My Virgin Mess

16 : Yesterday's Terror

NAPADAING at napahiyaw sa sakit si Gray nang maramdaman ang hagupit ng sinturon sa ibabang bahagi ng kaniyang katawan, sa kaniyang test*s mismo na nakalitaw sa pagkaka-ipit ng kaniyang mga hita.

Sinubukan niyang kumilos ngunit hindi niya magawa dahil sa kaniyang kalunus-lunos na ayos.

Hubo't hubad siya sa ibabaw ng kama. Nakatuwad ang posisyon niya at nakatali ng padipa ang kaniyang mga kamay, habang ang mga paa naman niya at kaniyang mga hita ay magkadikit na naka-duct tape. Hindi niya iyon magawang i-unat sapagkat nakatali ang tuhod niya sa kaniyang leeg.

"P-Please!" napaiyak na pakiusap niya sa babaeng nasa paanan niya sa kabila ng telang nakabusal sa bibig niya.

Hindi niya masyadong makita ang mukha nito dahil sa masama niyang puwesto.

Hindi niya matandaan kung paano siya napunta rito. Basta nagising na lamang siyang nakatali sa kamang iyon sa ganoong ayos.

Muli ay napahiyaw siya at napadaing sa paiyak na paraan nang muli ay maramdaman ang paghataw nito roon.

Naikuyom niya ang nanginginig niyang mga kamay habang madiing napapakagat sa telang nakabara sa pagitan ng kaniyang mga labi.

Pakiwari niya ay malalagutan na siya ng mga litid sa kaniyang leeg dahil sa kahihiyaw at pagtitiis sa abot-langit na sakit na kaniyang tinatamasa sa mga sandaling iyan.

Hindi pa man siya nakakabawi ay muli niyang nadama ang sakit nang muli ay hagupitin nito ang bahaging iyon niya at sa pagkakataong ito ay triple pa ang sakit na kaniyang nadama dahil sa sunud-sunod nitong paghataw roon.

Para bang huminto sa pagtibok ang puso niya kasabay ang pagtirik ng kaniyang mga mata. Wala na yatang tamang salita upang maipaliwanag ang sakit na nadarama niya sa kaniyang p*********i.

Maging ang pag-inog ng mundo ay tila bumagal habang napakalayo naman sa kaniyang pandinig ng mga padaing niyang paghiyaw.

Hindi na niya naririnig ang kaniyang sariling tinig, hindi nga niya sigurado kung may boses pa nga bang lumalabas sa kaniyang lalamunan sa mga bawat pagdaing at paghiyaw niya.

Hindi na lamang ang mga kamay niyang madiing nakakuyom ang nanginginig sa kaniya, maging ang buo na rin niyang katawan.

Bumagsak ng patigilid sa kama ang ibabang bahagi ng kaniyang katawan habang hindi pa rin nito tinitigilan sa paghataw.

Kailan pa ba siya nito titigilan sa ginagawa nito sa kaniya? Hahayaan pa ba siya nitong mabuhay o kikitilan siya nito ng hininga sa ganitong kaparaanan?

Kalunus-lunos ang kaniyang magiging kamatayan kung ganoon.

'Daddy!' hiyaw niya sa isip kasabay ang pagdaloy ng butil ng mga luha sa kaniyang mga mata. 'Daddyyyy!' hiyaw pa niya.

Hindi niya iyan magawang isatinig sapagkat para bang ang mga panga at dila niya ay nanigas na.

Napahagok siya sa sakit nang muli ay hatawin pa siya ng babaeng ito sa bahaging iyon niya.

Napapikit siya habang paisa-isa ang bawat kumakawalang paghinga sa kaniyang lalamunan buhat sa dibdib niyang labis na nahihirapan.

Mamamatay na ba siya? Nanlalabo na ang paningin niya, malayo na ang nakikita ng kaniyang mga mata.

Sa ganitong paraan nga yata siya papanawan ng kaniyang hininga.

Wala sa loob na napausal siya ng panalangin sa pamamagitan ng kaniyang isipan.

At hindi niya alam kung dapat ba niyang ipagpasalamat sa taas nang huminto ito sa ginagawa sa kaniya.

Pakiwari niya ay wala nang lakas na natitira sa kaniya dahil sa sistema niya, hindi na niya magawang makagulapay nang kumilos ang babaeng ito at alisan siya ng duct tape sa mga hita niya hanggang sa mga paa.

Parang gusto pa rin niyang mapahiyaw dahil sa sakit, sa bawat paghila paano nito sa duct tape ay nahihila ang mga balahibo niya sa kaniyang mga hita at binti.

Nang ganap na nito iyong matanggal ay pinalaya nito ang isa niyang kamay buhat sa pagkakatali.

Itinihaya siya nito kaya naman sa pagkakataong ito ay nagawa niyang matitigan ang maganda nitong mukha sa kabila ng nanlalabo na niyang paningin dahil sa hirap at mga pawis na dumaloy roon dahil sa kaniyang pagkaka-bend kanina.

Akala niya ay tapos na ito sa pagpapahirap sa kaniya subalit nagkamali siya.

Hinubad nito ang dalawang kapirasong kasuotan nito sa katawan at hinayaang mahantad ang maalindog nitong katawan.

Subalit sa hirap na pinagdaanan niya, na ipinaranas nito sa kaniya, ay hindi niya ito magawang hangaan sa kabila ng taglay nitong mala-diyosang kagandahan.

Dumukwang ito sa p*********i niya at marahas iyong isinubo sa maliit nitong bibig at pinag-back and forth doon.

Muli ay napadaing siya sakit.

"P-Please!? Tama na, h-hindi ko na kaya!" Napapahiyaw at napaiyak na namang pakiusap niya rito.

Ngunit balewala iyon sa babaeng ito.

Nagpatuloy ito sa marahas na pag-blow job sa kaniya.

Dahil sa malupit na kaparaanan nito ay hindi magawang tumayo ng ari niya.

Subalit tila wala itong pakialam, hindi niya maintindihan kung ano ang layunin nito.

Layunin ba nitong masiyahan o abusuhin ang p*********i niya?

Pagkaraan ay huminto ito sa ginagawa saka kumilos at naupo sa kaniyang p*********i.

Gusto niya itong pagtawanan ngunit hindi niya magawang banatin ang kaniyang mga labi, tila ba maging iyon ay nanigas na dahil sa abot-langit na hirap at sakit na ipinaranas nito sa kaniya.

Sa tingin ba nito ay masasarapan ito sa p*********i niyang daig pa ang gulay na lantutay?

Napaawang ang bibig niya nang igalaw nito ang balakang nito at ipinagkiskisan sa malambot niyang p*********i ang mainit at madulas nitong c**t.

Napasinghap ito at napapikit habang patuloy sa ginagawa. Mukhang nasisiyahan.

Kagyat niyang nakalimutan ang ginawa nitong kalupitan sa kaniya at napamata sa maganda't napakainosente nitong mukha.

Subalit ganoon pa man, kahit gaano pa ito kaseksi at kaganda, hindi nito magagawang mapatayo ang ari niya.

"Ohhmmm...!" masuyong ungol nito habang sinasabayan ng paghimas sa sarili nitong dibdib na heto't perpekto ang laki at tindig.

Iminulat nito ang namumungay nitong mga mata at tinitigan siya.

"Salamat sa hindi pagtayo ng p*********i mo, ito ang totoong gusto ko. Galit ako sa tit*ng sumasaludo," sabi nito sa malat at pasinghap na tono na nagpagulo sa isip niya.

Ngunit gayunpaman, hindi niya prioridad na unawain ang sinabi nito, sapagkat ang nais niya ay makatakas dito, sa seksuwal nitong pang-aabuso.

Binilisan nito ang paggalaw ng balakang hanggang sa magpandalas ang pag-ungol nito na para bang nasasaktan.

Nanatili itong nakatitig sa kaniyang mukha habang patungo sa kasukdulan.

Humihingal ito at pawisan nang huminto sa ibabaw niya pagkaraan.

Saglit pa itong nanatili roon bago kumilos at iniwan siya nito sa kama saka tinungo ang kanugnog na bathroom.

Sinamantala niya ang pagkakataon sa kabila ng lupaypay niyang katawan.

Kumilos siya at gamit ang libreng kamay ay sinubukan niyang kalasin ang pagkakatali ng isa pa niyang kamay matapos niyang maalis ang panyong nakatali at nakabara sa pagitan ng kaniyang mga labi.

Halos mapaiyak siya sa inis at pangamba dahil pakiwari niya ay natatagalan na siyang alisin ang pagkakatali ng kaniyang kamay. Nanginginig siya pero desperado siyang makatakas kaya naman pinilit niyang makalag ang mahigpit na pagkakatali sa kamay niya hanggang sa iyon nga ay magawa niya.

Kaagad niyang pinulot ang mga kasuotan niyang kaniyang nakitang nakakalat sa sahig lamang.

Naubusan siya ng lakas sa katawan ngunit ang matindi niyang pagnanais na makatakas ay hindi siya binigo.

Nagawa niyang maisuot ang mga kasuotan niya kahit pa nga hindi niya tiyak kung nagawa ba niya iyon ng tama.

Sinikap niyang makalabas sa pintuan kahit pa nga halos siya ay gumapang.

Nagawa niyang makalabas doon ngunit bumagsak siya sa labas mismo ng pintuan.

"Sir Gray!?" boses ng lalaking naulinigan niya buhat sa tila ba napakalayong distansiya.

Hindi niya nagawang sumagot pa sapagkat hinigop ang kaniyang kamalayan patungo sa kalaanan ng karimlan.

NANG imulat ni Gray ang kaniyang mga mata ay puting kisame ang kaniyang nakita.

Kaagad niyang sinapo ang tila nananakit at naninikip niyang dibdib.

Hindi niya napigil ang pamamasa ng kaniyang mga mata habang sa isip ay dumadagsa at nananariwa sa kaniyang isipan ang masaklap na nangyari sa nakaraan na sadya niyang iwinaksi't kinalimutan sa loob ng mga panahong nagdaan.

'Why does the terrors of the past always haunts me in my dreams?' mapait na tanong niya sa kaniyang isip.

Napakasaklap para sa kaniya na paulit-ulit niyang naaalala ang nakaraan sa pamamagitan ng kaniyang panaginip, ngunit mas masaklap sa pagkakataong ito.

Sinubukan niyang kumilos upang bumangon upang mas makahinga ng maluwag ngunit may mainit na kamay na pumigil sa kaniyang dibdib.

Kaagad siyang tumingin sa may ari ng kamay na iyon at mas namasa pa nga ang kaniyang mga matang may bahid ng pait habang nakatitig sa mukha ng kaniyang madrasta.

Napapatiim-bagang niyang hinagod ng tingin ang kabuuan ng mukha nitong maamo at maganda.

Hindi niya napigil ang mapalunok dahil pakiwari niya ay nagbabara na ang lalamunan niya.

"Get off your hand on me at huwag mo nang tatangkaing hawakan ako ulit," mariin at mapait na utos niya rito sa pigil na timbre ng boses.

Napailing ito at kaagad na nag-uulap sa luha ang mga mata.

Gusto niyang mapatawa. Pagkatapos ng lahat ay nakukuha nitong magpanggap at magpakita ng pag-aalala para sa kaniya. Marahil ay sadya itong mahusay na artista sa realidad ng buhay nito ngunit, hindi rito sa kaniyang mundo.

"Huwag ka na munang gumalaw, Gray, baka magdugo ang mga sugat mo," mahinahong sabi nito sa kaniya at binalewala ang sinabi niya.

Iniiwas niya buhat dito ang mapait niyang mga mata at tinitigan ang krus na nakasabit sa dingding doon sa bandang paanan niya. Nasa ospital pala siya, ngayon lamang niya namalayan.

"Tinawagan ko na ang Daddy mo, baka ilang sandali lamang ay dumating na siya," narinig niyang sabi pa nito.

Bigla ay naging malamlam ang kaniyang mga mata, kagyat na naglaho roon ang pait na kanina lamang ay nakadungaw roon.

Tiningnan niyang muli ang kaniyang madrasta sa mukha nito bago hinagod ng malamig na tingin sa kabuuan nito.

"Tinanong nga pala kita, hindi ka pa sumagot, 'di ba?" malumanay na tanong niya sabay titig sa mga mata nito.

Kumurap ito at iniiwas ang mga mata sa kaniya.

Sa pagkakataong iyan ay hindi pa rin ito nakasagot sa tanong niya.

Sinamantala niya ang pananahimik nito.

"Kumusta kayo ni Daddy sa kama?" walang gatol na tanong niya rito.

Nakita niya ang pagkabigla nito sa kaniyang tanong, at kagaya ng unang tanong niya rito, hindi nito naibigay sa kaniya ang kasagutan na nais niyang marinig buhat dito.

Napabuntong-hininga siya tapos ay mariing pinikit ang kaniyang mga mata.

Hinamig niya ang sarili, hindi niya dapat tratuhin ito ng ganito.

Muli niyang iminulat ang kaniyang mga mata tapos ay muling dinala ang tingin kay Emerald na nang pagkakataong iyan ay nakatitig sa kaniya ng mataman.

Sa mga mata nito ay nababanaag niya ang anino ng pangamba, na nagkukubli sa butil ng mga luhang namumuo sa maamo nitong mga mata.

Ito kaya, nababasa kaya nito sa kaniyang mga mata na alam na niya't naaalala na ito. . . ito ang babaeng naging dahilan ng kaniyang bangungot sa loob ng ilang taong lumipas.

Ito ang babaeng hindi lamang sa p*********i niya nagdulot ng masidhing epektong negatibo, kun'di pati na rin sa kaniyang buong pagkatao.

Ngayon ay naiintindihan na niya, kung bakit ganoon na lamang siya nitong titigan nang araw na makita siya nito sa loob ng coffee shop.

Gusto niyang maranasan nito—iparanas dito, kung paano mabago ng masaklap na karanasan.

Binura nito ang tiwala niya sa sarili bilang lalaki, ang dating malawak niyang ngiti ay pinanipis nito't kung minsan pa nga ay ganap na napalis sa labi niya.

Magpapanggap siya sa harapan nitong wala pa ring natatandaan hanggang sa maiparanas niya rito ang parusa niya nang hindi nito namamalayan. At iyan, iyan naman ang magiging daan para mapatunayan niya sa kaniyang ama na tama siya at nagkamali ito ng babaeng pinili nitong ipalit sa kaniyang ina.