Diligan

1766 Words

CHAPTER 17 EZEKIEL POV Kung may award lang talaga para sa pinaka-magulong umaga sa mansion, sigurado akong si Crystal ang uuwi ng tropeo kasama ang bonus na stress kay Manang Ading. Nagising ako nang mas maaga kaysa dati. Hindi dahil sa alarm. Hindi rin dahil sa trabaho. Kundi dahil sa ingay. “AY! MANANG! HINDI PO ‘YAN ANG ASUKAL!” Napadilat ako agad. Ano na naman ‘yon? Napabuntong-hininga ako at bumangon, suot pa ang plain white shirt at lounge pants. Paglabas ko ng kwarto, narinig ko pa ang sunod-sunod na boses mula sa kusina. “Crystal, ilang beses ko bang sinabi sa’yo huwag mong pagpalitin ang lalagyan!” “Eh Manang, pareho kasing puti! Akala ko salt ‘yung isa” “SALT? Nilagyan mo ng asin ang tsokolate?!” Napapikit ako sandali. Lord, give me strength. Habang papalapit ako sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD