Stuck with You

CHAPTER FOUR

HOUSE

"Mom, bakit kailangan sa kanila pa ako makitira? We have our house? Or... we have our relatives. For sure, they will let me live with them." Tanong ko kay mommy nang dumating kami sa bahay. Umupo siya sa sofa kaya sumunod ako at umupo na rin sa katapat niyang sofa. Si daddy, dumiretso sa kusina to get a wine.

"Hon, don't drink too much!" Sigaw ni mommy. Daddy just respond 'yeah' to her. She looked stressed. When she looked at me. "Honey, we don't have a relatives near us." Aniya. Kumunot ang noo ko.

"Cyrus," I remembered him. He's my cousin. He's studying at our university.

"No. He's alone in his condo. His parents is in Abroad right now. Don't you remember?" And that hits me. I nodded slowly. Trying to get back my senses.

"Do I need to... live with them?" She lightly nodded. I sighed. "I can... live here alone. I think... I will survive without you in just a week, right?" Nag-aalalang tanong ko. No. I can't. Kahit may mga maids akong kasama dito. Hindi ko kaya.

Shes sighed heavily, she's so stress. I don't want it. "I'll be at peace when you're with them. Matututukan ka nila. They can monitor you everyday, they can tell us that your doing well, that you're fine." I saw carefulness and worried in her eyes as she looked at me straight in the eyes. "And no, we're not be gone in just a week, we can't say that... just a month? Hindi namin alam kung kailan kami makakabalik." Nagulat ako sa sinabi ni mommy. So... ilang buwan silang mawawala sa tabi ko? Ilang buwan ko silang hindi makakasama?

"But... why?" I asked, almost a whisper.

"We'll, you know... ah handling two branch in New York. Kaya matatagalan kami doon." Nahihirapang paliwanag niya sa akin. I nodded and sighed, defeated.

"On Christmas... will you be here? I think so? I know you can't let Christmas and New Year pass without celebrating it with me. Right?" I asked, hopeful.

"We'll see." Then she stood up and pat my head. She leaned and kissed my head before going upstair.

Until Monday, I still thinking about what talked about last Saturday. Hindi ko maiwasang isipin. Ako? Titira kasama sina Axton? Sa iisang bahay?

"Problema, sis?" Tanong ni Leanne sa akin nang mapansing tulala ako. "Kanina ka pa wala sa sarili. Anong nangyari?"

"Wala. Marami lang akong iniisip about sa event next month." I smiled to assure her that I'm fine.

Mamaya lang ay magbubukas na lahat ng clubs para sa mga gustong magpa-register. Tatlong araw walang klase dahil binigyan ng time for registration sa clubs na gustong salihan ng mga estudyante. We're not wearing a uniform because of the program. I'm just weaaring a black skinny jeans, white sneakers, and a white loose shirt with brand design and I tucked it in. My hair is in a messy bun. And I just put liptint. Nothing more.

"Balita ko... Art club lang ang sinalihan ng bebe mo. Saka kasali naman siya sa basketball, captain pa nga, e." Napatingin ako kay Clea. Sino?

"Sino sinasabi mo diyan?" Si Leanne na ang nagtanong. Sumipsip ako sa strawberry shake ko at pinanood ang mga estudyanteng mag-usap sa daan.

"Si Axton mo, Julia. Naku! Ngayon lang naisipan sumali ng Club." Napailing ako sa sinabi niya. Oo, nasabi na sakin ni Axton 'yon last week.

Ano kayang magiging takbo ng buhay ko kapag kasama ko na siya sa iisang bahay? Well, baka... gano'n parin o... baka mas intense dahil kasama ko siya sa bahay, e ang sungit pa nanan no'n. Kung makatingin pa. Saka ang seryoso.

"Julia, pinapatawag ka na sa SC room." Napatingin ako kay Jonathan nang bigla siyang sumulpot sa harapan namin.

"Sige." Tumayo ako at kinuha ang bag ko. "Bye, girls. See you mamaya." Saad ko at humalik sa pisngi nilang dalawa saka naglakad papunta sa SC room. More like, office. I have my own table. As a Vice President.

"Julia, let's check the club tents." Aya ni Pres kaya sumunod na ako sa kaniya. Kinuha ko na rin ang folder na may listahan ng bawat clubs.

Napahinga ako ng malalim nang pumunta kami sa greenfield at tiningnan ang bawat tents na hindi pa pinipilihan ng estudyante. Pumunta ako sa unang club na dapat kong i-check. Nang matapos kong i-check lahat ay sinalubong ko si Ate Bray na nagpupunas ng pawis.

"Let's announce the opening." Tumango ako at sumunod sa kaniya sa Auditorium. Doon kasi nag-aannounce ang SC.

"The Club house is now open for registration, pick wisely, be responsible, and be happy with the club you choose. This is Julia Frances Saranza, your Student Council Vice President. Have a nice day, students." I announced happily. I smiled at Ate Bray. She clapped like a proud sister.

"You're so good at announcing. Para kang nasa airport or something." We laughed at the thought of that.

Did you know that, I want Ate Bray to be my real sister? She's 3 years older than me, and she's good being a sister. She's always making me comfortable with her words of wisdom. Ang saya siguro kung siya ang kapatid mo. Hindi ka magiging malungkot sa kaniya. May masasandalan ka pa kung sakaling may prolema ka. She's good at advising.

Bumaba ako para magpalista na rin sa art club. Nakita ko pa si Leanne na nakapila. Medyo konti palang ang nakapila.

"Sis! Akala ko hindi ka na magpapalista e! Akala ko iiwan mo na 'ko mag-isa dito, hmp!" Kunwari ay nagtatampong sambit ni Leanne. Natawa ako sa kaniya.

"Ito lang naman ang sasalihan ko dahil iyon ang sabi mo." Nang turn na namin ay nauna siyang magpalista.

Napansin kong nagbubulungan na ang mga estudyante at kinikilig pa ang iba. Napatingin ako sa paligid. Iniisip kung bakit? Hanggang sa mapatingin ako sa likod ko. My eyes widened when I saw him standing behind me. Lowkey and not minding some stares. This guy is really attractive. Kahit wala siyang gawin, napapatingin sa kaniya ang mga babae. Tss.

"Your turn. Don't stare at me." He said in a stern voice that made me shiver for a moment. I fake a cough and write my name in the paper. It's his turn. I turn to him and smile. But, he just rolled his eyes. What's with him? Pa-iba iba ng mood.

Sumunod nalang ako kay Leanne na halatang kinikilig dahil nakita niya na naman ang nangyari. Intriga.

"Oh my god! He's so damn hot!" I looked at him again. He's just wearing a black Gucci t-shirt, a black ripped jeans,and a white Gucci shoes. E, 'di ikaw na mayaman. His hair in a pushed back style, halatang ayos na ayos,mayroon din siyang relo. Hindi ko alam kung anong brand dahil malayo na siya.

"Yeah." Tanging sagot ko. At umiwas na ng tingin. Naglakad na ako paalis doon dahil naalala ko na naman na doon na pala ako titira sa bahay nila... next week. Because my parents is not around.

Nang magtanghali, pumunta na kami sa canteen para kumain ng lunch. 12:30 na kasi. Umorder lang ako ng rice at ulam. Saka orange juice. Umupo na kami sa bakanteng table. Maraming estudyante ngayon dahil nga opening for registration. Pero, pwede kang umuwi anytime you want. Pero ako, hanggang mamaya pa dahil mamayang 3pm, aasikasuhin na namin lahat. At may meeting pa kami after.

"Ang dami pala pumila sa Filipino Club, ang sakit sa paa tumayo doon!" Reklamo ni Clea habang kumakain.

"My parents were leaving next week." I open the topic up. They looked at me.

"Are you gonna be okay... alone?" Clea asked me carefully.

I nodded and smiled. I will not be alone the whole time my parent's not around. Sasagot na sana ako sa tanong ni Clea nang biglang may maglapag ng mineral water sa tabi ng orange juice ko. Napaangat ang tingin ko sa naglapag no'n.

"Drink water." Tanging sambit niya at umalis na rin para sumunod sa mga kaibigan niya.

