"Bahar, önündekileri ye kızım. İyice zayıflamışsın, böyle giderse hasta olacaksın."
"Sevgilim zorlamasana kızı. Tiksinmiş işte. Sen sevmediğin şeyleri yiyor musun?"
"Ece, sen karışma. Sofrada şımarıklık yapılmaz. Önündekini yiyecek, herkese afiyet olsun diyecek, kalkarken tabağını tezgaha bırakacak."
"Ya kızın üstüne gitmesene. Ağlayacak neredeyse. Bahar, bir tanem. Sen dinleme onu güzelim." derken Bahar'ın saçlarını okşamaya başladı. "Ne yersin güzelim? Sana seveceğin bir şey hazırlayayım."
Genç çift aralarındaki krizi çözmüş, birbirlerinde biraz daha dinlenmiş ve dışarı çıkmışlardı. Şimdi de maaile yemeğe oturmuşlardı. Yemekte karnıyarık vardı ve Bahar patlıcandan tiksindiği için karnıyarık yemek istemiyordu. Aslında Ece de patlıcanın içindeki lifleri görünce yüzü buruşmuştu ama ayıp
