Help Me To Remember

HMTR #4

I saw him with a wide smile walking towards me. He is just wearing a plain white shirt and sweat pants. Kahit anong isuot niya umaapaw ang kagwapuhan niyang taglay.

I couldn't imagined that he was mine. Kahit madaming bagay ang nangyari, we still together. Pero minsan kasarap tahiin ng bibig niya. Dahil walang araw niyang bukambibig ang temptations niya tuwing kasama ako.

"Hi, Miss." bungad nito sakin ng makalapit sakin. Pero imbes na sagutin inirapan ko lang ito.

Lumapit sa harapan ko."Sungit mo naman, Miss." he kissed my forehead.

"Saan ka na naman galing?" iritadong saad ko rito.

He chuckles at me. Humila ito ng upuan at tumabi sakin. "Mahal ko, hindi ako galing sa babae at higit sa lahat wala akong babae. Who am I, Mahal? Para lokohin ka hindi ba." depensa niya sakin. Tinaas niya pa ang dalawa niyang kamay na akala mo nahuli siya ng pulis.

Tuwing tinanong ko siya kung saan siya galing alam na alam niya na ang susunod. Kaya lagi niya akong inuunahan na sumagot. I trust him so. Kasi alam niya pagniloko niya ko. Puputulin ko alaga niya.

I rolled my eyes at him. "Bakit defensive ka?" saad ko ito. Pero tinignan niya lang ako.

He cupped my face gently. "Mahal ko, hindi ako defensive alam ko na kasi pag-ganyan ka." he smiles at me so sweetly. He kissed my cheeks and forehead.

Hindi ko maiwasan mamula dahil sa ginawa niya.

"Heh!" sagot ko rito. Tumawa ito ng mahina. Lumapit ito at hinalikan ako sa labi. Syempre responded with all my heart.

"Tabi tabi po" mapang-asar na sabi ni Dion.

Kumalas ako sa halik niya. Binigyan niya ng masamang titig ni Dion.

"f**k" mura nito.

Sa sobrang kahihiyan binaon ko ang mukha ko sa dibdib niya. Umakyat ang dugo ko sa mukha dahil sa nangyari.

I'd smell his perfume. Niyakap naman ako ito dahil alam niya din ang nararamdaman ko. Ang landi-landi niya kasi.

"Pre, mahiya naman kayo. Magtabi tabi kayo sa mga single niyong kasama." saad nito na akala mo nasasaktan.

"Di pumikit ka. Hindi na namin problema iyon." asar na saad nito.

Kinurot ko naman siya. I heard his groan. "Love naman. Totoo na naman iyon. Siya na nga lang nanonood nagrereklamo pa" proud niyang sabi.

Humiwalay ako rito at binigyan ng masamang tingin. "Sabihin mo napakalandi mo."

Tumawa naman ng malakas ang kaibigan nito. I felt his tension, napipikon na ito. Pero minura niya nito. "Tang-ina mo. Maghanap ka nga ng a-asawahin mo. Hindi iyong ginugulo mo kami" asar niyang sagot.

Mas lumakas ang tawa ang kaibigan nito. "Pass muna ako dyan." walang buhay na saad nito. Pagkatapos nagpaalam na din ito na aalis na.

"Tuloy na natin, Mahal ko." inirapan ko ito. Sinampal ko ang dibdib niya.

"Iyang kalandian mo ilugar mo itatapon kita sa kanal." galit ko dito.

Pero hindi siya nakinig kundi ay hinila ako nito at pinaupo ako sa hita niya. At binigyan ako nito ng isang ngiti. He smiled at me so seductively, and he looks like a lion that starves with his prey that anytime he'll eat it.

"Felt that, Love." he is now so hard. Alam kong hindi na niya ito mapipigilan pa. "Can't help being a boner whenever you are around. I need you so bad... Love.." bulong nito sakin.

I rolled my eyes. "Tigilan mo kong lalaki ka. Sarap mong yakapin sa leeg hanggang magviolet ka. Hindi ka talaga marunong lumugar. Pigilan mo muna iyan." sarap niyang tirisin.

He pouted. Tinignan niya pa ako na parang batang hindi pinagbigyan sa gustong bilin o kunin niya. "Isa lang, Love. Tara doon sa may cr." pero kinurot ko ito.

"Puputulin ko yan kung hindi ka titigil." banda ko rito.

But he just smirks. Malapad na ngumisi ito saki. "Hindi mo magagawa iyon, Mahal. Remember, this thing could always bring you to heaven." napasapo ako sa noo ko.

"Alam mo hindi ko na alam gagawin ko sayo talaga." nakakapagod siyang ipaglaban minsan.

He chuckled. "Meron, Mahal. Luluhod ka lang." sinampal ko ang braso nito.

"Napakabastos mo talaga." tumawa ito ng malakas.

"Naku, Mahal. Iba iyang iniisip mo. Magdadasal kasi iyon." sinamaan ko ito ng tingin. Pero mas lumakas tawa niya.

Sinakal ko ito. Pero hindi ito tumigil nakakatawa.

Nakakatakot ang paraan ng pagtingin nito sakin. Pero ang mga mata nito may kung anong emosyon nagtatago sa likod nito. His eyes were dark and so deep.

Kung kanina kinakabahan lang ako ngayon may kasama ng takot. Halos mabingi na ako sa kabog ng dibdib ko.

"G-good m- morning po." kahit anong kalma ko sa sarili ko. Hindi ko mapigilan na manginig sa takot.

"Who are you, woman?" maawtoridad at madiin na saad nito. Sa sobrang seryoso ng boses niya na mas nagpatindi sa kaba ko.

"A--ko p-po iyong... t-taong m-magdadala n-ng reports n-ni A-ate Lean." dahan dahan akong lumapit sa lamesa nito at nilapag ang brown envelope.

"I'm not asking that. I want to know your name. Who hell are you?" halos lumundag puso sa paraan ng pagtatanong niya sakin. Mukhang totoo nga ang sabi ni Ate sakin kanina.

Na dapat pagtinanong ka sagot agad dahil ayaw niyang pinaghihintay siya. Pero hindi ko akalain na ganito pala ka-intense ang pagdadaanan ko.

"P-po, b-bakit po?" biglang nagtama ang paningin namin. Parang nanghina ang mga tuhod ko dahil nakakatakot talga siya. Kaya hangga't maaaring ayokong salubungin ang titig nito.

Pero may kakaiba akong nararamdaman sa pagtitig niya. His look seems like I had it before. Pero winaksi ko kung anuman ito dahil nagiging delulu ako.

Gusto ko ng lumabas dito. Hindi na kaya pang labanan ang presenya niya.

"Mahirap bang sabihin kung sino ka". iritadong saad nito. Umiigting ang panga nito. He looks so pissed.

"A-anezhia... " mahinang saad ko rito. Napayuko dahil para akong babagsak sa sahig anytime.

Sa totoo lang gwapo ang Boss nila Ate Lea. He's good looking with manly poise. He is tall and his skin color is tan-skinned. He had bulky body and nice biceps. I find him attractive but very dangerous.

Kahit gaano kaperpekto ang features nito hindi maalis ang matinding aura na nilalabas nito. But there's something contradictory in his eyes and body. Ang kilos at pananalita niyang maawtoridad pero ang mga mata ay may tinatagong kakaiba.

"You may leave now!" saad nito sakin.

Mabilis akong lumabas at pagkalabas ko. Sumandal ako sa may pintuan at napasapo sa dibdib ko dahil sa kaba. Naigtad ako ng may magsalita sa tabi ko.

"Miss, okay ka lang?" nag-aalalang saad nito sakin.

Paglingon ko iyong secretary pala. Umayos ako ng tayo at huminga ng malalim.

Tumango ako rito. "Opo. O-okay naman po ako." pinilit ko na lang ngumiti rito.

"Sobrang intimidating niya neh." saad nito sakin. "Mahalaga po ay naipasa ko iyong pinabibigay ni Ate Lean." tumango naman ito.

"Kamusta na pala siya."

"Maayos naman po siya pero need pa din niya pa po ng pahinga".

Matapos noon nagpapaalam na din akong uuwi na din. Ayoko ng magtagal pa rito. Kaya nagmadali na akong umalis.

Tinawagan ko din si Ate na naibigay ko na iyong pinaaabot niya. Tinanong niya ako kung kamusta pero mamaya na pag-uwi ko na lang ikukuwento iyong nangyari.

Hindi na muna ako umuwi bagkus doon muna ako tumambay sa park ng village nila ate. Pinark ko ang kotse ni Ate sa hindi kalayuan. Inaliw ko ang sarili kong manood sa mga sa may park.

Pero sa hindi kalayuan may nakita akong pamilyar na lumalakad papalapit sakin. Nang medyo malapit na 'to, unti unti ko siyang nakilala siya iyong batang tinulungan ko noong nakaraan. She is cute to her pink dress and she had a little crown in her head.

"Hi po." malambing na saad nito. She wears sweet and beautiful smiles at me.

"Hello, Baby girl. You are so pretty today." can't help to touch her soft cheeks. Nakakagigil ang cuteness ng batang ito.

"Thank you po. You were here again po." tumango ako rito.

"Nagpapahinga lang ako rito." umupo ito sa tabi ko.

"Ako po nagplay kami ni Daniel here." saad ng batang babae.

"Kasama mo ba yaya mo?" tumango ito sakin.

"She's with Daniel. Nagpunta lang po ako rito because I saw you again here." masayang saad nito. Bigyan ko ito ng matamis na ngiti.

"Baka hanapin ka ng yaya mo, Baby." saad ko ito.

"Nagpaalam naman po ako." malambing na saad nito sakin. Dahan dahan akong tumango ako rito. Umupo ito sa tabi mo.

She is talkative but she knows how to talk with manners. I amazed how she innocent and honest. Napakagaan talaga ng loob ko rito sa batang ito.

I've missed him very much right now. Kung andito siya magiging magkaibigan sila nito. Hindi ko namalayan ang oras dahil naaliw akong makipag-usap kay Alinezhia.

"Alinezhia, halika na dito uuwi na tayo." saad ng yaya niya. Nagpaalam ito sakin. Bago ito umalis binigyan niya ako ng halik sa pisngi at yakap.

Kumaway naman ako habang naglalakad ito papaalis. Nagtungo ito doon sa Yaya niya at sa batang lalaki. Siguro siya iyong Daniel na sinasabi ni Alinezhia.

This is so tiring day. Grabe pinagdaanan ko ngayon parang hindi ko ulit susubukan pumunta doon sa office nila Ate.

Hindi din nagtagal nagdesisyon na din akong umuwi dahil baka mag-alala pa si Ate.

"Nandito na ko." pagkabukas ko ng pintuan.

Pero may isang taong pababa ng hagdan. Unti-unti nanlaki ang mata ko. Bakit siya nandito? Sino kasama niya?

Mabilis itong pumunta sa tabi ko at niyakap niya ang hita ko. "Mommy, I miss you."

-------

HAPPY READING, BEAUTIFUL PEOPLE❤️