Ölümden Doğanlar

23- Geçmişin Dostu Geleceğin Düşmanı

Kapalı bir mahzende sızan bir ışık parçası, bir umut, yıkık bir duvarın taşları arasında açmış kurmuş bir çiçek, her şeye rağmen bir hayat, bir tesellidir yaşamak için.

Şeytanın sesi şimdiye kadar hiç bu kadar net olmamıştı. Gözleri karanlığa bürünen o ruhu kaçırılmış kızın bedeni kollarını iki yana açmış yüzü göğe doğru bakıyordu.

Işığını karanlığında boğacak..

Bunu anlamıştı ya da fark etmişti belki de ruhlar iletişime geçiyordu benimle. Bunun bir uyarı olduğunu anlamak zor değildi ancak korkuyordum.

Karanlık odaya rağmen etrafa duman saçan mum ışıkları, garip heykeller öylesine kalabalık ve karmaşıktı ki kaçabileceğim bir yer bulamıyordum.

Birden bire kolları iki yana açılarak bağıran o şeytan gitmiş yerini gözleri yeniden tatlı bir kahverengiye bürünen o kız geri gelmişti. Başını