Naalimpungatan nalang ako ng may naamoy akong pagkain. Ambango, amoy palang mabubusog nako. Wala na sa tabi ko si Hope kaya bumalikwas ako ng bangon at pumunta sa dining hall.
"GoodMorning! Mabuti gising ka na, tara na kain na tayo"-nakangiti niyang sabi habang inaayos ang pagkain.
Agad ko siyang niyakap at hinalikan sa leeg. "Mahal nagbalik na ba ang mga alaala mo?" malambing kong tanong sa kaniya ngunit umiling siya. Nakaramdam ako ng lungkot.
"Pero huwag kang magalala, kung ano ako dati ganun parin hanggang sa susunod walang magbabago" aniya habang pinunasan ang mga namumugtong luha ko. "Kumain na nga tayo, ang aga-aga ang drama mo"
Habang kumakain kami ay hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniya. Naghahalo ang saya at lungkot sa mga pinapakita kong ekspresyon sa kaniya. Hindi ko mata
