“Günaydın, Züleyha.”
Yeni ayılmıştım. Güne güzel mi başladım kötü mü başladım kavrayamadım. Tek bildiğim içimde kocaman bir boşluğun olduğuydu.
“Günaydın, Yasir.”
“Sana güzel bir haberim var.”
Muhtaç kalmıştım böyle cümleler duymaya. Merak ettim ama sabırsız oluşumu belli etmedim. Acaba benimle ilgili planları neydi? Bu gün yeni hayatın ilk başlangıcıydı. Boşanma dilekçesini imzalayacaktım. Eğer ki Yasir’ in söyleyeceği haber güzelse belki bir nebze yüreğime su serpebilirdi.
“Neymiş söylesene.”
“Boşanma dilekçesini imzalamak istemediğini biliyorum. Senden isteğim işi uzat uzatabildiğin kadar. Ben en iyi avukatları tutucam.”
Gerçekten şaşırdım. Bunun neresi güzel bir haber(!) insanlardan soğumaya başladım. Kardeşini geri almaya çalışmak için zamanı uzatmak istiyor. Sinirlendim. Saf,
