Evde oluşan gürültülü sesler yüzünden gözlerimi açarken sinirle yattığım yerden zıpladım. "Bu ne ya?" dedim gözlerimi ovuştururken. Bu sese ben bile dayanamazken, ışık ile Cihan neden ağlamıyordu? Hızlıca yataktan kalktım, ayaklarımı yere değdirerek güçsüzlükle kalkıp, ellerimi beşiklerin içine attım. Ellerim sadece boşluğa çarptığında telaşla kapıyı açtım.
"Sağlam olsun, herhangi bir tehlikesi olmasın." Mirzaya ait olan sesleri duyduğumda kaşlarımı çattım. "Mahperi?" diye ismimi seslendiğinde başımı çevirdim.
"Bu gürültüler ne?" diye sorguladım merakla.
"Asansör yapılıyor. Senide gürültüden dolayı uyandırdık, ışık ve cihana annem bakıyor. Bahçedeler."
"Asansör mü yapılıyor?" dedim şaşkınlıkla.
"Evet, asansör yapılıyor." iyice şaşırıyordum, sahiden asansör yaptırıyordu benim için.
