Kardelen, sabahın solgun ışığında gözlerini araladığında, evin tanıdık sessizliğiyle karşılandı. Yorganı kenara itti, kalkıp pencereye yürüdü. Camın buğulu yüzeyini eliyle silerken dışarıya kısa bir göz attı. Sokak henüz uyanmamış gibiydi.
Her zamanki gibi usulca yatağını topladı, okul formasını giyindi, saçlarını ördü. Kapısını aralayıp kulağını koridora verdi. İçeriden hâlâ bir ses gelmiyordu. Annesi uyanmamıştı.
Dayısının markete çoktan gitmiş olduğunu tahmin etti. Çantasını omzuna asıp sessizce dışarı çıktı. Siyah spor ayakkabılarını kapının önünde aceleyle ayağına geçirdi.
Sokağa adımını atar atmaz etrafına bakındı. İçinde huzursuz bir his vardı. Sanki Ferhat her an bir köşe başından çıkacakmış gibi. Bu düşünceyle adımlarını hızlandırdı.
Marketin önünden geçerken kapıdan dayısı çı
