" Hangisi daha zordu?
Al bayrağa sarılı tabuta bakmak mı yoksa al bayrağa sarılı tabuta yatmak mı? "
YİNE ŞEHİT YİNE ACI
VOLKAN GÖKTÜRK
Hayatın acımasız yükleri altında ezilen ruhlarımız geçmişin gölgesinde sızlayan yaralarla dolu birer savaş alanı gibiydi. Ve bu derin izler kalplerimizi kemiren bir sancıya dönüşse de ben insanlara gülümsemeyi seçtim hep, kimse görmesin istedim acılarımı.
Mesela babamın kemeri her sırtıma indiğinde bile acının vücudumda yankılanan her darbesine inat gülümsedim ben. Ya da annem bir köşede yüzünde ne bir acıma ne de bir keder ifadesiyle ilgisiz ve soğuk bakışlarıyla izlerken, onun bu taşlaşmış duygusuzluğunu bile dudaklarımı kıvrımlayan bir tebessümle karşılamıştım ben. Çünkü kalbimin en derin köşesinde sevgiye ve kabul görmeye dair filizlenen bir umut
