Chapter 94

1902 Words

“Aiden, Aiden!” Ilang beses na kumatok ang ina ni Aiden sa kwarto niya pero hindi niya ito pinansin o pinagbuksan man lang ng pinto. Nanatili pa din siyang nakaupo sa sahig. “Kunin mo ang susi ng kwarto, Manang,” rinig niyang sabi ng ina. Inisang lagok niya ang alak na nasa bote. Nang wala na siyang mainom ay tinapon niya lang ito sa sahig saka kumuha ng isa na nasa tabi niya lang at binuksan gamit ang kanyang ngipin. Sakto naman na bumukas ang pinto at hinawi ng kanyang ina ang makapal na kurtina na nakaharang sa malaking bintana at veranda. Napatakip siya sa mga mata gamit ang braso niya dahil sa nasisilaw siya sa araw. Hindi na niya alam kung anong oras o araw na ngayon dahil palaging madilim ang nakikita niya. Kaya naman nang tumama ang sikat ng araw sa mga mata niya ay halos hindi n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD