" Hangisi daha zordu?
Al bayrağa sarılı tabuta bakmak mı yoksa al bayrağa sarılı tabuta yatmak mı? "
YİNE ŞEHİT YİNE ACI
VOLKAN GÖKTÜRK
Hayatın yükü tepeme bindiğinde ruhum; geçmişin gölgeleriyle boğuşan barut kokulu bir muharebe alanıydı artık. Her yara bir sızı, her iz kalbimi kemiren bir mermi çekirdeği... Ama dışarıya karşı hep gülümsedim ben. O tebessümü bir kamuflaj gibi diktim yüzüme! Çünkü celladımla aynı sofraya oturmayı, en ağır darbeleri bile bir tebessümün ardına saklamayı o evin içinde öğrendim ben.
Mesela babamın kemeri her sırtıma indiğinde, acının vücudumda yankılanan her darbesine inat gülümsedim ben. Annemin o taşlaşmış soğuk bakışlarını bile dudaklarımı kıvrımlayan bir tebessümle karşıladım hep. Çünkü kalbimin en derin köşesinde, sevgiye ve kabul görmeye dair fili
