Gri Bulutlar...
Omuzumda hissettiğim bu tanıdık el, bu kez sıcak değildi... buz kesmişti, tıpkı benim gibi. Titreyen o parmaklar hafifçe omuzumu sıktığında nefesimi tuttum. Niyeyse utanç içindeydim. Dönüp babama bakamadım bile. "O elindeki dosyada ne yazıyor oku bakalım eski damadım!" Başımı hafif yana çevirdim ve babamın çok sevdiğim güçlü o parmaklarına baktım. Sanki dile gelmişlerdi ve 'beni çok kırdın' diyorlardı. Odada çıt yoktu. Herkesin nefesini tuttuğuna yemin edebilirdim. "Aradığın her neyse bende bilmiyorum. Babandan niçin şüphe edersin a benim deli kızım? Şimdi açıklama yapması gereken sensin ve unutma... seni kendi ellerimle bir kez ateşe attım.. bir ikincisi olmaz." Mert'in ağır ağır okuduğu o satırları duyduğunda yüreğime bir hançer saplandı sanki. Gözlerimden boşalan tuzlu göz yaşl
- Writer
