CHAPTER THIRTY-SEVEN: WE LOVE EACH OTHER
“Wow! Mukhang may fiesta sa atin, ah. Bakit parang ang dami naman po yata ng niluto niyo Mommy. Tayo-tayo lang naman po ang kakain.” “Para mamimiss mo ang mga niluluto ko. Ikaw na bata ka, lagi mo nalang akong pinagaalala. Pero sige na nag usap na tayo, okay na.” Niyakap ni si Daniela mula sa likod habang inaayos nito ang mesa. “I love you, Mommy.” “Naglalambing ka na naman. Ganito ka lagi pag may kailangan ka o aalis ka,” hindi na nito napigilan ang luha. Hinawakan nito ang braso niya at marahang hinimas-himas iyon. “Huwag kang magpapagutom, lagi mo paring ingatan ang iyong sarili.” “Yes po, Mommy! Tama na po ang drama, hindi naman ako mawawala, magbabakasyon lang naman ako.” “Siguraduhin mo lang na makakauwi sa kasal nina Danica at JC, ha!” “Yes po, ‘My. Baka hindi na ako patahimik
- Writer
