BİR BAHAR AKŞAMI

4.BÖLÜM:GİT

Bilincim yavaş yavaş yerine gelmeye başladığında gözlerimi açmaktan korktum.

Yaşıyor muydum?

Hayatta mıydım?

En son hatırladığım bana doğru son sürat gelen tırın parlak ışıklarıydı.Derin bir nefes aldım.Korkarak gözlerimi araladım.Bembeyaz hastane odasında olmak beni çok da şaşırtmamıştı.Gözlerim etrafı taradı.Elimin üstünden bir damar yolu açmışlardı ve serum takmışlardı.Pahalı bir hastaneye benziyordu.Tek kişilik kocaman lüks bir odaydı.Kimse yoktu tek başımaydım.Acaba annemlerin henüz haber olmamış mıydı.

Telefonum nerdeydi?

Kaç saattir buraydım?

Zihnimde sayısız bir sürü soru dolanıyordu.Hiçbirine yetişemiyordum mücadele edecek gücüm de yoktu zaten.Doğrulduğum yatakta arkama yaslandım.Gözlerimi kapadım.Sessizlik beni içine çekiyor uykumu getiriyordu.Bedenim gevşemeye başlamıştı uykunun sıcak kolları beni içine çekerken kapı açıldı.Zar zor gözlerimi aralamaya çalıştım.Beyazlar içinde bir kadın gülümseyerek içeri girdiğinde gülümsedim.

''Öldüm mü?''

diye düşündüm bir an.Bana onaylamayan bakışlar attı ardından anlamadığım bir şeyler yaptı.Daha sonra zar zor açık tutuğum gözlerimi parmaklarıyla kocaman açıp ışık tuttuğunda tüm uykum bir anda kaçmıştı.

''İyi misiniz Elif Hanım''

Kafamı aşağı yukarı salladım.Geri çekilip beni uzun uzun süzdü.Gülümsedi.Elinin tersini kısa bir süreliğine anlıma koydu.

''Siz bir trafik kazası geçirdiniz.Neyse ki hafif sıyrıklarla atlattınız .Anladığım kadarı ile son anda bir hanımefendi sizi tırın altında kalmaktan kurtarmış''

Gözlerimin önünde tekrar tırın şiddetli ışığı ve uzun korna sesi yankılandığında yüzüm buruştu.Kolunun altına iğnelerin ilaçların olduğu kutuyu yerleştirdi.

''Yakınlarınıza ulaşmaya çalıştık. Sistemde kayıtlı olan iletişim numaralarını aradık.Eşiniz dışarıda telefonla konuşuyordu ben uyandığınızı haber vereyim o da çok korktu .Uyandığınızı görünce rahatlayacaktır''

Kaşlarım çatıldı.

Zihnimde tek bir kelime yankılanıyordu.

''Eşiniz''

Benim eşim yoktu.Tüm bunların saçma sapan bir kabus olduğunu düşündüm bir an.Kötü bir rüya görmüştüm ve hala da etkisindeydim.

Hiçbir şey yaşanmamış mıydı yoksa?

Ben hala evli miydim?

Zihnim bana oyun mu oynuyordu?

Elim boğazıma gitti.Birkaç defa yutkundum.Boğazımda koca bir yumru vardı.Ağzımı açtım ama korkarak geri kapadım.Korkuyordum.Deli gibi korkuyordum.Her şeyin gerçek olmasından deli gibi korkuyordum.Konuşabilmek adına ağzımı tekrar açtım ama sesim çıkmadığında gözlerimi sıkıca yumdum.Yanaklarım çoktan ıslanmaya başlamıştı.Hepsi gerçekti.

Hepsi gerçekti

Yaşanan her şey tekrar tekrar kalbime çöreklendi.Zehir kalbimin her bir noktasına tekrar yayıldı.Kalbim eriyordu.Bua cı dayanılmaz katlanılmaz bir acıydı.Elimi sıkıca ağzımın üzerine kapadım.Konuşmaktan mı korkuyordum.Yoksa konuşamayacağımı bildiğim halde çabalamaktan mı?

