4
1650 Words
Pagdating ni Reina sa harap ng building, nagulat siya nang makita si Clyde, nakasakay na naman sa motor niya, nakasandal sa manibela na parang walang pakialam sa mundo. Nakasalamin ito, nakangisi, at mukhang wala talagang balak tantanan siya.
"Reina!" tawag nito, pero hindi siya lumingon. Dineretso niya ang kanyang lakad, nagmamadali siyang pumasok.
Pero mabilis din si Clyde.
Iniharang nito ang motor sa daraanan niya, dahilan para mapatigil si Reina.
"Ano ba, Clyde?! Wala akong oras sa’yo!" inis niyang sabi, pilit siyang sumisingit sa gilid ng motor nito.
Ngunit bumaba si Clyde at tumayo sa harapan niya.
"Uy, ang sungit mo na naman," anitong nakangisi pa rin. "Ano 'to? Hindi mo lang kinaya ang nakita mo kagabi?"
Nanlaki ang mga mata ni Reina.
"Ano daw?!"
"Aminin mo na, Reina," bulong ni Clyde, bahagyang yumuko para mapantayan ang mukha niya. "Hindi ka makatulog kakaisip sa’kin."
At doon na siya napuno.
"Ang kapal ng mukha mo!"
Sa sobrang inis, malakas niyang sinampal si Clyde. Pumalakpak ang pisngi nito, dahilan para mapatingin ang ilang empleyado na naglalakad sa entrance.
Pero imbes na magalit, natawa lang si Clyde.
"‘Yon na 'yon?" sabi nito habang hinihimas ang pisngi niya. "Mahina, Reina. Gusto mo ipakita ko sa’yo kung paano ang malakas na palo?"
"Layuan mo ako, manyak!" galit na galit na sagot ni Reina, handa na siyang tumalikod.
Pero hindi siya pinakawalan ni Clyde. Hinarangan siya nito, inilapit ang labi sa tainga niya.
"Baka kasi kapag ako ang lumapit, iba ang reaksyon mo, Reina," mahina ngunit mapanuksong sabi nito. "Baka mapaungol ka pa at tumirik ang mata mo."
Napasinghap si Reina.
"Bwisit ka!" Hindi niya alam kung dahil sa galit o sa matinding hiya ang nararamdaman niya. "Ano bang problema mo ha?!"
Tumawa lang si Clyde, saka dahan-dahang umatras.
"Wala naman," sagot nito. "Gusto lang kitang asarin. Kasi ang cute mo ‘pag nagagalit."
"Punyeta ka!"
At sa sobrang inis ni Reina, sinubukan niya ulit siyang sampalin—pero maagap si Clyde. Nahawakan nito ang kamay niya, saka lalong lumapít sa kanya.
"Next time, Reina," bulong nito, "baka masaktan ka na talaga."
Nanginginig sa galit si Reina. Alam niyang pinagti-tripan lang siya ni Clyde, pero sa kung anong dahilan, hindi niya maiwasang kabahan.
At bago pa siya tuluyang mapahiya sa harap ng maraming tao, tinalikuran na niya si Clyde at mabilis na pumasok sa loob ng building.
Pero kahit na lumayo na siya… ramdam pa rin niya ang init ng boses nito sa tainga niya.
Habang naglalakad patungo sa opisina, hindi mapigilan ni Reina ang sarili na mag-isip.
"Anong klaseng tao ba ‘yang si Clyde?" naiinis niyang tanong sa sarili.
Bakit siya labas-pasok sa building, pero hindi naman nagtatrabaho rito?
Hindi naman niya ito nakikitang may meeting o kahit anong ginagawa—parang naglalakad-lakad lang, para lang siyang may sariling mundo at walang pakialam sa oras.
At higit sa lahat… bakit siya ang pinag-iinitan nito?
Ano bang trip ng lalaking ‘yun?
Hindi naman sila magkakilala.
Hindi rin naman sila close.
Pero bakit parang enjoy na enjoy si Clyde na asarin siya?
At higit sa lahat, bakit parang… siya rin mismo ay naaapektuhan?
Naiiling na lang siyang pumasok sa kanyang opisina. Kailangan niyang kalimutan ang bwisit na lalaking ‘yon.
Wala siyang panahon sa mga manyak na mayabang!
Agad na nagtungo si Reina sa opisina ng CEO. Nag-aalalang napatingin si Reina sa CEO nang tawagin siya nito.
