EP.9
1321 Words
Warning : คำหยาบเยอะมาก
9.
"กรณ์ไม่เลิก"
ผู้ชายตรงหน้าฉันเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดูออกเลยว่าจะไม่ปล่อยฉันไปง่ายๆ ส่วนฉัน ไม่มีหลงเหลือความรู้สึกดีๆอะไรให้ผู้ชายคนนี้อีกแล้ว
"เลิกกันดีๆไม่ได้หรอกรณ์"
"ทำไมวะมาย กรณ์ขอเหตุผลหน่อย เหตุผลที่เป็นเหตุผลจริงๆ ไม่ใช่ฟังคนอื่นมาแล้วหาว่ากรณ์นอกใจ"
เหตุผลที่ฉันบอกเลิกก็เพราะเขานอกใจฉันไง เขายังต้องการเหตุผลอะไรอีกวะ ทำกับฉันขนาดนี้แล้ว
"แล้วมายอ่ะ คิดว่าตัวเองดีแล้วหรอ อย่าคิดว่ากรณ์ไม่รู้นะ ทำไม ไอ้ตอมมันบอกอะไรมายมาอ่ะ มายถึงมาบอกเลิกกรณ์"
พอเขากล่าวอ้างถึงบุคคลที่สามที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยฉันก็หูผึ่งทันที ที่ได้ยินชื่อนั้น
"อย่าคิดว่ากรณ์ไม่รู้นะ ที่ผับมายไปคุยอะไรกับมัน คนเขาเห็นกันทั้งผับว่าอยู่กับมัน เพราะมายคิดมากแล้วก็ระแวงเลยเอามันมาประชดกรณ์ใช่ป่ะ"
พล่ามบ้าอะไรของมัน
"อะตอมเขาไม่เกี่ยวนะกรณ์"
ฉันพยายามพูดแบบใจเย็นที่สุดแล้ว แต่พูดไปก็เหมือนเติมไฟให้กรณ์ เขาดูโมโหมากขึ้นเรื่อยๆเลย
"ไม่เกี่ยวยังไง ขนาดมึงยืนจับมือกูอยู่มึงยังแอบมองมันเลย!"
เออ ผู้ชายประเภทนี้มีเหตุผลให้ตัวเองถูกต้องและดูดีเสมอ
"ทำไม ชอบมันหรอ"
วินาทีที่เขาลุกขึ้นแล้วชี้หน้าฉันแบบนั้น ฉันนี่รู้ตัวเองเลยว่าความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้เขา มันมลายหายและหมดลงภายในพริบตาเดียว
"เออ ใช่ มาย ชอบ ตอม"
ฉันยกแขนขึ้นกอดอกและพูดออกไปแบบนั้น ฉันไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้าแบบไหน ที่รู้คือข้างในใจฉันมันชินชาว่างเปล่า เมินเฉย และไร้ความรู้สึกกับเขาไปหมดแล้ว และมันก็ทำให้เขาอึ้งจนพูดไม่ออก เขาหายใจเข้าออกแรงมากเสยผมและหันไปทางอื่น ก่อนจะมองมาที่ฉันนิ่งๆแล้วยกมือชี้หน้าฉัน ในดวงตาของกรณ์แดงกล่ำเคล้าไปด้วยความเจ็บปวด และฉันก็เบือนหน้าหนีไม่อยากจะมองให้ปวดใจไปมากกว่านี้
"มึงทำกูเจ็บมากนะมาย"
แล้วเขาคิดว่าฉันไม่เจ็บหรอวะ ฉันรู้นะว่าเขารักฉันมาก ก่อนจะคบกันเขาก็ตามจีบฉันมานาน คอยช่วยเหลือ ดูแลฉันมาตลอด ในช่วงที่ชีวิตมีปัญหา ก็มีเขาคอยอยู่ข้างๆ ตามรับตามส่ง แต่พอเปิดใจตกลงคบเป็นแฟนกับเขาได้แค่หกเดือน หกเดือนเท่านั้นเขาก็เริ่มออกลาย ช่วงเวลาที่ผ่านมา ในฐานะแฟน มันก็ดีมากนะ การที่มีคนให้รักคอยให้กำลังใจ คอยซัพพอร์ตจิตใจ มันดีจริงๆนะ และเขาก็เป็นผู้ชายที่ตามใจฉันตลอด
"พูดอะไรออกมาแต่ละคำ แคร์ใจกูบ้างป่ะ มึงพูดเหมือนที่ผ่านมาไม่เคยรักกูเลยสักนิด"
สีหน้าแววตาของกรณ์ในตอนนี้บ่งบอกมากว่าเขากำลังเสียใจสุดๆ ฉันบอกแล้วว่าที่ผ่านมามันดีมาก เสียอย่างเดียวเขาเจ้าชู้และมีผู้หญิงคนอื่นไปทั่ว
"แล้วกรณ์อ่ะ รักมายบ้างไหม"
"กูรักมึงมากนะมาย"
เขาพูดช้าๆและจ้องมาที่ฉันตลอดเวลา
"รักมากแล้วทำทำไม มีสักเสี้ยววินาทีนึงไหมที่คิดถึงหน้ามายตอนที่อยู่กับผู้หญิงคนอื่น กรณ์บอกว่ารักมายมาก รักมากแล้วไปเอาคนอื่นให้มายดูเป็นอีโง่ทำไม"
"แค่ยุงกัดคอมึงก็หากูไปเอาคนอื่นแล้วหรอ"
"นี่กรณ์จะโกหกมายจนวินาทีสุดท้ายเลยใช่มั้ย!!!"
ฉันตบโต๊ะและพูดเสียงดังก่อนจะยืนขึ้นจ้องหน้าเขา เอาแต่โทษฉัน เอาแต่ทำเหมือนว่าฉันเป็นผู้หญิงโง่เง่า ฉันทนไม่ไหวแล้วไง ฉันเปิดกระเป๋าและหยิบโทรศัพท์เปิดคลิปและยื่นให้เขาดูตรงหน้า
"ดูสะ ว่ามายมันหน้าโง่แค่ใหนในสายตาทุกคน"
เป็นคลิปที่ได้มาจากเพื่อนรุ่นน้องที่รู้จักกันส่งมาให้ ซึ่งในคลิป เป็นคลิปที่กรณ์ยืนสูบบุหรี่อยู่แล้วผู้หญิงสวยระดับนางงามมีมงกุฏคนนึงก็กำลังยืนซบไซ้ซอกคอเขาอยู่ แล้ววันนั้นก็เป็นวันเดียวกับที่เขาไปรับฉันที่ผับแล้วเจอรอยดูดที่คอ พร้อมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ตัว เป็นวันเดียวกับที่เขาบอกต่อหน้าทุกคนว่ารักฉันมาก...
'เบาได้เบา มึงจะเอากันตรงนี้เลยหรอ'
แล้วเสียงเพื่อนในคลิปก็ดังออกมาแบบนั้น
"ไหนวันนั้นบอกไปทำเพลงไง ทำเพลงท่าไหนหรอ คงจะมันส์มากสินะ"
"มายคือกรณ์..."
กรณ์จำนนต่อหลักฐานไหมไม่รู้ แต่หลังจากดูคลิปเขาก็นิ่งไปและพูดอะไรไม่ออก นิ่งไปแบบช้อค ดวงตาแดงกล่ำคู่นั้นเลื่อนจากจอมือถือมาสบตาฉัน ฉันตอนที่ได้ดูคลิปนี้ก็ช้อคไปเหมือนกัน คนที่บอกว่ารักฉันมาก กำลังยืนซุกไซ้นัวเนียกันหน้าบ้าน เห็นคลิปแฟนตัวเองทำแบบนั้นกับผู้หญิงคนอื่น คิดว่าฉันต้องรู้สึกยังไงหรอ ใช่ ฉันก็เจ็บ พยายามเก็บกลั้นความรู้สึกซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าแล้ว แต่น้ำตาที่พร่ามัวอยู่นี่มันออกมาจากหัวใจไง สมองสั่งการให้เก็บกลั้นเท่าไหร่ก็ไหลออกมาอยู่ดี ฉันร้องไห้ออกมาจนได้
"ใครส่งมาให้มาย"
"มันไม่สำคัญว่าใครส่งมาให้ มันสำคัญตรงที่คนที่เจ็บคือมาย คนที่โดนหักหลังคือมาย คนที่โดนนอกใจคือมาย!!"
ฉันตกเป็นเหยื่อจากการโดนแฟนนอกใจ แต่ทำไมเขาถึงมาเบลมฉัน แล้วลากเอาคนที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างอะตอมเข้ามาในเรื่องนี้ด้วย สิ่งที่กรณ์ต้องทำคือต้องสำนึกและโทษตัวเองบ้าง ไม่ใช่โทษแต่คนอื่น
"ไม่ว่ากรณ์จะคิดยังไง มายกับอะตอมก็ไม่ได้มีอะไรกัน เขาไม่เกี่ยวเรื่องนี้ เลิกโทษคนอื่นแล้วมองตัวเองบ้าง ใครจะทนคบกับคนที่นอกใจกันตลอดเวลาได้วะ"
"เชื่อจริงดิ่ เชื่อไอ้คลิปโง่ๆนี่จริงดิ่มาย"
โอ้โหววว ขนาดนี้แล้วมันยังจะแถได้อีก
"พอเหอะกรณ์ พอ! ขอร้อง มายไม่อยากทนแล้ว"
ฉันเอ่ยคำขอร้องออกไปทั้งน้ำตาแบบนั้นและมองหน้าเขาไม่ละสายตาเลย ข้างในฉันไม่ไหวแล้วอ่ะ บอกตามตรงฉันคิดว่าตัวเองเข้มแข็งมาตลอด แต่พอเอาเข้าจริง แม่งโคตรเสียใจ มันแบบ ใจพัง ความสัมพันธ์ที่เคยคาดหวังว่ามันจะดี ก็พัง พังทั้งหมด
"ขอบคุณที่เข้ามาสร้างบาดแผลและก็เป็นความทรงจำแย่ๆให้มายนะ"
"ฟังกรณ์อธิบายก่อนได้ไหมมาย"
"มายฟังมาเยอะแล้ว ไม่อยากฟังอะไรแล้ว"
"ขอร้องนะมาย กรณ์รักมายมากนะ"
"ไม่ต้องพูดแล้ว"
ฉันยกมือเป็นปางห้ามก่อนที่กรณ์จะพร่ำพรรณาถ้อยคำน่ารำคาญพวกนั้นออกมาอีก มาถึงตอนนี้แล้ว ฉันว่าฉันทนมามากแล้ว จริงๆคนอย่างฉันไม่จำเป็นต้องทนด้วยซ้ำ แต่ที่คบมานานขนาดนี้ให้โอกาศเขามาตลอดก็เพราะฉันรักเขา แต่ตอนนี้ฉันรักเขาต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ฉันปาดน้ำตาออกจากแก้มและจ้องหน้าเขา ก่อนจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย
"มายขอเลิก ปล่อยมายไปเหอะ"
.
- Writer