Kapı açıldığında derin bir nefes alıp yanaklarımda ki yaşları elimin tersi ile hızlıca sildim.Başımı önüme eğip sık nefesler alıp vermeye başladım.Annemlerin beni bu şekilde görmesini istemiyordum.Adım sesleri durduğunda içimden kendime binlerce telkinde bulundum.Yüzüme dökülen saçlarımı geriye savurup kafamı kaldırdım. Sağ elimi havaya kaldırıp parmaklarımı kapatarak aşağı indirdim.Gözlerim karşımda hareketsizce duran bedene kaydığında zaman durdu.

Gözlerim onun hareleriyle buluştu.Kokusu etrafımı sımsıkı kuşattı.Gözlerimden benden habersiz dökülmeye başladı yaşlar.Elime koluma hakim olamıyordum.Ağzım açıldı ardından tekrar kapandı.Kalbim olduğu yerde durmadan hopluyordu.

İki yıl

İki asır gibi geçen iki yılın sonunda ilk defa canlı kanlı karşımda görüyordum onu.Ben karşısında her ne kadar yardıma muhtaç bir çare bir halde dursam da o her zamanki heybetiyle bana bakıyordu.Elimin tersi ile yanaklarımı kuruladım.

''Geçmiş olsun''

Geçmiş miydi gerçekten.

Sesi...

Bu onun sesi miydi?

Kalbimi hızlandıran deli gibi atmasına sebep olna bu ses pnun muydu?

Ne kadar uzak ne kadar yabancı bir sesti.Sanki bu adamı ilk defa görüyordum.Hiç tanımadığım bu sesin sahibi bana çok uzak bakıyordu.

''Ağrın sızın var mı?''

Yanaklarım ıslanmaya devam ediyordu.Kendime acıyordum nefret ediyordum kendimden.Bu kadar gurursuz bir insan mıydım ben?O bana bu kadar yabancıyken onun karşısında ağlıyordum.Gözlerimi sımsıkı yumdum.Bu an hiç yaşanmasın istiyordum.Böyle bir şey için karşısında durmak istemiyordum.

''Çok mu ağrın var.Doktora söyleyeyim ağrı kesici yapsınlar''

Ben bir şey yapamadan odadan fırlayıp gittiğinde elimi yüzüme kapayıp ağlamaya başladım.Bu ben değildim.Bu ben olmamalıydım.Başımı geriye attım.Yüzüme yapışan saçlarımı enseme ittim.Elimi yüzüme doğru salladım.Garip bir şekilde ona çekiliyordum.Deli gibi koşup sımsıkı sarılmak istiyordum.Kokusunu uzun uzun içime çekmek onu ne kadar özlediğimi haykırmak istiyordum ama ben hiçbirini yapamadım.Sadece sessizce ağladım.

Odaya geri döndüğünde gözlerimi ondan kaçırdım.Ellerim iki yanımda yumruk olmuştu.

''Hemşire Hanım ağrı kesicini yeni yapmış daha fazla yapmanın zararlı olabileceğini söyledi.''

Ona bakmadan kafamı aşağı yukarı salladım.Gitsin istiyordum ama bir yandan da gitmesin kalsın benimle bir ömür istiyordum.

''Çok mu acıyor canın''

O kadar yumuşak o kadar içten o kadar samimi bir soruydu ki boğazımda yükselen hıçkırığın dudaklarımın arasından firar etmesine engel olamadan ağzımdan çıktı.Ardından bir hıçkırık daha bir hıçkırık daha derken alimi sımsıkı ağımın üzerine kapadım.Onun karşısında ağlamak istemiyordum.

Daha ne kadar küçülebilirdim?

Daha ne kadar sabitleşebilirdim onun gözünde?

Kendimi bu denli basit ve değersiz göstermek beni derinden yaralıyor içimde bir yerlere hapsettiğim duygularımın gün yüzüne çıkmasına sebeb oluyordu.

''Çok mu acıyor Elif''

Daha yüksek bir tonda daha efkar dolu bir sesle söylemişti.Az daha onun da tıpkı benim gibi acı çektiğini düşünecektim.Başımı olumsuzca sağa sola salladım.Hala kafamı yerden kaldırabilmiş değildim.Bir an önce gitsin ve benim bu halimi görmesin istiyordum.

Adım onun dudaklarının arasından tıpkı bir şiir gibi dökülüvermişti.Tekrar söylesin istedim.Daha yüksek sesle söylesin hiç susmasın hep söylesin istedim.

''Niye ağlıyorsun madem?''

Elimi daha sıkı bastırdım dudaklarımın üzerine.Bunu fark etmiş olmalı ki homurdandı.

''Yapma''

Elimi ağzımın üzerinden çekmedim.Hıçkırıklar boğazıma dizmiş nefes almamı zorlaştırıyordu.Gözlerimden yaşlar yanaklarıma doğru uzun bir yol çizmişti.

''Yeter yapma nefes alamayacaksın''

Öfkeleniyordum. Elimi usulca çektim dudaklarımın üzerinden. Derin bir nefes çektim ciğerlerime.Onun kokusu bir anda ciğerlerimi doldurduğunda öksürmeye başladım.Çok hazırlıksız yakalanamıştım bu sefer bu kokuya.Özlediğim hasret kaldığım bu koku beni esir almış kölesi yapmıştı.Ben öksürükler içinde kalmışken bana yaklaştı yatağımın kenarına kadar gelip oturdu eli sırtıma değdiğinde panikle olduğum yerde sıçrayıp kocaman açılmış gözlerle ona baktım.

''İyi misin?''

Kafamı hızlıca aşağı yukarı sallayıp yavaşça kendimi yatakta geri çektim.Gözlerim gözlerine değdiğinde elektrik çarpmış gibi hissettim bir anda. Bana dokunmuştu. Dokunuşu bedenimi sarsmışken ondan hiçbir değişiklik olmaması içimde harelenen öfkeyi daha da korlamıştı adeta.

''Uzz...Uzaakk...''

Sustum.Boğazım kuruyup düğümlendiğinde yutkundum.Onun karşısında küçük düştüğüm yetmezmiş gibi bir de konuşmaya kalkmıştım.Elleri dağılmış saçlarınına arasına girip çekiştirdi.Gözlerim uzunca bir süre dağınık saçlarının arasında kaldı.Anılar beni esir aldığında gözlerimi sıkıca yumdum.

''Konuşma terapistine gitmeyi bırakmışsın''

Kapalı olan gözlerimi iyice birbirine bastırdım.

Görmüyor muydu acımı?

Görmüyor muydu kalbimde oluşan ve gitgide büyüyen kara deliği?

Derin bir nefes aldım.

''Giii..iiit''

Ona bakmadan sarf etmiştim zar zor tek kelimelik sözcüğü.Hiçbir hareketlilik hiçbir kıpırdanma olmayınca gözlerimi araladım.Bakışlarım parmağında ölüm gibi asılı duran alyansa kaydı.Yüreğim pare pare oldu.Söküp atmak istedim o aptal değersiz anlamsız yüzüğü.Elim boğazıma gitti.Sertçe kaşıdım boğazımı.Gözlerimi zorlukla da olsa alyanstan çekip onun esiri olduğum gözlerine çevirdim.

Göz göze geldiğimiz anda kalbim durdu sanki kısa bir anlığına.Bir elektrik akımı oluştu sanki.Sanki birisi kalbime şok verdi.Kalbim titredi , üşüdü, irkildi....

''Gi... iitttt''