"Nerede kaldı bu kız ya!" diye homurdandı Hatice, bir yandan mahallenin yokuşuna göz gezdirirken. Kardelen de aynı yöne döndü. Merve’yi bekliyorlardı; kalpleri yerinden fırlayacak gibiydi.
"Gelir birazdan." dedi Kardelen, sesi kısık, gözleri endişeliydi.
"Gelir de birine görünmesek bari." Hatice’nin yüzüne kaygı yerleşmişti. Her adımda yakalanma ihtimali, içlerine kök salan korkuyu besliyordu.
"Annenle Merve'nin annesi bugün konuşmaz, görüşmez değil mi?" diye sordu Kardelen, kulak arkasına attığı saçlarını omuzlarından geriye doğru savururken. Gerginliği sesine yansımıştı.
"Babaannem evde. Annem kimseye gidemez, ona bakacak. İnşallah kimse sormaz." dedi Hatice. Umuda tutunmaya çalışıyordu ama içinde şüphe hep vardı.
Kardelen alt dudağını ısırdı. Gün batımı gökyüzünü turuncuya boyarken