Pare-pareho kaming natulala at hindi agad nagsalita sa nangyari. Hindi ko rin inaasahan 'yon.

"What the hell?! What was that?" Hindi makapaniwalang tanong ni Leanne nang makabawi. Natauhan kami ni Clea sa biglaan niyang pagsasalita. Tiningnan nila akong dalawa.

"Care to explain?" Clea sked while smirking. I consciously held my head and shook it a little.

I... don't know how to explain?!

Kahit ako naguguluhan sa nangyayari sa kaniya!

"Why did he... gave you water?" Tinaasan ako ng kilay ni Leanne.

Nagpatuloy nalang ako sa pagkain habang namumula sa kilig at hiya. Patuloy naman sila sa pagra-rant at pagtatanong.

I drink my orange juice to hide my smile. Nang maubos ko 'yon ay inubos ko na rin ang pagkain ko at ininom ang tubig na binigay sa akin ni Axton.

"May crush na ba sayo 'yon? Ano?! Na-crushback ka na ba?!" Hanggang ngayon hindi parin makamove on sa nangyari sina Clea.

It's another day. Pero ang utak nila... naiwan sa kahapon. Sa nangyari kahapon. Nakatakas lang ako sa kanila dahil tinawag na ako sa Student Council office para sa meeting.

Hindi na rin ako nag-explain dahil kahit ako, hindi ko alam kung paano ko ie-explain sa kanila 'yon.

"Walang gano'n! Saka hindi ko alam kung bakit gano'n okay?!" I said with a bit irritation in my voice. I'm doing some papers, and here they are, gawking for some information about yesterday.

"Narinig kong usapan sa Archi students, may nililigawan daw 'yon si Axton." Napatingin ako kay Ate Bray na biglang nakisali sa usapan. She's not looking at us. She's looking at the papers in front of her.

"What?" Hindi ko na maiwasang hindi ma-curious.

"I'm friends with... his brother, right?" Nag-aalangang saad ni Ate Bray, she looked at me but she's suppressing something.

"Si kuya Zech?" Tanong ni Leanne and Ate Bray, nodded.

"Ang sabi rin niya sa akin, may nililigawan daw si Axton. You know, Zech, is like Axton. They're not showing their emotions, but deep inside, they want to explode. But, they're stayed composed and cool. Hindi sila showy sa nararamdaman, so... wala lang nasabi ko lang." Tumawa pa siya dahil sa gulo ng pag-explain niya.

"Kilala mo ba Ate, kung sino?" I asked, curiously. You can't blame me, I want to know, so... I can keep my distance away from him. But my feelings won't fade away that easily. I just felt jealousy. Kahit wala akong karapatan maramdaman 'yon.

"I just heard it, hindi ko kilala kung sino, hindi rin kilala ni Zech kung sino." She shrugged then went back to her papers.

I sighed heavily like, I was carrying the whole world. Medyo... nag-c***k yung puso ko ng kaunti dahil do'n. Medyo lang naman.

"Good eve, dad." I greeted my dad while he's walking inside the house. He's loosing his neck tie. Kasunod niya si Mommy, "Good eve, mom." I greet her, also.

"Good eve, honey." Bati pabalik ni mommy. Ddumiretso sila sa couch at doon nagpahinga. They both, sighed heavily. But, dad remained silent. Mukhang namumutla siya.

"You okay, dad?" I asked and went to his side.

"Yeah, I am. A little bit tired." Sambit niya habang nakapikit.

"Ma'am, sir, handa na po ang hapunan." Ngumiti si mommy sa kasambahay namin at sumunod naman kami para kumain na.

"Hon," mom called daddy when he suddenly stopped eating and inhaled harshly.

"Dad... you okay? Water." Binigyan ko siya ng tubig para gumaan ang pakiramdam niya. Nang maubos niya ang isang basong tubig nagpaalam siyang aakyat na para magpahinga.

I know, that their day is tiring. Sana naman nagpapahinga sila kahit paano, 'di ba? Umakyat na rin si mommy nang matapos siyang kumain. So... naiwan ako dito mag-isa. Okay lang naman dahil kailangan niyang asikasuhin si daddy.

"We need to hurry up, Anton." Rinig kong usapan nina mommy at daddy sa room nila. I don't want to eavesdrop so I decided to go to my room and do my skincare routine and sleep.

Kinaumagahan ay mesyo late na ako nagising dahil hindi naman kailangang maaga sa school ngayon. Meeting nalang ang aattendan ko ngayon so walang gaanong gagawin.

Nang matapos akong maligo at mabihis ng black high waisted jeans, white fitted cropped top, and a white sneakers ay bumaba na ako para kumain. Hindi ko inaasahan na naroon pa sina mommy sa living room na tila may hinihintay.

"Good morning, mom, dad." I greeted them and kissed them on their cheek. "What's with your faces?" I tried to light up their mood, but it didn't change. Mom looked at me worried.

"Honey... we need to leave as soon as possible." I think this is they were talking about last night.

"Ngayon?" I asked.

"Tomorrow." Dad said.

"But..."

"You need to pack your things now, ihahatid ka namin mamayang gabi sa bahay ng mga Collins." Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil nagsalita na si mommy. "Don't worry, honey, they are our bestfriend. Hindi ka nila pababayaan doon." Mommy smiled at me with assurance.

I nodded and bid a goodbye before leaving our house.

I'm leaving our house.

Aalis na rin sina mommy. Titira na ako sa mga Collins. What will I do? I know they're nice, but knowing Axton? He's rude. He's not nice. He's... you know? Hard to approach. Ang hirap isipin na makakasama ko na siya sa iisang bahay. He's my ultimate crush for Pete's sake!

The day passed by that fast. Parang dumaan lang yung hangin at ito ako ngayon. Nakatayo sa harapan ng mansyon nila. Their house so big and modern. I know that Tito Nic designed this house for them. He's a great architect for all I know. He's in the line of great architects in the country and also in Asia.

Sumunod ako kina mommy at daddy na papasok sa malaking mansyon. May maids na kumuha ng mga gamit ko at dinala 'yon sa second floor.

"Thea!" Mom, exclaimed and kissed Tita Thea in her cheek. I roamed around my sight in their house.

The interior is well, indeed amazing. The chandelier, their sala set, their well organized collections of antique vases. Ang gagara rin ng muwebles dito. Halatang sobrang yaman ng nakatira. Well, our mansyon is not... like this. Hindi gaanong mahilig si mommy sa sobrang daming idedesign sa bahay. Ang sala nga ng mansyon namin ay simple lang. Sobrang gara pa ng grand staircase nila. Hindi ka madudulas dahil may carpet.

"Iiwan ko na sayo ang anak ko... please... pakialagaan siya." Ngumiti si mommy sa akin at kay Tita thea. "She's my only little star in life, please take care of her." Naiiyak ako sa sinabi ni mommy. Parang naman hindi na siya uuwi dito.

Maraming ibinilin si mommy kay Tita Thea bago lumapit sa akin.

"Promise me you'll be fine here, you'll do your best to be fine. Okay?" Tumango ako kay mommy. She hugged me tightly and kissed my forehead. Tumayo siya kaya tumayo rin ako.

Lumapit ako kay daddy na nakatayo lang 'di kalayuan. He's just silent there. I hugged him tight, he did, too. I cried at his chest, I will missed them.

"Behave okay? Just call us if you need something. Or if you have a problem." Sambit ni daddy. Pinunasan pa niya ang luha sa pisngi ko at ngumiti. "I'm so proud of you, baby. I love you." Sambit niya at niyakap ulit ako ng mahigpit at hinalikan sa noo.

Umiiyak ako nang magpaalam sila sa akin at sumakay sa van. I cried and cried again. I will missed them. Tita Thea hugged me, I hugged her too.

Nang tumahan ako ay inihatid niya ako sa magiging kuwarto ko. Hindi ko na napansin ang itsura nito at humiga na lang sa kama. Facing the ceiling.

"You will be okay, dear." Sambit ni Tita Thea sa akin bago lumabas ng kuwarto. Hindi ko na rin napansin na nakatulog na ako dahil sa kakaiyak.

I will miss you, mom, dad.