iharap ni Heinzee si Ramon bilang testigo.

“Ramon, pwede mo bang sabihin sa korte ang nalalaman mo tungkol sa sunog?” tanong ni Heinzee.

“Opo, Attorney. Nakita ko pong tauhan ni boss Rodrigo ang nagdala ng gasolina sa lupa. Wala pong ibang tao noon, pero alam kong hindi si Manong Pedro ang gumawa nito,” sagot ni Ramon.

Nataranta ang kampo ni Rodrigo, at bigla silang tumutol.

“Objection, Your Honor! Walang kredibilidad ang testigong ito!” sigaw ng abogado ni Rodrigo.

“Your Honor, ang testigo po ay may direktang kaalaman tungkol sa insidente. Hindi po siya pwedeng basta-basta bale-walain,” sagot ni Heinzee.

Matapos ang mahabang deliberasyon, pinayagan ng hukom ang testimonya ni Ramon. Kasabay nito, ipinakita rin ni Heinzee ang mga resulta ng forensic investigation na nagpapakita na hindi si Manong Pedro ang nasa lugar ng sunog.

Matapos ang ilang araw ng pagdinig, naglabas ng desisyon ang hukom.

“Matapos ang masusing pagsusuri, ang korte ay nagdedeklarang walang kasalanan si Pedro Cruz sa kasong arson. Sa halip, inuutusan ang imbestigasyon sa tauhan ni Rodrigo Ledesma para sa mas malalim na pagsisiyasat,” wika ng hukom.

Napaluha si Manong Pedro sa tuwa habang mahigpit na niyakap si Heinzee.

“Attorney, maraming salamat. Hindi ko alam kung paano ko kayo pasasalamatan,” sabi niya.

Ngumiti si Heinzee. “Manong Pedro, sapat na po ang makita kayong malaya. Ang hustisya po ay para sa mga kagaya ninyo na pinagkakaitan ng karapatan.”

Sa gabing iyon, habang nagkukwento si Heinzee kay Anna tungkol sa kaso, naisip niyang hindi natatapos ang laban sa bawat panalo sa korte. Ang tunay na hustisya ay ang pagbibigay ng boses sa mga mahihina at pagprotekta sa kanilang mga karapatan.

“Ang galing mo talaga, Heinzee,” sabi ni Anna habang nakangiti. “Ang dami mong natutulungan. Swerte nila na ikaw ang abogado nila.”

Hinawakan ni Heinzee ang kamay ni Anna. “Hindi ako ang swerte, Anna. Lahat ng ginagawa ko, inspirasyon ko ang pagmamahal mo. Ikaw ang dahilan kung bakit gusto kong gawing mas makatarungan ang mundong ito.”

Habang mahigpit silang magkasama, malinaw kay Heinzee na ang bawat kaso ay hindi lamang tungkol sa batas. Ito ay tungkol sa pagpapakita ng pag-asa at pagmamalasakit sa mga taong nangangailangan nito.