หลังจากวันที่ได้รับกล่องปริศนาจากผู้ไม่หวังดี น้ำหวานยังคงใช้ชีวิตตามปกติ เรื่องที่เกิดขึ้นน้ำหวานไม่ได้เล่าให้กลกันต์ฟัง เลือกที่จะไม่ใส่ใจ ในตอนแรกเธอพยายามจะตามหาแต่กลับไม่พบสิ่งที่น่าสงสัยหรือที่มาของกล่องนั้น และมีเพียงพลพลที่ทราบเรื่องนี้
ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเริ่มเปิดเทอม นักศึกษาจากทุกคณะจะต้องทำกิจกรรมรับน้องที่เข้ามาใหม่ ไหนจะการเรียนที่หนักขึ้นทำให้ในแต่ละวันน้ำหวานเหนื่อยกลับมาห้องเรียกว่าแทบสลบ
“อ่ะ กลัวแกไม่อิ่ม” น้ำหวานตักแบ่งไก่ชิ้นใหญ่ๆส่งให้กับพลพลในขณะที่ทั้งคู่นั่งทานข้าวเที่ยงด้วยกัน พลพลตักไก่ชิ้นโตเคี้ยวอย่างไม่รีรอ
“เคี้ยวด้วย เดี๋ยวอาหารไม่ย่อย” น้ำหวานหันไปว่าพลพล
“อือๆ” พลพลตอบรับในลำคอ และเคี้ยวให้นานขึ้น ก็นะ ไก่ร้านนี้อร่อยบวกกับช่วงนี้ใช้พลังงานเยอะทำให้หิวไปหน่อย
“ยังมีใครส่งของแปลกๆมาให้อีกมะ” พลพลที่ตอนนี้ในปากยังเคี้ยวไก่อยู่เอ่ยถามเพื่อนไปด้วย
“ไม่มี
