BAGO PA MAN bumaba si Rocco, dama niya na ang labis na panlalamig ng katawan. Hindi para sa takot o panlulumo sa mga nakita niyang bangkay kung hindi dahil sa matinding galit. Namumula ang mukha ni Rocco. Lumalabas din ang ugat sa kanyang sentido dahil sa pagbabanggaan ng kanyang mga ngipin. Hindi niya alam kung paano naaatim ng kung sino na gumawa pa ng ganitong kasamaaan habang may malaking problema sila kinakaharap sa mga Koza. Naisip niyang sa mundo man nila o rito, parehong gagawin ng kahit sino ang lahat para sa inaasam-asam na posisyon. Hindi mahalaga sa mga katulad nila ang mga buhay na masasangkalan, ang kapangyarihang inaasam-asam ang kanilang hangarin.
Hindi ang mga Koza ang pumatay sa mga ito kahit pa ipaggiitan ng titingin ang malaking pagkakapareho ng mga tama at sugat. Ang
