Inked (R18) (complete)

12

I got pressured after the talk. Hindi ko tuloy masagot si Luis ng chinat ako nito. Sa totoo niyan, hindi naman big deal sa akin noon ang relasyon namin, nakikiayon lang din ako sa kung anong meron. Ngunit ngayon, na parehong sumasang-ayon ang pamilya namin sa ganitong set up, nauubos ang utak ko sa pag-iisip.

Ganoon din kaya si Luis? I wonder what he’s thinking right now. I wanted to ask him, kaya lang dito pa nga lang ubos na ang katinuan ko, gayon pa kaya kay Luis na alam ko namang magloloko ng kaonti.

Nakatulog akong hindi nasagot kahit isang chat ni Luis. Paumaga na ng nagising ako sa tawag. I groaned upon seeing Luis name on my screen. Hapon na yata roon, basi sa bilang ko.

“Did I wake you up?” Tanong nito. Kunot ang noo. At mukhang alam niya ring nagising niya ako ng wala sa oras. Hindi rin naman masama ang loob ko kung nagawa nga niya iyon. Kahit papa’no na-refresh ang isipan ko sa mahabang tulog. We can talk about our relationship now. I know it was a bit early, but the sooner the better.

“Are you scared?” Nag-aalalang tanong nito pagkatapos na makinig sa haba ng litanya ko. At sa huli inamin ko ring natatakot ako.

Inienjoy ko naman ang relasyon namin ni Luis. Magandang kabonding si Luis. He knows when to stop and he always acts like a perfect boyfriend. Inaalam niya rin kung maayos pa ba ako. Nasa tamang sitwasyon din kung magbiro ito. Pinupunto niya kung kailan hindi mainit ang ulo ko.

And I appreciated all the things he did. Kung tutuusin nga, sa ilang ulit kong pag-iisip, na maswerte ako dahil may isa akong boyfriend na ganito ang quality, I should be proud of myself. But I am graduating next year. And my life has just started. At nasasakal ako sa pressure ng pamilya.

“I told you before! No break ups talk.”

He’d surely gone mad when I opened up about the ‘break up’ part. He hated it. And he hates it. Galit nga siya. Hindi naman ako natinag. First boyfriend ko siya. First sa lahat. Ngunit patuloy lang ba akong makukulong doon?

“Hell!” Iritableng sabat ni Jasper nang naiwan kaming dalawang malapit sa baywalk.

Kinakausap ko si Luis, at sa kakulitan ko ay nabuksan na naman ang paksa tungkol sa break up. Nagalit tuloy yong dalawang magpinsan. At pulang-pula ako noong narinig ang sinabi ni Luis, na narinig ni Jasper, na napanganga sa natuklasan.

“Gaga ka girl! Kaya pala naging kayo.” Iritableng sabi ni Jasper. Tinulak pa ako sa balikat. Madilim na ang paligid, uulan yata anytime. Iyong iba e naghahanap na ng masisilungan samantalang kaming dalawa ng kaibigan ko e nag-iinit pa lang sa chismis na nasagap nito.

“Gagong yon! Ang bilis!” Tawang-tawa si Jasper pagkatapos na kumalma sa natuklasan.

Di ko alam kung makikiayon din ako sa panunukso ni Jasper. No’ng una ayaw niyang maniwalang may nangyayari nga! Who wouldn’t be? Wala daw sa mukha kong basta na lang sumusunod.

“Ibang klasi,” iling pa nito, “You sure you’re not pregnant?” Nakataas kilay pa na tanong ni Jasper. Dudang-duda.

Namutla ako mabilis na umiling-iling. I counted the cycle and I am sure I was safe that day. Kaya imposible talaga.

Nagdududa pa rin si Jasper. Tatlong linggo na simula ng makilala ko ang pinsan niyang yon. Kaya ewan. I’m getting scared for our relationship. Minsan nagugulat na lang ako sa tuwing may nanggugulat. Hindi naman ako magugulatin. Sa sobrang pag-aalala ko kaya napapraning ako.

“Did you buy pt?” Out of nowhere na tanong ni Luis. Hirap na hirap ako sa pagbitbit ng mga nakasupot ng pampalamig. Maulan na kaya maraming tao ang talagang nakakabute. Nagjacket lang ako ng makapal at nagbun ng tali sa buhok. Saka sumuong sa baha gamit ang sasakyan ni Mommy. I also texted Jasper to visit me at home. Ako lang kasi ang mag-isa at isang Linggong wala si Nanay Lydia sa bahay.

Kumunot tuloy ang noo ko kay Luis na ka-face time ko no’ng oras na hirap-hirap ako sa pagdala ng mga binili.

“What for?” Hindi naman ako kinabahan. I don’t know if he’s just teasing me. Pero sure kasi ako na wala namang mabubuo.

Ngumiti siya. Iyong ngiti na parang ang inosenteng tingnan. Kabado tuloy ako at basta na lang nilatag lahat ng binili sa passenger’s seat at mabilis na bumalik at nagtanong kung may available bang kahit na anong pt. I bought five to make sure that the result is accurate.

Sakto kahit kinakabahan ako sa pagmamaneho ay nakita kong naghihintay si Jasper sa labas. Binusinahan ko ito at tinapon sa kanya iyong susi ng gate at inutusan siyang pagbuksan ako sa loob.

I was so nervous. I ended the call with Luis. Nanginginig pa ako habang nagpapaliwanag kay Jasper na ngayong nga’y namumutla.

Pero sigurado naman akong safe ako noong panahon na yon. Inexplain ko pa kay Jasper gamit ang calendar at binilang ang mga araw.

Nalaglag tuloy ang panga niya at binatukan ako.

“s**t ka girl! Baliktad iyang pagkakabilang mo!”

Dumagdag pa tuloy ang alalahanin ko ng sinabi niya yon. Gusto kong ipagtanggol ang sarili at naghanap ng reliable source but I ended up getting scold. Hinila nito ako sa banyo at sinabing umihi na lang ako doon at ipakita ang result.

Umatungal ako ng iyak. I was shaking when I saw all the result. Si Jasper nga napasapo sa sariling noo at hindi makapaniwala.

Ako nga rin.

How come? I mean I just knew Luis for more 3 weeks only. And now...

“P-paano ko sasabihin?” I was shaking. Kinakalikot ko ang hawak na cellphone. Nasa dulo ako ng pag-aalangan kung tatawagan si Luis. Nasa gitna rin kung papagalitan ko ba siya o magsumbong sa kanyang buntis ako.

“He knew!” Literal na namimilog ang mga mata at bibig ni Jasper. Natanong niya sa aking kung paanong naisipan kong bumili ng PT.

Sabi ko na nga ba no’ng una pa lang. Habang iniiwasan kong may mangyari ulit, ay iba makahawak si Luis. Kahit sabihin pang wala akong experience. Ramdam ko talaga iyong gigil niya.

And this is the result now.

Mas pinili kong wag munang ipaalam kay Luis. I lied when he asked if I already bought his request. Ayaw ko ngang sabihin! Magdusa talaga ito.

Pareho kaming kabado si Jasper. At pareho rin kaming walang gana. At siniswerte ngang wala namang nang-uusisa. Yong tinginan namin ni Jasper ay para bang nagbababala.

Hindi ko talaga sasabihin dahil wala naman sa plano ‘to at lalong hindi dapat malaman ng mga kaibigan. Sasabihin ko naman kay Luis. Kapag siguro nakauwi na ito. At ganoon din kina Mommy. Siguradong magagalit ang mga yon.

Malapit na sana talaga akong gumraduate e ngunit maaantala pa yata. Kailangan ko yatang huminto ng isang sem kung ayaw kong mahirapan.

Sinabi ko na rin kay Jasper ang plano kong yon. He somewhat understand. And tanong lang nito ay kung paano ko ipapaalam sa family ko at lalo na sa pamilya ni Luis. That asshole has no idea that he really got me pregnant. Nakaplano na yata iyon. At talagang naiinis ako sa kanya.

“What did you buy?” Nakapangalumbaba kong tanong kay Jasper na tulad ko ay ilang Linggo ng haggard. Problema ko ay problema niya rin.

“You eat a little... baka sabihin no’n pinapabayaan kita. Nga pala, nasabi na ba ni Luis na next week ang uwi niya?”

Pinamutlaan ako sa tanong ni Jasper. Nasabi nga niyang uuwi siya by last week ng October. Pero dahil namomroblema ako e nawala sa isipan ko iyon.

At dumoble pa yata ang problema ko ng nakumpirmang uuwi nga siya next week. He was grinning while asking me few things. Inulit-ulit niya talaga iyong PT.

“Sinadya mo?” Pinangningkitan ko naman siya ng mga mata.

Ngumiti ito. Ganoong ngiti niya pa lang e alam kong sinadya niya talaga. Kung nandito lang siguro ito e kanina ko pa pinagsusuntok.

“You are pregnant, I know.” Konklusyon na kaagad nito kahit sinabi ko ng negative ang lumabas sa PT.

Ngumuso ako at sumilip sa pintuan. Nakadapa ako ngunit iniingitan ko rin naman ang tiyan kong wag masyadong maipit.

“E paano nga kung Oo?” Chinallenge ko na kaagad. Alam ko naman kung ano ang reaksyon niya ngunit gusto ko lang din siguraduhin.

Mas lumawak ang ngiti niya. Umayos pa ito ng upo sa kama. Mas lalong naningkit ang mga mata ko sa inis.

“I can be a good father and a good partner in bed.”

Nag-init talaga ang pisngi ko sa sinabi nitong huli. Lakas makapanukso. Ni hindi ko pa nga sinasabing positibo at buntis ako. Gusto ko siyang pahirapang manghula diyan.

Pinoproblema ko pa nga kung paano ko sasabihin kay Mommy na buntis ako. At lalo na kay Daddy na mas mag-aalala sa sitwasyon ko. Two months had past and I still don’t know how to check my situation. Gusto kong bumisita ng OB-gyne kaso nahihiya naman ako. Pakiramdam ko kasi pagtitinginan ako roon kahit sabihin pang hindi na ako menor de edad.

“Buntis ka?” Ulit pa nito. Ilang araw pagkatapos kong siyang bitinin doon sa ideyang baka nga buntis ako o hindi.

Tatlong araw na lang talaga at makakaharap ko ang lalaking ‘to. And I cannot wait to give him punch. Kahit papa’no marunong pa naman akong manuntok mala-ala pacman.

“Mom,” kinakabahang sabi ko. Dalawang araw na lang at kailangan ko na ring harapin si Luis. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa lahat na buntis nga ako at hindi biro iyon.

Some will be shock, or some will be confuse. Paano ba naman kasi simula’t sapul ay alam nilang kilos lalaki ako at wala sa bokabularyo ko ang maluko sa lalaki.

“Don’t be shocked po,”

Napayuko ako noong nakita na nunubig ang mga mata ni Mommy. Yon lang at hindi ako sigurado kung para saan iyon. Sana nga ay hindi ako mapalayas sa bahay na ‘to. At talaga si Luis ang kukukupkop sa akin. At wala siyang magagawa roon.

“I-I’m preg—“

“I checked your stock pads when I got home, Jens. Duda na ako noong sinabi mong ‘paano kung buntis ka’. I had an idea. Kinausap din ako ng Daddy mo kasi tulad ko nagdudududa na rin siya. Hindi ka naman ganoon sa amin. Hindi ka open. Kaya kinutuban na kaagad ako. I was disappointed Jens... but parents love their children.” Nanginginig na umiiyak si Mommy.

Napalunok tuloy ako at napayuko saka nagsituluan ang mga luha sa mga mata. Naiintindihan ko naman ang pinaghuhugutan ni Mommy. Kahit sino talaga ay masasaktan sa sitwasyon ng isang anak na hindi pa naman stable. Umaasa pa rin naman ako sa parents at ngayon nga’y binigyan ko sila ng disappointment.

“But you’re not a minor anymore. Though you’re still not in the right age... mas gugustuhin na lang namin na tanggapin iyan kesa sa mawala ka samin. Kahit masakit.”

Tinubuan tuloy ako ng sobra-sobrang konsensya. Hindi ako makapagsalita. Totoo naman talagang nakakadisappoint. Oo nga’t hindi naman teenage pregnancy ang nangyari sa akin ngunit gagraduate pa sana ako ng hindi buntis!

Pareho naming sinundo ni Mommy si Luis na kung tutuusin hindi naman na dapat. He knows where to go home kung gugustuhin niya.

Tinitigan ko nga itong nakaitim na polo shirt at putok sa muscles ang sout. Kitang-kita iyong latay ng mga tattoo nito sa braso. Kahit sino nga e maiintimidate sa tindig nito but the moment I saw his face. Gusto ko siyang kagatin. And I did what I have in mind.

Ngumingiwi nga ito habang pinapapak ko iyong braso niya. Si Mommy nga ay sinasaway ako kasi kinukulit ko si Luis na kunot ang noo at walang ideya sa nangyayari.

Pinayagan talaga ni Mommy na sa silid ko ito matulog! At tuwang-tuwa ang Lolo. Still he had no idea that his girlfriend is pregnant now. Basta ang alam ko lang malapot na malapot iyong keps ko habang kumakalampag ang higaan kong anytime ay pwedeng bumigay. Pigil na pigil ang ungol ko habang nakatuko ang nakakuyom kong kamao sa magkabilaan niyang dibdib.

“f**k,” he’s cursing. Grinding his hips. And I was moaning. Sinapak ko nga ang dibdib niya at sinabing magdahan-dahan kasi baka maipit ang puson ko.

“Sarap, sweet?” Tukso nito. Sinuntok ko ulit iyong dibdib niya. Alam ko namang nanggigigil siya. Dalawang buwan ba namang... puro tuksuhan lang sa chat.

“Slow down, asshole! Baka mapa’no ang anak mo.” Saway ko rito.

Bahagya itong natigilan ngunit bumubomba ng dahan-dahan.

Ngumiti ito... ah! I don’t trust this kind of smile. Nasa trouble na nga ako dodoblehin pa ba ng hinayupak na ‘to?