MAYBE, IT'S YOU

MAYBE, IT'S YOU Chapter 1: The Boy Who Stole My Parking Spot "Some people enter your life like sunshine. Others enter like a storm. The scary part? Sometimes they're the same person." --- "Bellamy! Gigising ka na ba o gusto mong maging first absent sa first day of college?" Napatalukbong ako ng unan. "Mama... five minutes..." "Five minutes mo thirty minutes na!" Napabuntong-hininga ako bago pilit na bumangon. Great. First day na nga ng college, late pa. Ako nga pala si Bellamy Frost. Nineteen years old. Certified makulit, professional overthinker, at future architect... kung hindi ako ma-expel dahil sa pagiging clumsy. Pagtingin ko sa salamin, para akong sinampal ng katotohanan. "Buhok ko... bakit mukha akong sinabuyan ng kidlat?" "Bellamy!" "Eto na po!" --- Huminto ang bus sa tapat ng St. Aurelius University. Napabuntong-hininga ako habang mahigpit na yakap ang backpack ko. "Okay, Bellamy," bulong ko sa sarili. "New school. New classmates. New beginning. Kaya mo 'to." Pagkababa ko ng bus, sinalubong ako ng malamig na simoy ng hangin. Hindi ko maiwasang mapangiti habang nakatingala sa napakalaking arko ng unibersidad. ST. AURELIUS UNIVERSITY "Ang ganda..." mahina kong sabi. Habang papunta ako sa gate, tumawid ako sa pedestrian lane. Bigla— Vroooom! Isang itim na sports car ang mabilis na lumiko papasok ng campus bago huminto ilang metro lang ang layo sa akin. Napasinghap ako. "Hoy!" Napatingin ang ilang estudyante sa amin. Bumukas ang pinto ng kotse. Isang matangkad na lalaki ang bumaba. Nakaayos ang uniporme. Perpekto ang buhok. At seryosong-seryoso ang mukha. Gwapo. Nakakainis na gwapo. Tiningnan niya ako nang diretso. "Are you done staring?" Napakurap ako. "H-Ha? Hindi kaya!" "Really?" "Oo." "Twelve seconds." "...Binilang mo?" "Twelve point four." May timer ba ang utak nito? Napairap ako. "Ikaw ang muntik nang bumangga sa pedestrian lane, ikaw pa ang may gana magsalita." Sumulyap siya sa pedestrian lane, saka muling tumingin sa akin. "You weren't paying attention either." "Excuse me? Ako pa ngayon ang may kasalanan?" Hindi siya sumagot. Tahimik lang siyang bumalik sa driver's seat. Bago niya isinara ang pinto, tumingin pa siya sa akin. "Next time..." "Ano?" "...Look where you're walking." Umandar ang sasakyan at tuluyang pumasok sa campus. Napabuntong-hininga ako. "First day pa lang..." bulong ko. "May nakilala na agad akong mayabang." --- "Bellaaa!" Pagpasok ko sa campus, sinalubong agad ako ng yakap. "Emily!" "Ako si Emely!" reklamo niya. "Sorry na!" Si Emely Reeds, best friend ko since Grade 7. "So?" tanong niya. "May gwapo ba?" "Nakakita ako." "Then?" "Masama ugali." "Mas gwapo?" "Oo." "Talo na." --- Habang naglalakad kami papuntang orientation hall... "Attention everyone!" Tumigil ang lahat. "The student council would like to welcome all freshmen." Lumabas ang isang eleganteng babae. "Good morning. I'm Katherine Valencia, Student Council President." Tahimik ang buong hall. Hanggang sa... "Grabe..." "Ang ganda niya." "Parang artista." Tumabi si Emely sa akin. "Feeling ko marami tayong magiging crush dito." "Sana hindi kasama 'yung mayabang." "Anong pangalan?" "Ewan." --- Matapos ang orientation... Habang naghahanap kami ng classroom... BANG! May bumangga sa akin. "Lagot." Lahat ng libro ko kumalat. "Ay! Sorry!" sabi ng lalaking bumangga. Napatingin ako. Blond hair. Ngiting abot tenga. "Hi! I'm Palmer Crest." "Bellamy." Tinulungan niya akong pulutin ang mga libro. "Bago ka?" "Oo." "Good." "Bakit?" "Kasi wala ka pang alam kung gaano kagulo rito." Bigla siyang ngumiti nang mas malaki. "At perfect! May bago na namang mabibiktima ng mga kalokohan namin." "Ha?" "Hala, Palmer." May pamilyar na boses. Napatigil ako. Unti-unti akong lumingon. At parang huminto ang mundo. Siya na naman. 'Yung lalaking mayabang sa parking lot. Nakatayo siya sa likod ni Palmer. Pareho silang nakatingin sa akin. Napairap ako. "Ikaw na naman." Si Palmer naman ang nagpalipat-lipat ng tingin sa amin. "Wait..." "Magkakilala na kayo?" Sabay kaming sumagot. "Unfortunately." Tahimik ang paligid. Pagkatapos... Ngumiti si Palmer. "Oho..." "Interesting." Tumingin ulit sa akin ang lalaking iyon. "This is Bellamy?" "Yeah." "She's in our class." Nalaglag ang panga ko. "WHAT?!" Ngumiti si Palmer habang tumatawa. "Bellamy..." "Meet our class representative." Huminto siya sandali bago itinuro ang lalaking nasa tabi niya. "Cyrus Thorne." At doon ko unang nalaman ang pangalan ng lalaking pinangako kong iiwasan... ...na siya palang magiging pinakamalaking dahilan kung bakit tuluyan kong magugulo ang buong college life ko.