Chapter 9
SILVANA
"Akala ko kasi wala p-pa tayo sa kwarto." Pagdadahilan ko.
Bago ko pa man mapahiya ang sarili ko ay hinarap ko na ang pinto atsaka ko ito binuksan, mula sa dulo ng aking mata ay kita ko si Rafael na nakahalukipkip at puno ng pagkamanghang nakatitig sa akin. Napairap ako sa sobrang inis.
Nang magawa kong mabuksan ang nakakainis na pinto ay hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Mabilis akong tumakbo papunta sa cr atsaka ko padabog na sinara ang pinto nito.
Oh god, anong nangyayari sa akin? Ako yung magsimula non eh, pero bakit parang ako pa ang pinaka apektado?!
Hindi naman ako ganoon dati atsaka bakit ganoon na lang ang epekto sa akin ni Rafael? Sobrang lakas ng t***k ng puso ko, at gusto ko iyon. Gusto kong lumakas din ang t***k ng puso niya dahil sa akin.
Iritado
