CHAPTER 6
Olivia’s POV
Tumulo ang luha ko nang maalala na naman si Josh. Siya na lang kasi ang meron ako. Siya ang tumatayong kaibigan, magulang, at sandalan ko sa mga panahon na sukong-suko na ako sa buhay ko.
Nang bumukas ang pintuan ng kwarto ko ay dali-dali kong pinunasan ang pisngi ko. Ayokong makita ni Abi na umiiyak ako, at baka sabihin niya pa kay Doctora. Baka mamaya ay hindi pa ako payagan na mabisita si Josh. Hindi ko rin naman masisi si Abi kung sabihin niya kay Doktora dahil responsibilidad niya bilang nurse ko na sabihin ang kalagayan ko kay Doktora.
Pagkapasok ni Abi ay nginitian niya ako habang inaayos ang lamesa na pagpapatungan niya ng pagkain ko. Nilapit niya ang lamesa sa gilid ng hospital bed bago siya kumuha ng mauupuan niya.
“Here, ito na ang pagkain mo Oliv
