Malapit sa alas dose ng hapon nang makarating si Pat sa kanilang probinsiya. Sa limang oras na pagbihaye ay hindi niya ininda ang pagod, makita lamang ang kaniyang mga mahal sa buhay lalo na ang kaniyang matalik na kaibigan na si Gennie.
“Magandang hapon po, Inay, Itay Nerio, yuhooo! Nandito na ako!” sabik na sigaw ni Pat malapit sa pintuan ng kanilang bahay.
“Naku, Anak…nandito ka na, na-mi-miss ka na naming,” agad na sambit ni Aling Tisya nang mabungaran ang anak na nasa pintuan na ng kanilang bahay.
“Na-miss ko rin kayo Inay,” saad din ni Pat at hindi mapatid ang ngiti sa mukha nito dahil nakauwi na siya.
“Sobrang guwapo naman ng anak ko…ummphhh.” Sinalubong ni Aling Tisya nang mahigpit na yakap at halik ang anak.
“Hindi namin akalain Anak na makauuwi ka ngayon, sana naghanda ako n
