รถยังคงแล่นฝ่าความมืด ไม่รู้ว่าตอนนี้ผ่านมานานแค่ไหนแล้วที่ทั้งคู่ออกมาจากร้านก๋วยเตี๋ยว เพราะถูกมัดมือทั้งสองข้างไขว้ไว้ด้านหลัง ทำให้ไม่สามารถดูเวลาได้ รอบข้างมีแต่ป่าไม่มีป้ายสัญลักษณ์บอกเส้นทางหรือจุดสังเกต
รถถูกขับลัดเลาะไปตามเส้นทาง มีทั้งบริเวณที่เป็นป่าและพื้นที่ทำการเกษตร เห็นพื้นที่ที่ถูกกั้นเป็นคันนาจากแสงจันทร์ที่สาดส่องกระทบพื้น ลัดเลาะไปตามทางดินลูกรังที่ความกว้างของถนนรถสามารถผ่านเข้าออกไปเพียงหนึ่งคัน
ระหว่างทางโก๋หยุดรถที่บ้านหลังหนึ่ง มีแสงสว่างจากตะเกียง มองเห็นเป็นบ้านไม้ตั้งเดี่ยวรอบข้างเป็นทุ่งนา ที่หน้าบ้านมีชายสองคนยืนรอเขาอยู่ โก๋ก้าวลงจากรถและพูดคุยกับชายแปลกหน้าก่อนส่งของบางอย่างให้ทั้งสองที่เธอมองไม่ชัดว่าคืออะไร
พลพลที่นั่งด้านหน้าพยายามเอื้อมตัวมาฝั่งคนขับมองหาโทรศัพท์ของเขาและน้ำหวานที่ไม่รู้ว่าโก๋เก็บไว้ตรงไหน
“หวานแกรู้ไหมว่าพี่โก๋เก็บโทรศัพท์เราไ
