บทที่ 17 : เยือนป่าวิลโดร์ลัน (2)

2704 Words

หลังจากเดินผ่านพ้นเขตอาคมเข้ามาได้ครู่ใหญ่ ตามทางคดเคี้ยวทอดยาวที่นางไม่อาจรู้ถึงจุดหมาย โรซาเรียยังคงก้าวเท้าตามการนำไปของสองสิ่งมีชีวิตจากโลกเวทมนตร์ หญิงสาวกวาดสายตามองซ้ายทีขวาที บรรยากาศของป่ามนตราเบื้องหลังเส้นแบ่งเขตอาคมนั้นให้ความรู้สึกแตกต่างจากอากาศภายนอกราวกับอยู่คนละโลก รอบกายของนางเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่จนบดบังท้องนภากว้าง พื้นดินสองข้างทางมีกอพืชสมุนไพรแปลกตานานาพันธุ์ ความอุดมสมบูรณ์เหมาะสำหรับใช้เป็นที่อาศัยและแหล่งอาหารให้กับสัตว์น้อยใหญ่ ในบางครั้งหากหญิงสาวหยุดยืนแล้วทิ้งสายตาเอาไว้ที่จุดใดจุดหนึ่ง โรซาเรียก็สามารถมองเห็นสัตว์ภูตเผ่าพันธุ์เล็ก ๆ ชะโงกหน้าออกมาจากมุม ๆ หนึ่งได้ตลอดสองข้างทาง เหล่าภูตในป่ามนตราส่งสายตาสอดส่องผู้มาเยือนแปลกหน้า เพราะเป็นที่ทราบกันดีมาหลายร้อยปีว่าป่าวิลโดร์ลันไม่ต้อนรับผู้ไร้คุณสมบัติ การปรากฏตัวของมนุษย์ที่ไร้กลิ่นอายเวทมนตร์นับเป็นเรื่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD