Gordan direksiyonu sımsıkı kavradı; eklemleri beyazlaşıncaya kadar… Dişlerinin arasından sıkılmış bir nefes sızdı. Yol, önlerinde kıvrılarak uzanıyordu ama asıl dönemeç içerideydi. Kalbinin bir köşesinde, bastırdığı o yumuşak, suçlulukla yoğrulmuş parça hâlâ direniyordu. Anna’nın sessiz varlığı, yan koltukta bir hayal gibi duran silueti, yüzüne bakmayan ama her an orada olduğunu hissettiren gölgesi... tüm bunlar, içinde hâlâ insan kalmış olduğunu fısıldıyordu. Birden arka koltuktan Zoe’nin ismi çınladı zihninde. Ardından Elazia’nın kahkahası, bir zamanlar bir doğum günü pastasının etrafında birleşmiş elleri, Anna’nın ona uzattığı bir kupa kahve... geçmiş, içinin derinliklerinden su yüzüne çıkmak isteyen bir anı seli gibi vuruyordu. Bastırmaya çalıştı, ama artık o kadar da kolay değildi. Ba