“Reina, tapos mo na ba ang proposal?” tanong ni Mr. Armando habang nakaupo ito sa swivel chair sa harap ng kanyang desk.
Biglang bumilis ang t***k ng puso ni Reina. Alam niyang kailangang perpekto ang proposal na iyon dahil isang malaking kliyente ang naghihintay.
“Opo, Sir. Natapos ko na po kagabi,” sagot niya, pilit na pinapanatiling kalmado ang boses.
Tumango si Mr. Armando. “Mabuti. Ikaw mismo ang magdadala nito sa pinakataas na opisyal ng kumpanya. Ang tunay na may-ari.”
Napakurap si Reina. “Ako po, Sir?”
Tumango ang matanda. “Oo, ikaw. Ayaw niyang ibang empleyado ang pumunta roon. Ikaw lang ang pinapupunta niya.”
Napalunok si Reina. Ibig sabihin, makakaharap niya ang pinaka-importanteng tao sa kumpanyang pinapasukan niya!
“Nasaan po siya, Sir?” tanong niya, kinakabahan.
Inabot sa kanya ni Mr. Armando ang isang papel na may address. “Dito mo siya pupuntahan. Siguraduhin mong maayos ang pakikitungo mo sa kanya. Mabait naman siya, pero huwag mong bibiguin. Mahigpit siya pagdating sa negosyo.”
Kinabahan si Reina habang tinatandaan ang bilin ng boss niya.
Paglabas niya ng opisina, pakiramdam niya ay nanginginig ang tuhod niya.
Sino kaya ang may-ari ng kompanyang ito?
Habang nasa biyahe siya papunta sa address na binigay ng CEO, hindi niya maiwasang mag-isip. Hindi niya pa kasi nakikilala ang pinaka-makapangyarihang tao sa kumpanyang pinapasukan niya.
Pagdating niya sa lugar, isang malaking bahay ang bumungad sa kanya—halos parang isang mansion!
Huminga siya ng malalim bago naglakad papasok. Hindi niya alam kung sino ang sasalubong sa kanya, kaya pinakalma niya ang sarili.
Pagpasok niya sa loob, isang lalaking naka-itim na polo shirt at nakataas ang isang paa sa center table ang bumungad sa kanya.
Nanlaki ang mata ni Reina.
“Clyde?!”
Itinaas ng lalaki ang tingin sa kanya, saka nakangising tumayo mula sa kinauupuan.
“Hmm… mukhang nagkita na naman tayo, Miss Reina.”
Nanginginig ang kamay ni Reina sa pagkagulat.
Ano’ng ginagawa ng lalaking ito rito?
Tumingin siya sa paligid. Nasaan ang tunay na may-ari ng kumpanya?
Parang nabasa ni Clyde ang iniisip niya kaya bigla itong lumapit sa kanya, saka bumulong sa tainga niya—
“Hindi mo pa rin ba gets? Ako ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan mo, Reina.”
Parang natuyuan ng dugo si Reina.
Clyde? Siya ang boss niya?!
Nakatayo lang si Reina sa harap ni Clyde, hindi makapagsalita. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig habang pilit na iniisip kung paano siya makakalusot.
Si Clyde ang boss niya? Imposible!
Pero paano? Eh parang wala lang sa lalaking ito ang pagiging CEO. Parang mas bagay pa nga siyang tambay kaysa negosyante.
“Tatayo ka na lang ba riyan?” muling tanong ni Clyde, ang tono ay may bahid ng panunukso. Bastos na cool, isang kombinasyong lalong nagpagigil kay Reina.
Hindi siya agad nakapagsalita. Parang hindi siya makahinga. Naiisip niyang baka tanggalin siya nito sa trabaho dahil sa sampal na ibinigay niya kanina.
Kung mawawalan siya ng trabaho, paano na ang pamilya niya?
Bago pa siya tuluyang lamunin ng takot, pinilit niyang magpakatatag. Tumikhim siya at pilit na nilakasan ang loob.
“I-ito po ang proposal na ipinapadala ng kompanya,” aniya, inabot ang hawak na envelope.
Pero hindi kinuha ni Clyde ang dokumento. Bagkus, tumayo ito mula sa kinauupuan at lumapit sa kanya.
Nagkatinginan sila.
“Akala ko ba matapang ka?” bulong ni Clyde, isang ngisi ang gumuhit sa labi nito.
Napalunok si Reina.
Bakit ganito ang lalaking ito? Bakit parang sinisipa ng dibdib niya ang puso niya tuwing nasa harapan niya si Clyde?
At higit sa lahat—
Bakit ito ang boss niya?
Ramdam ni Reina ang init ng katawan ni Clyde.
Napadikit siya rito nang hindi inaasahan.
Gusto niyang umatras, itulak ito palayo, pero bakit parang nanghihina ang katawan niya?
Bakit parang hindi siya makagalaw?
"Anong ginagawa mo?" pabulong niyang tanong, halos pabulong lang dahil natatakot siyang marinig ang panginginig ng boses niya.
Ngunit lalo lamang siyang ginulat ni Clyde nang lalong idikit nito ang katawan sa kanya.
"Alam mo bang gusto kita?" bulong nito, ramdam niya ang hininga ng lalaki sa kanyang leeg.
Nanlaki ang mata ni Reina. "A-anong gusto?"
Ngumiti si Clyde. "Gusto kitang tikman."
Mas lalong nag-init ang katawan ni Reina sa narinig.
Napaatras siya, pero wala siyang matakasan.
"Nagbibiro ka lang," pilit niyang isiniksik sa isip, pero bakit parang totoo ang pananalita ng lalaki?
"Sa tingin mo?" Nagtaas ng kilay si Clyde. "Alam mo bang kanina pa kita pinagmamasdan?"
Hindi makapaniwala si Reina. "Bakit?!"
Nagtaas ng balikat si Clyde. "Gusto ko ang babaeng interesting."
Interesting?
"At ikaw, Reina..." Hinawakan ni Clyde ang isang hibla ng buhok niya at pinaglaruan ito sa daliri.
"...napaka-conservative mo. Nahihiwagaan ako sa'yo."
Nanlaki ang mata ni Reina.
"Hindi kita maintindihan," aniya, nagtatakang umiwas ng tingin.
"Simple lang," bulong ni Clyde, mas lumapit pa ito. "Noong nakita kitang nakatapis lang ng tuwalya, gusto kitang tikman."
Napasinghap si Reina.
Ano ang ibig sabihin ni Clyde?
At mas mahalaga— bakit siya nag-iinit sa sinabi nito?
"Bakit gusto mo akong matikman?"
Diretsong tanong iyon ni Reina, pero hindi agad sumagot si Clyde. Sa halip, nakangising itinuro nito ang upuan sa harapan ng kanyang malaking mesa.
"Umupo ka," utos nito.
Nag-alinlangan si Reina, pero wala siyang choice.
Pagkaupo niya, umakbay si Clyde sa likod ng kanyang upuan, saka yumuko palapit sa tenga niya.
"Tama nga ang hinala ko," bulong nito, "wala ka pang karanasan."
Nanlaki ang mata ni Reina. "A-ano?"
"Kailan ka huling nagka-boyfriend?" tanong ni Clyde, diretsong nakatitig sa kanya.
Nag-iwas siya ng tingin. "Bakit mo kailangang malaman?"
"Sinong may sabi sa'yo na ikaw lang ang pwedeng magtanong?" Napangisi si Clyde, saka sumandal sa kanyang upuan. "Sagutin mo."
"Wala akong boyfriend," sagot ni Reina, nagpipigil ng inis.
"Hmm." Para bang may naisip si Clyde. "So… wala ka pang experience?"
Napalunok si Reina. "Anong klaseng tanong 'yan?"
Ngumisi si Clyde, bumaba ang tingin sa kanyang labi. "Sagot."
"Hindi kita kailangang sagutin—"
"So wala nga." Napahagikgik si Clyde, saka lumapit muli sa kanya. "Kaya pala ganyan ka."
"Anong ibig mong sabihin?"
"Sobrang defensive mo, Reina." Nakatitig ito sa kanya na para bang nababasa ang isip niya. "At alam mo bang mas lalo akong nae-excite sa mga babaeng tulad mo?"
Dumikit ang init ng katawan ni Clyde sa kanya.
"Ayaw ko ng tulad mo," sagot ni Reina, pilit na lumalayo.
Pero lalo lang siyang hinarangan ni Clyde.
"Talaga ba?"
Isang ngiti ang bumakas sa labi nito—isang ngiti na puno ng panunukso.
"Kung ayaw mo… bakit ka nanginginig?"
- Writer
