----
***Stacey's POV***
-
Maingay sa loob ng bar. Ilaw na palipat-lipat, musika na sumasayaw sa pandinig, at tawanan ng mga taong nakalimot muna sa bigat ng mundo. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, parang ako lang ‘yung hindi makasabay. Nakaakbay si Lukas sa akin, hawak ang isang basong may natunaw nang yelo. Hindi siya lasing. Hindi rin ako. Pero pareho kaming napagod sa maghapong laban—ako sa sakit ng kalooban dahil sa ginawa ni Alexander sa akin, siya dahil sa pagod sa kompanya niya.
Naging close ko na talaga sya at naging sumbungan ng problema ko kay Alexander.
“Para saan nga ulit ’tong inuman na ’to?” tanong niya habang marahan niyang sinipsip ang natitirang lamig sa baso niya. “Para sa pagkabigo mo o sa pagka-pusong bato ng asawa mo?”
Napangiti ako, pilit, tulad ng nakasanayan
