โรสตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาค่อนข้างที่จะดึกแล้ว คนข้างๆ ยังหลับเพราะพิษไข้ ตัวร้อนหน้าก็ค่อนข้างแดงเธอต้องทำอะไรสักอย่างไม่งั้นคงต้องไปโรงพยาบาลแน่ๆ
“อาลี่ อาลี่ไหวมั้ย ไปโรงพยาบาลกันดีมั้ย”
“อื้ออออ ไม่เป็นไรครับ ขอน้ำหน่อยได้มั้ยคอแห้งมากเลย”
เสียงชายหนุ่มแหบพร่าเหมือนคนเป็นหวัดลงคอยังไงยังงั้น โรสลุกขึ้นไปหาน้ำอุ่นนิดหน่อยมาให้อีกคนกินแต่ไม่ลืมที่จะหยิบเกลือใส่ลงไปเผื่ออาการของคนบนเตียงจะดีขึ้น
“กินยานะ เดี๋ยวโรสเอามาให้ แล้วเราไปอาบน้ำกัน เดี๋ยวโรสดูแลเอง”
“ขอโทษนะ ที่ไม่สบายจนต้องให้โรสมาลำบากแบบนี้”
“ก็เปลี่ยนกันอ่อนแอบ้างก็ได้นี่ พี่รักหนูนะคะเจ้าเด็กของพี่”
“มานี่เลยนะ ปากดีจริงๆ ลี่หลงไม่ไหวแล้วเนี่ย”
ลี่ชินไม่พูดเปล่าแต่คว้าอีกคนมากอดไว้สักพักก่อนที่จะปล่อยตัวแล้วลงจากเตียง ร่างบางกอดเอวคนตัวโตกว่าเพื่อพาไปอาบน้ำ ลี่ชินได้แต่คิดวนในหัวว่าเขาจะทำยังไงใช้ชีวิตแบบไหนถ้าไม่มี
