''Bana ait olanı almaya geldim.'' diyen Berat ile kan beynime sıçradı. Öfkeyle ileri bir adım attım. ''Burada sana ait olan hiç bir şey yok!'' diye bağırdım suratına öfkeyle.
''Kucağındaki kime ait?'' dediğinde Mirza boğazını temizledi.
''O... Bana ait! Bende sana ait hiç bir şey yok.'' diye ısrarla devam ettim. Kollarımda hissettiğim baskıyla Berat'ın tekrar sesini duydum. ''Bana evladımı vereceksin! Onu benden çaldın, şimdi çaldığın şeyi geri vereceksin.'' bağırtısı kulaklarımı doldururken bu sefer ben bağırdım.
''Vermem! Evladımı sana vermem, duydun mu beni?!'' bu sefer kollarımda hissettiğim tanıdık ellerin sahibi beni ışık ile beraber evin içine doğru itelemiş kapıyı sertçe kapatmıştı. Mirza olduğunu biliyordum. Bana ancak o, bu kadar nazik davranabilirdi.
♠️
Gömleğimin kollarınd
