Zilan
olmuş veya olacak her şey yaşandı. artık korkacak bir şey kalmadı. ne arkamda bir yaşam kaldı, ne de ileriye bakacak takatim...
yorgun ve halsizdim. uyumak bana iyi gelecek, görmek istediğim rüyalarda kaybolacaktım. ailemle gerçekten bir bütün olduğumuz bir rüya...
boyun eğmek hiç bir zaman tercihim olmadı, her zaman zorlandım. ama bu gün, bu gece bir şeyleri çok iyi fark ettim, beni benden başka kimse koruyamazdı, koruyanlar bile gelip geçiciydi...
elimdeki Tepsiyi sıkı sıkıya tutuğum gibi çıplak ayaklarla uzaktan kapısı açık barakaya doğru yürüdüm.
bedenim sanki an be an daha da dibe batıyordu. gözlerim kararıyor, kollarım ve dizlerim boşalıyordu.
kapıya geldiğimde, bir anlığına durdum. içeri girip önce teşekkür edecektim. sonra da yemeğini verip, bana yardım ettiği için karş
