Chapter 92

2667 Words

“Inumin mo muna ito, Apple.” Kinuha niya ang mainit na gatas na tinimpla ng binata para sa kanya. Gusto sana nitong timplahan siya ng kape pero mas pinili niya ang gatas lalo na’t bawal sa kanya ‘yon. “Salamat, Noah.” Ininom niya ito. Sobrang nagpapasalamat siya sa binata dahil kung hindi ito dumating ay baka para na siyang basang sisiw sa ilalim ng ulan. Baka hindi na niya alam kung saan siya pupulutin ngayon. Mabuti na lang at hindi pa ito nakakauwi sa probinsya nila. “Alam mo, hindi pa din talaga ako makapaniwala sa sinasabi mo.” Napatingin siya sa sahig. Sinabi na niya kasi ang lahat sa kaibigan. Wala ng punto kung ililihim pa niya ito. Ano na lang ang gagawin niyang rason kung bakit siya pinalayas nang gano’ng oras? “At hindi ako makapaniwala na nilihim mo ‘yon sa akin lahat. I tho

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD