" Bir nefeslik ömürlere ömür sığdırdık biz, Her gözyaşında bir veda, her duada gizli bir isim... "
HER GÖZYAŞI İÇİNDE BİR YANGIN
Etrafımda dönen kaosun dansı bir film şeridi gibiydi; her karede bir trajedi, her saniyede bir çığlık...
Hızlı adımlarla bir o yana bir bu yana savrulurken etrafımdaki kaotik sahne, bulanık bir görüntüye dönüşüyor ve ben her adımda sanki yere düşecekmiş gibi sendeliyordum. Yaralı askerlerin inlemeleri, kaosun içindeki en acı ezgi gibi ruhumu parçalıyor, yankılanan her bir sancı kalbimde derin bir yarık açıyordu.
“ Dayan askerim, dayan... “ diye fısıldadım, yaralı bir askere doğru koşarken; “ Son bir nefesle dayan ki yolunu gözleyenlere kavuşturabileyim seni. “
“ iziin ver gideyim hemşire, dinsin bu acı. Sadece elimi tut, son nefesimde sevdiklerimi hissede
